سرزمین نامتعادل | بررسی بازی State of Decay 2

جایی که آخرالزمان زامبی‌ها با باگ‌های گرافیکی اشتراک پیدا می‌کند

بازی State of Decay سال ۲۰۱۳ برای کنسول ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد. عنوانی در سبک سروایول که با فاکتور گرفتن از مشکلاتش موفق شد طرفداران بی‌شماری را به دست آورد. بازی اول برپایه‌ی موتور کرای‌انجین شرکت کرایتک ساخته شده بود و به همین خاطر تمام مشکلات تکنیکی بازی را از چشم این موتور می‌دیدیم. حال با گذشت پنج سال از عرضه‌ی قسمت اول، قسمت دوم بازی برپایه‌ی موتور قدرتمند آنریل توسعه یافته و برای کنسول ایکس‌باکس‌وان عرضه شده است. اما آیا مشکلات گرافیکی بازی واقعا به خاطر ایرادات زیرساختی بوده‌اند یا موانع رسیدن این بازی به موفقیت فاکتورهای دیگری هستند؟آخرالزمان، زامبی‌ها و بقا مواردی هستند که کلیت بخش داستانی State of Decay 2 را تشکیل می‌دهند. این‌‌بار هم شما در نقش بازماندگانی پا به دنیا جهان‌باز بازی خواهید گذاشت تا با تشکیل یک پایگاه کوچک از بازماندگان برای زنده ‌ماندن بجنگید. افتتاحیه‌ی بازی نوید‌دهنده‌ی داستانی نسبتا مفصل است، اما برخلاف انتظار این بخش داستانی تنها مختص به همان مرحله تمرینی اولیه بوده و در ادامه داستان SoD 2  در بین شخصیت‌پردازی ضعیف شخصیت‌های بازی محو می‌شود. در شروع شما با انتخاب دو شخصیت که معمولا نسبت خانوادگی آن‌ها هم برای شما شرح داده می‌شود، کار خود را شروع خواهید کرد. بازی آن‌ها را در حال فرار از دسته‌ای از زامبی‌ها نمایش می‌دهد و در همین حال دیالوگ‌های جالبی بین دو شخصیت انتخابی شما رد و بدل می‌شود. تمام موارد تا جایی خوب پیش می‌رود که بخش تمرینی بازی ادامه دارد و با پایان این بخش و ورود به دنیا بازی، این نسبت‌های خانوادگی و شخصیت‌‌پردازی شخصیت‌های انتخابی شما به‌کلی به دست فراموشی سپرده شده و این‌بار با کمی پیش‌روی بازی سیستمی جدید را به شما معرفی می‌کند و آن هم انتخاب رهبر برای جامعه شما از بین شخصیت‌های موجود که بیشترین توانایی را دارند، است. معمولا هرکدام از شخصیت‌ها هم دارای توانایی‌های خاصی هستند. به‌عنوان مثال دکتر می‌تواند در افزایش سرعت بهبود مریضی‌ها کمک کند یا جنگجو می‌تواند جامعه را برای نبردهای بزرگ آماده کند. به‌همین دلیل با انتخاب رهبر، ماموریت‌های بازی هم دچار تغییراتی می‌شوند که همسو با جهت رهبر گروه است.

حالا با زامبی‌های متنوع‌تری طرف هستیم

یکی از نکات آزاردهنده‌ی قسمت اول، افتتاحیه‌ی فوق‌العاده گنگ و سختی نامتعادل بازی بود. با شروع بازی، شما در محیط جهان‌باز آن قرار می‌گرفتید و بازی بدون هیچ‌گونه بخش آموزشی، شما را به حال خود رها می‌کرد. خوش‌بختانه این‌بار سازندگان از اشتباه خود درس گرفته‌اند و شماره دوم با بخش آموزشی کاملی شروع می‌شود. در طول بازی هم توضیحات لازم برای ادامه بازی در دسترس است که به سهولت انجام بازی کمک به‌سزایی می‌کند. برای طرفداران آشنا با سری هم، شماره دوم یک پیشرفت رو به جلو حساب می‌شود. همچنان بازی در سبک سروایول و بر پایه جمع‌آوری نیاز‌مندی‌های اولیه مثل آب، غذا، مهمات و زنده‌ماندن در مقابل زامبی‌ها و بقیه بازماندگان بنا شده‌ است. این‌بار در شروع بازی به شما این اجازه داده می‌شود که از بین سه سرزمین بازی یکی را انتخاب کنید. سپس با ورود به هرکدام از این سرزمین‌ها وارد محیطی مرموز خواهید شد که با کاوشگری باید محلی برای زندگی انتخاب کرده و رفته‌رفته با جمع‌آوری موارد مختلف در سطح شهر، پایگاه خود را قوی‌تر کرده و در کنار آن شهر را از زامبی‌ها و بازماندگان دشمن پاکسازی کنید. حتما می‌پرسید پس State of Decay 2  چه نکته‌ی متمایزکننده‌ای نسبت به باقی عناوین سروایول دارد؟ جواب این است که مکانیزم بدون اشکال SoD 2 کلید موفقیت این بازی حساب می‌شود. در اصل تجربه‌ی بازی بسیار لذت‌بخش و جالب است. با انجام هر کدام از ماموریت‌ها پاداشی برای شما در نظر گرفته شده که کمک به سزایی برای بقا می‌کند. در سطح نقشه مکان‌ها و خانه‌های بی‌شماری برای کاوش و جست و جو وجود دارد که می‌تواند ساعت‌ها شما را سرگرم کند.رانندگی سهم عظیمی از گیم‌پلی گسترده‌ی بازی را تشکیل می‌دهد. هرکدام از ماشین‌ها نیازمند بنزین برای حرکت هستند و ذخایر بنزین بسیار اندک‌اند. برای به دست آوردن آن‌ باید ساعت‌ها کاوش کنید و هزاران زامبی را از پا درآورید. زامبی‌های بازی همانند شماره اول به چند دسته تقسیم می‌شوند که البته انتظار می‌رفت در این بخش تنوع بیشتری در آن‌ها ببینیم اما این‌طور نیست. زامبی‌های معمولی و سه دسته‌ی دیگر از زامبی‌ها با ویژگی‌های خاص مثل سرعت زیاد یا جاگرنات‌ها با جثه‌ی بزرگشان در بازی حضور دارند. در حالی که SoD 2 می‌توانست با افزایش تعداد این زامبی‌های ویژه و یا اضافه کردن باس‌فایت، تنوع فوق‌العاده‌ای را ایجاد کند، اما عملا محدودیت تنوع چالش بازی را از بین برده و به جز چند ساعت پایانی بازی، مقابله با زامبی‌ها کاری بس آسان و بدون چالش است. در این بین سیستم کوآپ  هم به بازی اضافه شده تا تجربه‌ی لذت‌بخش بازی را افزایش دهد. در آخر هم باید به سیستم کامبت بازی اشاره کنیم. نبرد‌های تن به تن و استفاده از سلاح‌های گرم، تشکیل‌دهنده بخش مبارزات بازی هستند. بازی دارای ده‌ها سلاح گرم بوده که استفاده از آن‌ها بسیار لذت‌بخش و در عین‌حال بی‌نقص و بدون اشکال است. نبردهای تن به تن هم بخش نسبتا وسیعی را به‌دلیل کمبود مهمات به خود اختصاص داده‌ که همانند کار با سلاح لذت‌بخش و تکه‌تکه کردن زامبی‌ها و حرکت‌های نهایی به‌خوبی از کار در‌آمده‌ است.

تعداد زامبی‌ها بیشتر از قبل شده

باید گفت State of Decay 2 هم قربانی مشکلات تکنیکی و نواقصی شده ‌است که شماره اول با آن دست و پنجه نرم می‌کرد. در حالی که بازی از لحاظ بصری یک عنوان متوسط به‌حساب می‌آید، اما با این حال مشکلات زیادی برای ثابت نگه‌ داشتن فریم‌ریت دارد و عملا بازی روی وان‌اکس هیچ‌وقت نمی‌تواند ۳۰ فریم ثابت را ارایه دهد. تنها نکته‌ی قابل قبول بخش بصری انیمیشن زامبی‌ها، محیط با جزیئات بازی و HDR است و به‌غیر از این موارد، SoD 2 هیچ‌وقت نمی‌تواند به عنوان یک عنوان انحصاری مایکروسافت مثل سری Gears of War یا Halo، شو‌کیس بخش بصری باشد. در بخش صداگذاری هم بازی نمره‌ی‌ قابل قبولی را کسب می‌کند و نتیجه ‌کلی قابل قبول است. صداگذاری زامبی‌ها، راه رفتن در محیط و قرارگیری اجسام مختلف زیر پا به‌خوبی انجام شده است. موزیک‌هایی که برای بازی در نظر گرفته شده با توجه به شرایط ریتمشان عوض می‌شود. مثلا وقتی در حال گشت‌وگذار هستید، موسیقی‌های آرامی به گوش می‌رسد و در مواقع نبرد هم ریتم موسیقی‌های بازی تند می‌شود. البته این موسیقی‌ها هیچ‌کدام قطعات ماندنی و خاصی نیستند و با خاموش کردن کنسول، از یاد شما خواهند رفت.باید گفت که State of Decay 2 ادامه‌ی کاملی برای شماره اول است. سازندگان بازی سعی کرده‌اند هر کدام از بخش‌های بازی، راه شماره اول را ادامه دهند. اگر گیم‌پلی در شماره اول وسیع بود، در این بخش وسیع‌تر و با جزییات‌تر و همراه با آموزش شده‌است. اگر بازی دارای مشکلات تکنیکی بود، در این شماره به مشکلات افزوده شده تا همچنان حس و حال شماره اول حفظ شود. در نهایت وقتی SoD 2 مشکلاتش را پیش روی شما قرار ندهد، یک تجربه‌ی سرگرم‌کننده و اعتیادآور است که می‌تواند ساعت‌ها شما را مشغول به خود کند. گیم‌پلی بازی بر پایه مکانیزم‌های بی‌نقص و مرتبی بنا شده که در صورت رفع مشکلات تکنیکی می‌تواند به عنوانی موفق در سبک خود تبدیل شود.


نقد و بررسی کامل State of Decay 2 را می‌توانید در شماره‌ی ۱۳۰ بازی‌نما مطالعه نمایید

State of Decay 2

مکانیزم گیم‌پلی و کامبت بازی، سیستم آپگرید وسیع و متنوع، تجربه‌ی کوآپ، اضافه شدن بخش آموزشی
مشکلات فنی بی‌شمار، داستان و شخصیت‌های بد، تنوع کم زامبی‌ها
پلتفرم: Xone, PC
سازنده: Undead Labs
ناشر: Microsoft Studios
تاریخ عرضه: اردیبهشت ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: XBOX one
سبک: بقا

حتما بخوانید