این گروه عجیب! | بررسی بازی Strange Brigade

یک تجربه‌ی چندنفره که نباید خیلی آن را جدی گرفت

بازی‎‌های آنلاین‌محور به‎‌خاطر داشتن جذابیت‌های منحصر به‌فرد خود، معمولا در جذب مخاطب خوب عمل می‎‌کنند. بازی کردن به‌همراه دوستان جذابیت مضاعفی را به چنین عناوینی می‌بخشد و باعث می‌شود تا حتی یک بازی نه‌چندان باکیفیت هم، جالب و درگیرکننده جلوه کند. استودیوی Rebellion که آن را به‌خاطر ساخت سری «اسنایپر الیت» می‌شناسیم، اخیرا بازی Strange Brigade (که از این پس به اختصار، به آن SB می‌گوییم) را به‌صورت مستقل منتشر کرده که یک شوتر سوم شخص با محوریت بخش کوآپ است، تجربه‌ای جدید برای این استودیو که برای چندین سال فعالیت عمده‌ی خود را معطوف به توسعه‌ی سری اسنایپر الیت کرده بود.


گرافیک هنری بازی جالب است و محیط‌ها طراحی خوبی دارند

سفری خطیر به آفریقا

در SB شما باید در نقش یکی از اعضای گروهی چهارنفره که از طرف سرویس جاسوسی انگلستان به مصر فرستاده شده تا ماموریتی خطیر را به انجام برساند، با هیولاهایی باستانی به پیکار بپردازید. ماجرا از این قرار است که چهار هزار سال پیش، فرمانروای صحرای بزرگ آفریقا «ستکی» نام داشته که به علت ظلم و ستم بسیار، مردم بالاخره خون‌شان به جوش می‎آید و با براندازی حکومت‌اش، او را در یک مقبره‎‌ی بی‌نام و نشان زندانی می‌کنند. سالیان سال از این ماجرا می‌گذرد تا این که در سال 1930، باستان‌شناسی به نام «ادگار هاربین» با کشف این مقبره، باعث آزادی روح ستکی می‌شود. حالا، گروه Strange Brigade باید پا به کارزار گذاشته و اوضاع را تحت کنترل بگیرند. علی‌رغم این که بازی یک کمپین داستانی دارد، ولی در همین چند خط می‌توان داستان بازی را خلاصه کرد. نه اتفاق داستانی پرپیچ و خمی انتظار شما را می‌کشد، نه داستان انگیزه‌ی زیادی به شما برای دنبال کردن بازی می‌دهد. داستان صرفا بهانه‌ای‌ست برای آشنا کردن شما با قهرمانان بزن بهادر بازی و هدف آن‎ها از سفر به مصر. به‌دنبال آزادسازی روح «ستکی»، انواع و اقسام موجودات و هیولاهای باستانی که فقط در قصه‌ها ردپایی از آن‌ها دیده می‎‌شد نیز، سر از دنیای واقعی درآورده‌اند. مراحل بخش کمپین هم آمده‌اند تا شما را با ویژگی‎‌های قهرمانان، انواع و اقسام دشمنان و خصوصیات‌شان، و در نهایت، مکانیزم‎های مختلف گیم‌پلی بازی آشنا کنند. سازندگان دست روی ستینگ جذابی گذاشته‌اند که پتانسیل خوبی برای روایت یک داستان بهتر داشت، ولی به هر حال از این پتانسیل استفاده‌ی کاملی شنده است.

شاید اولین نکته‌ای که در مورد SB به چشم می‎‌آید، تلاش آن برای ارائه‌ی یک تجربه‌ی صرفا سرگرم‌کننده است. از همان کات سین اول و شنیدن صدای راوی (و البته حتی مواردی چون فونت نوشته‌های بازی!) می‌توان متوجه شد که بازی خودش را نمی‌خواهد جدی بگیرد و تلاشی هم برای جدی نشان دادن خودش نمی‎‌کند و به این ترتیب، از شما هم نمی‌خواهد تا آن را جدی بگیرید. بازی دوست دارد تا برای هر چند ساعت که شده، شما را از دنیای خودتان، از مشغله‌ها و گرفتاری‌هایتان جدا کند و یک تجربه‌ی شاد و مفرح را برایتان فراهم کند. SB در وهله‌ی اول، یک شوتر سوم شخص کوآپ محور سرگرم‌کننده است. شاید ویژگی خیلی خاص و بدیعی نداشته باشد، ولی همان ویژگی‌هایی که روی آن‌ها دست گذاشته، به‌خوبی کنار هم چیده شده‌اند و بازی را به همان هدفی که دارد، یعنی سرگرم کردن مخاطب، می‎رساند، حتی اگر پس از مدتی بازی خسته‌کننده می‎شود. تقریبا می‌توان گفت که با ورود به دنیای SB، در حقیقت وارد چرخه‎‌ تلاش برای بقا برای دستیابی به تجهیزات بهتر و سپس، استفاده از آن تجهیزات برای بیشتر زنده ماندن می‌شوید. این چرخه تا مادامی که شما مشغول به تجربه‌ی بازی هستید، پابرجا باقی می‌ماند. در هر مرحله شما با خیل عظیمی از دشمنان روبرو می‌شوید که هرکدام، به شیوه‌ی خاص خود سعی دارند تا شما و همراهان‌تان را از بین ببرند. شما وظیفه دارید تا با تجهیزاتی که در اختیار دارید، زودتر از آن‌ها دست به کار شده و راه خود را برای پیشروی هموار کنید. گیم‌پلی بازی سریع و پر زد و خورد است. دشمنان با سرعت قابل توجهی به سمت شما حمله می‌کنند و شما نیز مدام در محیط بازی جا به جا خواهید شد. اندکی گان‌پلی بازی عادت کنید. لگد اکثر اسلحه‌ها بیشتر از چیزی‌ست که ممکن است فکرش را بکنید و همین مسئله باعث می‌شود تا آن اوایل، کمی از تیرهای مسلسل را به هدف نزنید. همچنین، فرق خاصی ندارد که به کدام قسمت دشمنان شلیک کنید. چه به نوک پای آن‌ها تیر بزنید و چه به قلب آن‌ها، به نظر مقدار یکسانی از نوار سلامتی آن‌ها کم می‌شود و این مسئله کمی ناامیدکننده است.

بازی کردن در کنار دوستان یا با دیگر بازی‌کنان واقعی، جذابیت بیشتری دارد

جذابیت بیشتر، در گروی همراهی با دیگران

چه وقتی که به ‌سراغ مراحل کمپین بازی می‌روید و چه وقتی که به سراغ دو مود دیگر بازی، در نهایت، هدف غایی شما این است که تا می‌توانید، دشمنان را از بین ببرید. در طول مراحل کمپین داستانی، شما با مکانیزم‌های مختلفی از بازی مثل صندوقچه‎‌ها (که عملکردی شبیه به صندوقچه‌های سری بلک آپس دارند) یا تله‌های محیطی آشنا می‌شوید. تله‌های مختلفی که در محیط‎های بازی تعبیه شده‌اند، یکی از بهترین راه‌ها برای از بین بردن گروه‌های پرتعداد دشمنان است. فعال‌سازی تله‌ها معمولا با شلیک گلوله‌ به آن‌ها میسر است. همچنین در بخش کمپین بازی شاهد برخی کالکتیبل‌ها در قالب نامه هستیم که بک‌گراند داستانی بهتری را فراهم می‌کنند. شما می‌توانید به تنهایی بازی را تجربه کنید، ولی، بدون‎‌شک مبارزه در کنار دیگر گیمرها تجربه‌ی لذت‌بخش‎‌تری را برای شما رقم خواهد زد. بازی در کنار دیگران، این مزیت را دارد که دیگر در مبارزات پرتعداد بازی که گاها بسیار هم چالش‌برانگیز می‎شوند، تنها نخواهید بود. اگر دشمنان شما را بکشند، امکان احیای شما توسط دیگر هم‌تیمی‎ها وجود دارد و می‌توانید با استراتژی‌های بهتری با دشمنان مقابله کنید. حقیقت امر آن است که اگر به‌صورت تک‌نفره به تجربه‌ی بازی بپردازید، خیلی زود SB برای‌تان تبدیل به یک اثر خواب‌آور خواهد شد!

نکته‌ی جالب در مورد بازی آن است که نسبت به تعداد بازی‌کنان حاضر در بازی، شرایط آن تغییر می‌کند. در بازی برخی پازل‌های محیطی وجود دارند که باید برای پیشروی در نقشه، آن‌ها را حل کنید. مثلا، باید به ترتیب اهرم‌هایی را جا به جا کنید، به کاشی‌هایی شلیک کنید یا روی موانعی قدم بگذارید. اگر با دیگران وارد بازی شوید، این معماها به گونه‌ای تغییر می‌کنند که همکاری تمام اعضای گروه برای حل آن‌ها ضروری است. از طرف دیگر، چینش دشمنان و تعداد و انواع آن‌ها هم بر اساس تعداد بازی‎‌کنان حاضر در نقشه، متغیر است.

دشمنان بازی بسیار متنوع‌اند و در طراحی آن‌ها، از تاریخ و افسانه‌های آفریقا الهام زیادی گرفته شده است. از مومیایی‌های زامبی‌شکل گرفته تا سربازان باستانی و حیواناتی چون عقرب، همگی با ستینگ و حال و هوای کلی بازی تطابق دارند. با توجه به این که دشمنان مختلف در بازی، شیوه‌های خودشان را برای صدمه زدن به شما دارند، مدتی طول می‌کشد تا به بهترین استراتژی‌ها برای مقابله با آن‎ها دست پیدا کنید. تنوع دشمنان در بازی در ابتدا مناسب به‎نظر می‌رسد، ولی پس از گذراندن مدتی نه‌چندان طولانی برای‎‌تان تکراری خواهند شد. وضعیت محیط‎‌های بازی هم کم و بیش، به‌همین منوال است. محیط‌های SB با الهام‌گیری از مناطق تاریخی مصر طراحی شده‌اند و در بازی شاهد محیط‌های نسبتا متنوعی هستیم، هرچند که پس از مدتی این محیط‌ها تکراری می‌شوند چرا که حتی وقتی به یک نقشه‌ی جدید وارد می‌شوید، مدام این احساس را دارید که قبلا چنین لوکیشنی را دیده‎‌اید.

راه رفتن شخصیت اصلی واقعا عجیب است!

نگه داشتن مخاطب، کار ساده‌ای نیست!

گرافیک بازی از لحاظ هنری وضعیت خوبی دارد. محیط‎‌ها زیبا به‎‌نظر می‌رسند و ممکن است برای شما تداعی‎‌کننده‌ی آثاری چون قسمت اول Uncharted باشند. سازندگان با ذوق فراوانی دست به طراحی محیط‌ها زده‌اند و این از همان اولین لحظات بازی مشخص است، ولی از لحاظ فنی بازی خیلی عملکرد خوبی ندارد. تقریبا کیفیت همه‌چیز، از بافت‌ها گرفته تا نورپردازی و سایه‌زنی‌‎ها متوسط است و تعریف چندانی ندارد. یکی از نکات عجیب در مورد بازی، انیمیشن‌های مرتبط با حرکت شخصیت‌هاست که زیادی مضحک به‌نظر می‌رسد، هرچند که شاید بتوان آن را به حال و هوای کلی بازی ربط داد و آن را تعمدی دانست. موسیقی‌های بازی تاثیر خاصی روی تجربه‌ی شما ندارند و از این نظر، بازی عملکرد باکیفیتی ندارد ولی از سوی دیگر، راوی بازی با آن صدای جالب توجه‌ و لهجه‌ی غلیظ انگلیسی‎‌اش حسابی شما را سرحال می‌آورد و شاید برای‌تان تبدیل به همان ویژگی طلایی SB شود که در آینده، بازی را با آن به‌خاطر بیاورید. او با جملاتی جذاب، سعی می‌کند تا شما را تحریک به انجام کارهای مختلف کند و باید گفت که در کار خود هم موفق ظاهر می‌شود. از لحاظ سرورها هم بازی بهترین عملکرد ممکن را ندارد و لابی‎‌ها زود پر نمی‌شوند، هرچند که شاید تعداد کم بازی‌کنان، یکی از علل این مسئله باشد.

SB نوآوری خیلی خاصی به‌جز ستینگ قابل‌توجه‌اش ندارد. از همان ستینگ‌اش هم استفاده‌ی کاملی نمی‌کند و پس از مدتی، هم محیط‌ها و هم دشمنان بازی حس تکراری بودن را به بازی‌کن منتقل می‌کنند. وجود مکانیزم‌های مختلف در گیم‌پلی بازی و چندنفره محور بودن آن، باعث می‌شود تا برای آن‌هایی که به سمت بازی می‌آیند، تجربه‌ای جالب خلق شود. مهم‎ترین نکته در مورد بازی آن است که هیچ چیز در دنیای آن رنگ و بوی جدی به‌خود نمی‌گیرد و همه‌چیز با شوخ‌طبعی پیش می‌رود. باید اعتراف کرد که بازی، پس از گذراندن مدتی تکراری می‌شود، چه تک‌نفره آن را تجربه کنید و چه چندنفره. اگر تک‌نفره بازی را تجربه کنید که خیلی زودتر عطای آن را به لقایش خواهید بخشید. پشتیبانی سازندگان، چیزی‎‌ست که بقای عمر چنین بازی‌هایی را تضمین می‌کند و حداقل در مورد SB، باید گفت که سازندگان فعلا تا پایان سال جاری میلادی برای آن محتوای جدید عرضه خواهند کرد ولی همین محتوا هم خیلی دندان‌گیر به‎‌نظر نمی‌رسد. محتوای رایگان بازی صرفا شامل یکی – دو نقشه در هر ماه برای مودهای Horde و Time Attack می‎‌شود و شخصیت‎های جدید و مراحل داستانی جدید صرفا در دسترس خریداران سیزن‎‌پس بازی قرار خواهد گرفت! Strange Brigade می‎‌تواند یک تجربه‎‌ی لذت‌بخش را برای‌تان به ارمغان بیاورد، ولی به شرطی که انتظار بالایی از آن نداشته باشید و در کنار دوستان‌تان به تجربه‎‌‎ی آن بپردازید. بازی نوآوری خیلی خاصی ندارد و صرفا همان ویژگی‌های ژانر شوتر سوم شخص را با برخی المان‌های بازی‌های فانتزی ترکیب می‎کند. شاید بتوانید بازی را بیست الی سی ساعت تجربه کنید، ولی پس از آن، دیگر SB برگ برنده‌ای برای رو کردن نخواهد داشت و این نکته به هیچ وجه مناسب یک بازی چندنفره محور پنجاه دلاری نیست.

همچنین می‌توانید بررسی بازی Strange Brigade را در شماره‌ی ۱۳۲ مجله‌ی بازی‌نما مطالعه نمائید.

Strange Brigade

یک تجربه‌ی چندنفره جالب، حس شوخ‌طبعی بازی، برخی مکانیزم‌های جالب در گیم‌پلی مثل پازل‌ها و تله‌ها، گرافیک هنری مناسب، راوی بازی!
بازی بد از گذشت زمان کمی شدیداً خسته‌کننده می‌شود، پتانسیل از دست رفته
پلتفرم: PC, PS4, XOne
سازنده: Rebellion Developments
ناشر: Rebellion Developments
تاریخ عرضه: شهریور ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: تیراندازی سوم‌شخص

حتما بخوانید