انتقام ناقص | بررسی بازی Resident Evil 3

بازسازی Capcom از داستان جیل ولنتاین با همه‌ی نکات مثبتی که دارد، ناقص است

برخی بازی‌ها هستند که در طول تاریخ به چنان جایگاهی دست پیدا می‌کنند که که حتی خود سازندگان هم به آن فکر نمی‌کردند. Resident Evil 3 هم جزو همین بازی‌ها بود. بازی‌ای که صرفا به دلیل قرارداد بین ناشر آن و سونی، عدد ۳ را در اختیار گرفت و به عنوان یک بازی اصلی در خط داستانی فرانچایز نوپا، محبوب و ترسناک کپ‌کام شناخته شد. ولی این بازی بعد از انتشارش، به سرعت به محبوبیت زیادی رسید و یکی از نمادین‌ترین هیولاهای تاریخ بازی‌های ترسناک را به جهان معرفی کرد.موجودی ترسناک، غیرقابل توقف و عظیم‌الجثه به نام Nemesis؛ الهه‌ی انتقامی که هدفی مگر نابودی اعضای گروه S.T.A.R.S نداشت. حالا و با بازسازی این عنوان در ادامه‌ی روند بازسازی‌های کپ‌کام از مجموعه‌ی Resident Evil می‌توانیم به این سوال که کپ‌کام چقدر در بازسازی ترس ناشی از مواجهه با نمادین‌ترین هیولای سری محبوبش موفق بوده پاسخ دهیم. همراه بازی‌نما باشید.

نیروی پلیس راکون سیتی!

راکون‌سیتی، شهری در آستانه‌ی نابودی

پلات داستانی بازی همان است که در گذشته شنیده بودیم. راکون‌سیتی توسط زامبی‌ها تسخیر شده و شهر در آستانه‌ی نابودی کامل است. بازیکن هم در نقش جیل ولنتاین که یکی از اعضای تیم S.T.A.R.S است، باید به سرعت از شهر فرار کند، ولی با ورود موجودی قدرتمند و ترسناک به نام نمسیس، کار نجات دیگران و فرار از شهر پیچیده می‌شود.

یکی از مهم‌ترین تغییراتی که در این نسخه شاهدش هستیم، زمان و شکل معرفی نمسیس است. در بازی اصلی، بازیکن بعد از مدتی بازی کردن با این هیولا روبه‌رو می‌شد ولی در این نسخه، در همان دقایق آغازین و در آپارتمان جیل، نمسیس وارد می‌شود. این مورد به خودی خود اصلا نکته‌ی بدی نیست. ولی در ادامه و در پروسه‌ی فرار مشخص می‌شود که رویکرد سازندگان در نسخه‌ی بازسازی شده بسیار متفاوت از چیزی است که در نسخه‌ی اصلی دیدیم.

نمسیس؛ هیولایی که دیگر آنقدرها هم ترسناک نیست

در بازی منتشر شده در سال ۱۹۹۹، نمسیس به عنوان مهم‌ترین و قدرتمندترین نیروی قهریه بازی، بعد از سپری کردن مدتی از شروع بازی، وارد صحنه می‌شود. ورودی که به بازیکن اجازه می‌دهد بین فرار و ایستادن و مبارزه یکی را انتخاب کند. البته که با انتخاب ایستادن و مبارزه، نتیجه‌ای مگر مرگ جیل در انتظار بازیکن نخواهد بود و وی در نهایت باید برای فرار از دست این موجود تقلا کند.همین ورود دیرهنگام و انتخابی به ظاهر بی‌خاصیت پیغام مهمی را به بازیکن مخابره می‌کند؛ «تو نمی‌توانی نمسیس را نابود کنی!» و همین موضوع باعث وجود ترسی بسیار عمیق‌تر از چیزی که در بازسازی با آن روبه‌رو هستیم می‌شد.در بازسازی اما در همان دقایق ابتدایی متوجه می‌شویم که حرکات نمسیس تماماً از پیش طراحی شده است و دیگر قرار نیست مانند Mr. X در محیط‌های بازی پرسه بزند و برای بازیکن دردسر درست کند. بازیکن به سرعت یاد می‌گیرد که تا زمانی که به طراحان بازی اعتماد کند و از مسیر‌هایی که برای فرار او طراحی کرده‌اند استفاده کند، نمسیس نمی‌تواند به او آسیبی بزند.همین نکته‌ی ظاهراً کوچک، مواجهه‌های بازیکن با الهه‌ی انتقام بازی را به ست‌پیس‌هایی تبدیل کرده که بیش از هرچیز، بازیکن را به یاد مجموعه‌ی آنچارتد می‌اندازد، نه یک Resident Evil.

راکون‌سیتی اما طراحی بسیار خوبی دارد. برعکس نسخه‌ی دوم که تقریباً ۹۰٪ آن در محیط‌هایی مسقف و بسته سپری می‌شد، داستان Resident Evil 3 عمدتاً در خیابان‌های غرق در آشوب راکون‌سیتی جریان دارد. ساختمان‌هایی که آتش از پنجره‌هایشان زبانه می‌کشد، خیابان‌هایی که پر شده از جسد نیروهای پلیس و زامبی و… . می‌توان گفت که سازندگان موفق شده‌اند تا اتمسفر سنگین همیشگی سری را در این محیط‌های باز هم حفظ کنند که جای تقدیر دارد.

شخصیت اصلی این نسخه جیل ولنتاین است. یک نظامی کارکشته که می‌خواهد از شهر فرار کند. البته بخش‌هایی از داستان از دید کارلوس، یک سرباز شرکت آمبرلا روایت می‌شود و ما هم کنترل او را در دست می‌گیریم. موردی که شاید به اندازه‌ی سناریوهای موازی Resident Evil 2 جذاب نباشد، ولی به ما کمک می‌کند تا درک بهتری از داستان بازی داشته باشیم.

مراحل مربوط به کارلوس حتی از میانگین خود بازی هم اکشن‌تر هستند

تغییرات شیطانی

همانطور که در ابتدا اشاره شد، در اینجا با یک بازسازی طرف هستیم، بازسازی از یک بازی محبوب که در آخرین سال از هزاره‌ی دوم منتشر شد. تصور این است که در چنین شرایطی، سازندگان همان داستان و مراحل را با ظاهری مدرن و مناسب برای زمانه‌ی ما بازآفرینی می‌کنند. کاری که کپ‌کام آن را به زیبایی هرچه تمام‌تر در Resident Evil 2 انجام داد. در مورد نسخه‌ی سوم اما با یک بازسازی وفادار طرف نیستیم.سازندگان بخش زیادی از مراحل و داستان نسخه‌ی اصلی را حذف کرده‌اند که معروف‌ترین این حذفیات، برج ساعت و معمای درون آن است. البته که این تغییرات به همین یک مورد خلاصه نمی‌شود و بخش‌های زیادی از مواجهات بازیکن با نمسیس هم از بازی حذف شده است. موردی که غیر از کاهش هزینه‌ی تولید برای کپ‌کام، دلسردی هواداران را هم به همراه داشته است.

اما بخش‌های باقی‌مانده همگی به خوبی اجرا شده‌اند. سیستم‌های بازی دقیقا همانی است که در بازسازی Resident Evil 2 دیده بودیم با این تفاوت که اینجا بازی یک مکانیک جدید را معرفی می‌کند؛ جاخالی دادن. این قابلیت به شما اجازه می‌دهد که از حملات زامبی‌ها جاخالی دهید و برای چند ثانیه فرصت داشته باشید تا در وضعیتی که زمان آهسته شده، به دشمن خود شلیک کنید. ارزش اصلی وجود این قابلیت در زمان مواجهه با نمسیس خود را نشان می‌دهد. این هیولا به نسبت Mr. X بسیار سریع‌تر است و بدون استفاده از این قابلیت احتمال موفقیت شما در لحظات فرار یا مبارزه با وی، بسیار کم خواهد بود.

این تغییرات و حذفیات در نهایت تاثیر بزرگ‌تری بر تجربه‌ی کلی بازیکن گذاشته و آن، کوتاه شدن بیش از حد بازی است. نسخه‌ی کنونی که پیش روی شماست در مدت کم‌تر از ۸ ساعت به پایان می‌رسد. این مدت‌زمان در دفعات بعدی بازی تا ۲ ساعت هم پایین می‌آید! زمانی که بسیار کم‌تر از بازی اصلی و حتی بازسازی بازی دوم است. این موضوع در کنار عدم وجود سناریوهای متفاوت، مانند آنچه در بازسازی Resident Evil 2 دیدیم باعث پایین آمدن ارزش تکرار بازی می‌شود.

کپ‌کام هم برای توجیه برچسب قیمت ۶۰ دلاری بازی، بخشی چندنفره را تحت عنوان Resident Evil: Resistance در بازی قرار داده که در این مطلب به سراغ آن نمی‌رویم.

کارلوس از معدود افرادی است که به جیل اعتماد دارد

آخرین روز راکون‌سیتی

ایراد خاصی از لحاظ صوتی یا بصری به بازی وارد نیست. موتور اختصاصی کپ‌کام همچنان می‌درخشد و بهترین خروجی بصری ممکن را برای بازی‌های این شرکت خلق می‌کند. به لحاظ صوتی هم همه‌چیز در حالت استانداردی قرار دارد. گویندگان کار خود را درست انجام می‌دهند، قطعات موسیقی به موقع شروع و به موقع هم تمام می‌شوند.

در نهایت هم باید گفت که اگر امکان سنجش این بازی به شکل مستقل وجود داشت، قطعاً می‌توانست رضایت تعداد بیشتری از مخاطبان را به دست بیاورد، ولی چاره‌ای جز مقایسه بازی با نسخه‌ی سال ۱۹۹۹ وجود ندارد و زمانی که پای قیاس به بررسی باز می‌شود، می‌بینیم که تغییرات و حذفیات اتفاق افتاده در این نسخه به قدری زیاد است و به این راحتی بخش‌های زیادی از بازی اصلی را نادیده گرفته است، حسی مگر ناامیدی در مخاطب ایجاد نمی‌شود. البته این به معنای بد بودن Resident Evil 3 نیست! اگر این بازی اولین برخود شما با داستان جیل و نمسیس باشد، قطعا از آن لذت خواهید برد ولی اگر مانند راقم این سطور به دنبال بیدار کردن حس نوستالژی و تداعی خاطرات گذشته خود باشید، احتمالاً ناامید خواهید شد.

Resident Evil 3

ثبات فنی عالی، سیستم مبارزات خوب، داستان و شخصیت‌ها
حذفیات و تغییرات زیاد، معرفی بد نمسیس و ترسناک نبودن آن
پلتفرم: PC, PS4, XOne
سازنده: CapCom
ناشر: CapCom
تاریخ عرضه: بهار ۹۹
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: اکشن دلهره‌آور

حتما بخوانید