بررسی بازی The Lego Movie 2 Videogame

بازی‌های یک فرنچایز بعضاً دست‌خوش تغییرات بسیاری می‌شوند. از تغییر نام یک عنوان گرفته تا تغییر محتوای بازی به یک دنباله معنوی، همیشه ممکن است یک جای کار بلنگد. مثلاً همین مجموعه بازی‌های لگو را در نظر بگیرید. یک زمانی هر فیلم سینمایی یک بازی لگو داشت و دقیقاً هم همان داستان فیلم را تعریف می‌کردند. راستش را هم بخواهید این بازی‌ها احمقانه‌ترین تجربه‌هایی بودند که همیشه از آن‌ها لذت می‌بردیم. شاید باورتان نشود، اما یکی از جذاب‌ترین تجربه‌های گیمینگ نگارنده، لگو بتمن سوم بود و آن‌قدری از دنیایش لذت بردم که حتی دلم نمی‌خواست بازی تمام شود. اما با این حال، قضیه در مورد اقتباس گیمینگ فیلم دوم لگو، صدق نمی‌کند. به‌اندازه‌ای که خیلی وقت‌ها دلم می‌خواست در تجربه‌ی کوتاهم  بی‌خیالش بشوم و هیچ‌وقت آن را تمام نکنم.

این تجربه ناخوشایند دقیقاً از وقتی شروع شد که فهمیدم داستان فیلم با تغییرات وارد بازی شده است. با این‌که هنوز قسمت دوم را تماشا نکرده‌ام، اما با قطعیت می‌توانم بگویم که داستان بازی دقیقاً در دقیقه ۹۰ به آن اضافه‌شده است. این ایراد هم اگر بازی در شرایط مساعدی از پولیش به سر می‌برد، دیده نمی‌شد؛ اما همه‌چیز در این عنوان سرسری و بدون زمان گذاشتن روی جزئیات کار شده است. برای مثال اگر بخواهیم از بعد بهینه‌سازی به آن نگاه کنیم، واقعاً با عذاب‌آورترین تجربه‌های گیمینگ این چندساله مواجه می‌شویم. عنوانی که در بهترین حالت نرخ ثابت ۲۶ فریم بر ثانیه می‌دهد و این در حالی است که هیچ ویژگی بصری خاصی در آن وجود ندارد. کیفیت تکسچرها بسیار پایین هستند و روی قوی‌ترین سیستم‌ها با بالاترین تنظیمات گرافیکی هم هیچ‌گاه نمی‌توانید از جزئیات بازی لذت ببرید. Draw Distance در بی‌کیفیت‌ترین حالت خود به سر می‌برد و همه‌ی این‌ها هم به یک دلیل باعث آزار مخاطب می‌شوند؛ این‌که بازی‌های لگو همیشه در بهترین حالت بصری خود قرار داشتند و انگار فیلم لگو در تیم دیگری تولید شده؛ که البته همین‌طور هم هست!

به همه‌ی این‌ها غیرمنطقی بودن پیشروی بازی را اضافه کنید تا داستان این شکست تکمیل شود. این نکته که حتی مکانیک‌های مبارزه بازی به‌اندازه کافی لذت‌بخش طراحی نشده‌اند تا بار این‌همه ایراد را به دوش بکشند، باعث تأسف است. این‌که دلم نمی‌خواست چیزی را بشکنم و یا با کسی مبارزه کنم، دقیقاً نشان از همین ایرادات ریز و درشت دارند و شاید باورتان نشود اما بعضی وقت‌ها دلتان می‌خواهد بأس فایت های بازی را هم رد کنید. این مبارزات آن‌قدری بدقلق و بی‌رمق هستند که به‌هیچ‌وجه نمی‌توانند ریتم بازی را بالا ببرند و بعد از مدتی به کسالت‌بار ترین بخش‌های بازی تبدیل می‌شوند. با این‌حال اما همیشه جایی برای نکات مثبت در بدترین بازی‌های ممکن هم وجود دارد. این نکته در مورد فیلم لگو فقط و فقط به مکانیک جمع‌آوری و ساخت‌وساز خلاصه می شود و راستش را بخواهید، خیلی هم خوب پیاده‌سازی شده است. این نکته که بازی از لوت باکس بهره می‌برد و درعین‌حال منطقش عادلانه است، یکی دیگر از موفقیت‌های تیم طراحی بازی به حساب می‌آید. البته باید اشاره کرد که این لوت باکس‌ها همگی درون بازی و با واحد پولی آن قابل خریداری هستند و نیازی نیست برای آن‌ها از جیبتان خرج کنید. چیزهای هم که از این لوت باکس‌ها به دست می‌آورید، وسایل ساخت‌وساز جدید هستند و البته شخصیت‌های قابل بازی. تمامی قطعات تکراری هم به واحد پولی بازی تبدیل می‌شوند تا بتوانید باز هم لوت باکس باز کنید. این مکانیک دقیقاً «جمع‌کننده» درون هرکسی را مورد هدف قرار داده است و باید بگوییم که موفق هم عمل می‌کند. مثلاً خیلی وقت‌ها دلم می‌خواست تا هر چیزی که با لگوها می‌توان ساخت را داشته باشم؛ حتی اگر فرصت ساخت همه‌ی آن‌ها را نداشته باشم. البته این موضوع در مورد شخصیت‌های جدید خیلی هم فرق نمی‌کند. به دست آوردن اکثر این شخصیت‌ها تنها ظاهر ماجرا را تغییر می‌دهد و هیچ مکانیک جدیدی به بازی اضافه نمی‌کند و این موضوع نیز در هنگام تجربه‌ی این اقتباس، ناراحت‌کننده است. تنها با نگاهی کوچک به نمونه‌هایی چون لگو مارول می‌توان فهمید مکانیک های مختلف تا چه حد می‌توانست شخصیت‌های تکراری را از هم جدا کند؛ اما متأسفانه این اتفاق هم در بازی رخ نمی دهد. این موضوع حتی در مورد سیاره‌های مختلف بازی هم همین‌طور است! این‌که تا چه اندازه می‌توانید سیاره‌های خالی از هرگونه خلاقیت را تحمل‌کنید، واقعاً به حد تحمل شما بستگی دارد؛ اما تجربه‌ی لگو گاهی آن‌قدر دچار ایرادات فنی و طراحی می‌شود که فکر می‌کنید بازی در یک‌شب ساخته و روانه‌ی بازار شده است. درنهایت هم اقتباس فیلم لگو تجربه‌ای سطحی خواهد بود که به‌راحتی می‌توانید از آن صرف‌نظر کنید. عنوانی که احتمالاً قربانی ددلاین‌های احمقانه و تصمیمات مدیریتی شده است.

The Lego Movie 2 Videogame

سیستم ساخت و ساز همیشگی سری، برخی لحظات و شوخی‌های خوب
تمام بخش‌های بازی سرسری و بدون دقت طراحی شده‌اند
پلتفرم: PC, PS4, Switch, XOne
سازنده: TT Fusion
ناشر: Warner Bros. Interactive Entertainment
تاریخ عرضه: زمستان ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: اکشن، ماجرایی

حتما بخوانید