spot_img

The Darkness 2 | فوران تاریکی

بازی‎ The Darkness ‎بعد از انتشار در سال ۲۰۰۷ با استقبال خوبی مواجه شد. اما بعد از ۴ سال نسخه دوم ‏این بازی به استدیوی بازیسازی‎ Digital Extremes ‎سپرده شده است و اوضاع کمی نگران کننده به نظر می رسد. به طور ‏مشخص یکی از دلایل موفقیت نسخه اول استایل گرافیکی منحصر بفرد ودر عین حال رئالیستیک بازی بود. ‏همچنین خود داستان و نحوه روایت آن خیلی جذاب به نظر می رسید‎.‎
در نسخه اول جکی، شخصیت اول داستان، در یک دنیای تیره و تاریک قرار می گرفت و باید راه فرار خود از آن ‏را پیدا می کرد. اما در همان تاریکی های راه، راز و رمزهای بسیاری وجود داشت که جنبه تخیلی به داستان ‏بازی می بخشید و موجودات تاریکی (‏Darkness‏) که قدرت های ویژه ای به جکی می دادند و او را به یک ‏ماشین کشتار تبدیل می کردند. اما در همین فضای تخیلی و تیره، تمامی دشمنان و اسلحه ها کاملا نزدیک به ‏واقعیت بودند که جنبه رئالیستیک بازی را تشکیل می دادند. البته این قضیه بیشتر بخاطر فیزیک و گرافیک عالی ‏بود.‏ 

اما در The Darkness 2قضیه کاملا متفاوت است. با مهاجرت این بازی به استدیوی جدید، انواع و اقسام ‏تغییرات روی بازی انجام شده است. چیزی که شاید چندان به مزاج طرفداران نسخه قبلی خوش نیاید و این نگران کننده ‏است. در واقع ‏Darkness‏ جدای از سبکش اصلا شبیه بازیهای مثل ‏RE‏ نیست و استیل و سبک خاصی دارد و به ‏همین دلیل طرفداران خاصی هم جذب می کند. در واقع این گونه بازی ها تعداد خاصی از گیمرها را هدف ‏قرار می دهند و این تغییر هدف، شاید برای ناشر و سازنده گران تمام شود.‏
اما ‏DE‏ یک دستاورد بزرگ برای این بازی دارد و آن هم چیزی نیست جز رنگ! مانند بسیاری از شوترهای ‏گوناگون که سعی دارند با تنوع زیاد در مرحله ها گیمر را پای صفحه های تلویزیون و مانیتور نگه دارند، سازنده TD2 هم سبک گرافیکی بازی را به ‏Cel‏-‏Shade‏ تغییر داده است. رنگ آمیزی سرد و مرده نسخه قبلی را با ‏رنگ های شاد مثل آبی و قرمز و زرد جایگزین کرده و روح جدیدی در این بازی دمیده است. سبک گرافیکی ‏بازی را می توان تقریبا برابر با بازیهایی مثل ‏BorderLands‏ دانست با این تفاوت که TD2 تکنولوژی جدید و ‏کیفیت بهتری دارد. حتی وقتی رنگ های شاد هم به بازی اضافه شده اند، TD2 روح تاریک خود را حفظ کرده ‏است و نورپردازی که در تریلرها به نمایش درآمده فوق العاده به نظر می رسد.‏
با این تفاسیر بخش رئالیستیک بازی عملا از بین رفته است و حتی آن کورسویی که در طراحی اسلحه و شخصیت ‏های بازی دیده می شد دیگر وجود ندارد. در واقع می توان گفت این بازی از ترکیب نسخه اول و ‏RAGE‏ بوجود ‏آمده است.‏ 

داستان TD2 بازهم درمورد جکی استکادو است. او دو سال پس از اتفاقات قبلی با نیروهای تاریکی خود موفق ‏شده است رهبری گروه مافیایی فرانچتی را بدست بگیرد. اما هنوز نتوانسته خاطرات کشته شدن دوست دخترش را ‏از ذهنش بیرون کند و به همین دلیل حالتی غیرعادی پیدا کرده است و نیروهای تاریکی برای رهایی او را به ‏تکاپو می اندازند. در جریان حمله ای به قصد کشتن جکی در یک رستوران، او به شدت زخمی می شود و برای ‏نجات از مرگ، نیروهای تاریکی خود را رها می کند و با این کار فصل جدیدی از زندگی جکی آغاز می شود. در ‏آن سوی ماجرا، ویکتور والنته که رئیس گروهی به نام ‏BrotherHood‏ است، قدرت های جکی را برای خودش ‏می خواهد و جنگی بین این دو گروه شکل می گیرد.‏
داستان بازی چیز خاصی ندارد و کمی کلیشه ای به نظر می رسد. این در حالیست که داستان نسخه اول فوق العاده ‏زیبا بود و بسیار عالی روایت می شد. شاید بهترین نکته داستانی بازی وجود گروه ‏BH‏ باشد که اعضایش حالتی ‏جهش یافته دارند و مثل انسان های عادی نیستند. البته بخش دیگری هم بخاطر شناخته شدن بیشتر نیروهای تاریکی ‏است. چون در نسخه اول سورپرایز بیشتری در مورد آن ها وجود داشت.‏

گیم پلی همچنان مانند گذشته است با این فرق که چند ویژگی جدید به آن اضافه شده است. در این نسخه جکی می ‏تواند همزمان از دارکلینگ ها و اسلحه هایش بصورت همزمان استفاده کند. همچنین بخش بیشتری از بازی به ‏استفاده از نیروهای تاریکی اختصاص داده شده که بازی را جذاب تر می کند. فیزیک در این نسخه نقش بسیار ‏بزرگتری بازی می کند و جکی می تواند از محیط به نفع خودش استفاده کند. به نظر می رسد سازنده به جای ‏تغییر باطنی، بیشتر راضیست که ظاهر بازی را تغییر بدهد. حتی دوبلور جکی هم عوض شده و آقای برایان بلوم ‏که صداپیشه ‏Kane‏ در بازیهای ‏Kane&Lynch‏ بود جای دوبلور قبلی را گرفته است.‏

The Darkness 2 هم از آن دسته بازیهایی است که دو جبهه مخالف و موافق با خود دارد اما باید تا هفتم فوریه ‏صبر کنیم تا ببینیم آیا واقعا این بازی آن گونه است که انتظارش را می کشیدیم یا خیر.‏

حتما بخوانید