بازگشایی پرونده‌ی ۸ بیتی | بررسی بازی Tetris Effect

تلفیق دل‌پذیر یک دستورالعمل کهنه و موسیقی!

تتریس را به خاطر دارید؟ سری محبوب و خوش‌ساختی که روی پلتفرم‌های مختلف، مهمان‌مان بود و کوچک و بزرگ را درگیر خود می‌کرد. حال این بار تتسویا میزوگوچی، بعد از ۱۱ سال غیبت با یک بازی جذاب و آشنا به نامTetris Effect  بازگشته است تا بازتعریفی جدی در این عنوان کلاسیک ایجاد کند. عنوانی که برای پلی‌استیشن ۴ منتشر شده است و بسیاری آن را یکی از بخت‌های اصلی برای کسب عنوان بهترین بازی واقعیت مجازی سال ۲۰۱۸ می‌دانند.

قرمزی چشمان تو

با توجه به این‌که قرار است بعد از تجربه‌ی چندساعته‌ی بازی دچار لرزش دست و سوزش چشم شوید، توصیه می‌کنم که اگر چشمان ضعیفی دارید، زیاد جذب تتریس افکت نشوید! بازی واقعا اعتیادآور است و این امکان وجود دارد که ساعت‌ها پای آن بنشینید و خسته نشوید. این در حالی‌ست که من اکثرا قسمت سه‌بعدی بازی را تجربه کردم و زیاد به واقعیت مجازی آن نپرداختم؛ اما با این حال همان تجربه‌ی کوتاه واقعیت مجازی برای درک کیفیت بالای بازی در این بخش کافی بود.

در ابتدا توجه کنید که «تتریس افکت» تنها یک بازی ساده نیست؛ این عنوان به شما اجازه می‌دهد درگیر یک چالش بسیار دشوار شوید و در عین حال از آن نهایت لذت را ببرید. با این که بعضی اوقات در سطح‌های بالا – برای مثال ۱۳ یا بالاتر – حس می‌کنید که سرعت بازی بسیار بی‌منطق است، اما در عین حال از پس‌زمینه جذاب بازی کماکان لذت می‌برید. این پس‌زمینه به قدری حائز اهمیت است که بخشی که برای تتریس در نظر گرفته شده، یک بخش کوچک در میانه نمایشگر است که بعضی اوقات و به خصوص وقتی به خطوط آخر می‌رسید، محو پس‌زمینه شلوغ می‌شود.

بازی ترکیبی دل‌پذیر از تصویر و صداست که با این تلفیق، هنگامی که شما در بازی تصمیمی می‌گیرید، یا شکل خود را میچرخانید یا به پایین آمدن آن سرعت می‌دهید، یک سری صدای از پیش تعیین شده با موسیقی پس زمینه Syncopate می‌شود که به‌شدت دل‌نواز است. این موضوع وقتی به وضوح احساس می‌شود که بازی سرعت بیشتری به خود گرفته است و تصمیم‌گیری‌های شما نیز سرعت بیشتری به خود می‌گیرند. تلفیق تصویر و صدا در تمامی مراحل بازی وجود دارد و سازندگان سعی کرده‌اند از هر سبک و نوع موسیقی در بازی خود جای دهند؛ حتی سبک‌های فولک و محلی که یکی از مراحل بازی را به یکی از خاطره‌انگیزترین تجربه‌های امسال بدل می‌کند.

جلوه‌های بصری بازی خارق‌العاده است

برای این‌که بازی از جذابیت بالاتری برخوردار باشد یک سری المان‌های خاص به آن اضافه شده است که پیش‌تر در تتریس‌های قبلی شاهد آن نبوده‌ایم. به‌عنوان مثال المان Zone که در مواقعی که احساس می‌کنید دارید بازی خود را پس از حذف کردن چندین لاین می‌بازید؛ به یاری‌تان می‌آید. با استفاده از Zone می‌توانید زمان را برای مدتی نگه‌دارید، از سرعت حرکت اجسام بکاهید و برای مدتی کوتاه تصمیماتی بگیرید که بتواند راه شما را برای ادامه بازی آسان‌تر کند. هم‌چنین می‌توانید شکلی که در دست‌تان است را عوض کنید و وقتی شکلی به شما داده می‌شود، در کنار صفحه می‌توانید ببینید که شکل بعدی، چیست. با تعویض به اشکال بعدی خود نیز می‌توانید راه آسان‌تری برای ادامه‌ی بازی انتخاب کنید.

یکی از بهترین حقه‌هایی که سازندگان برای بازی استفاده کرده‌اند، این است که بهترین موسیقی‌های بازی در مراحلی پخش می‌شود که بسیار سخت هستند! بعد از چندین بار شنیدن این موسیقی‌‌ها، درگیر ضرب و زیبایی آن می‌شوید و بعضی اوقات از ترانه‌هایی لذت می‌برید که پیش‌تر هیچ‌گاه از آثار هم‌سبک‌شان خوشتان نیامده بود. هر چه بازی را به سمت جلو پیش می‌برید و سرعت بیش‌تر می‌شود، درگیری آوای تتریس با بقیه المان‌ها هم‌چون گیم‌پلی و جلوه‌های بصری بیش‌تر خواهد شد. موضوعی که موضوع باعث می‌شود موسیقی را یکی از دو المان اصلی بنامیم.

همین تلفیق‌های دوست داشتنی باعث می‌شود که وقتی درگیر تتریس افکت می‌شوید، خیلی سخت از جلوی نمایشگر بلند شوید و به بقیه کار‌های روزمره بپردازید. گاهی ممکن است ساعت‌ها پای مرحله‌ای وقت بگذارید که اعصابتان را برهم ریخته است؛ اما می‌خواهید هر طور که شده هر ۳۹ خط را منفجر کنید و بتوانید از خود متشکر باشید که در چند ساعت اخیر چیزی برای ارائه در این بازی داشتید! اما به همین راحتی‌ها هم نیست. از ویژگی‌های مهم گیم‌پلی بازی این است که هیچ الگوریتم و ضرباهنگ خاصی ندارد و ممکن است ناگهان سرعت بازی را ۱۰ درجه بالاتر برود! البته بعد از چند دست بازی کردن مراحل ممکن است بتوانید حفظ کنید که چه زمانی چه اتفاقی می‌افتد؛ اما این موضوع که الگوریتم اشکال داخل بازی هیچ منطقی ندارد، می‌تواند باز هم شما را بسیار اذیت کند. هم‌چنین بازی از سیستم متالولینگ استفاده می‌کند که هر چه‌قدر شما پیشرفت بهتری داشته باشید، بازی برای شما سخت‌تر پیش خواهد رفت. پس اگر دوست دارید تجربه‌ی راحت‌تری در طول بازی داشته باشید، بهتر است که بعضی مواقع اندکی بد بازی کنید!

بعضی اوقات از استفاده‌هایی که سازندگان از آنریل انجین ۴ می‌کنند، حیرت‌زده می‌شوم. این بازی نیز به زیبایی و تبحر خاصی به‌وسیله این موتور گرافیکی ساخته شده است که در عین روان بودن، حس ۸ بیتی تترومینوها را به خوبی انتقال می‌دهد. اتفاق جالبی که هنگام تجربه‌ی بازی برایم افتاد، این بود که دو فرد دیگری که کنارم بودند، ناگزیر جذب تماشای بازی می‌شدند. در حالی که خودشان درگیر کارهای متفاوتی بودند، اما جلوه‌های بصری بازی به قدری گیرا و جذاب است که نه تنها خودتان بلکه اطرافیان‌تان هم تا ساعت‌ها می توانند از تماشای آن لذت ببرند. در کنار جلوه‌های بصری، موسیقی بازی‌ست که به شدت گوش‌نواز عمل می‌کند و اعتبار این موضوع را به نوبورو موته می‌دهیم که پیش تر نیز با میزوگوچی برای عنوان Rez Infinite همکاری کرده بود.

جلوه‌های بصری وقتی بهتر می‌شوند که آن‌ها را با موسیقی کم‌نظیر تتریس افکت تلفیق کنید!

ضیافت تترومینوها

موضوع جالبی که باعث می‌شود این عنوان با تمام بازی‌های پازلی و تتریس‌محور تفاوت داشته باشد، مودهای مختلف بازی‌ست که برای من کاملا غیرمنتظره بود. مودهای تتریس آن‌قدر متنوع هستند که ارزش تکرار بازی بسیار بیش‌تر از قبل می‌شود و اگر اعصاب بازی کردن یک سری از مودهای عجیب را داشته باشید، بدون شک می‌توانید تا چند صد ساعت به تجربه‌ی تتریس افکت مشغول شوید. سرسام‌آور ترین مود بازی، شما را مجبور می‌کند که در سریع ترین زمان ممکن ردیف‌ها را بترکانید و در غیر این صورت امتیاز آن را از دست می‌دهید. ممکن است کنترلر خود را به خاطر این مود از دست بدهید؛ پس اگر به اعصاب خود مسلط نیستید، به هیچ‌وجه تجربه این مود به شما توصیه نمی‌شود. مود لذت‌بخش دیگری که در بازی وجود دارد، مودی‌ست که بازی را به حالت تتریس کلاسیک درمی‌آورد و در آن مدام الگوریتم ردیف‌ها را به هم می‌ریزد و شما را مجبور می‌کند که دوباره برنامه‌ی خود را تغییر دهید. هر چند این مود سرعت بالایی ندارد، اما استرس حاصل از آن برای تازه‌واردها، به مراتب کم‌تر است.

سندروم تتریس

شاید خیلی‌ها از این موضوع بی‌اطلاع باشند؛ اما «تتریس افکت» نام یک بیماری‌ست! تتسویا میزوگوچی در مصاحبه‌ای گفته است که «تتریس افکت» نام یک بیماری‌ست که از آن به‌عنوان «سندروم تتریس» هم یاد می‌شود. این بیماری به کسانی تعلق دارد که تمام مدت، به دنبال پر کردن جاهای خالی با اشکال هندسی مختلف هستند و چون این ایده ابتدا در تتریس پیاده‌سازی شده است، این بیماری «سندروم تتریس» نام‌گذاری شده. سندرمی که با بازی جدید میزوگوچی، به گیمر هم منتقل می‌شود!

تتریس افکت، یکی از بهترین تجربه‌های ممکن در سبک پازل است و پیشنهاد می‌کنم که به هیچ وجه تجربه این عنوان را از دست ندهید. هر چند که جای خالی بخش چندنفره در بازی، به‌خصوص در بخش تتریس سرعتی و رکورد-امتیازی احساس می‌شود؛ اما با این حال تتریس افکت چند صد ساعت سرگرمی را با خود به همراه دارد و از جذابیت آن لحظه‌ای کم نمی‌شود.

Tetris Effect

جلوه‌های بصری فوق العاده، موسیقی گوش‌نواز، تلفیق زیبای جلوه‌های دیداری و شنیداری، مودهای مختلف و درگیرکننده
بی‌منطق بودن سختی بعضی از مراحل
پلتفرم: PC, PS4, Xone, XBOX Series X|Ss
سازنده: Monstars Inc. and Resonair
ناشر: Enhance
تاریخ عرضه: آبان ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: پازل

حتما بخوانید