روایتی تکراری از آخرالزمان | بررسی بازی Rage 2

این دو آشپز غذا را شور یا بی‌نمک نکردند؛ اما غذا کماکان آن‌قدر لذیذ نیست!

کاملا قابل‌انتظار بود که بعد از چند سال از عرضه قسمت اول RAGE، نوبت به معرفی و عرضه قسمت دوم آن رسیده باشد و حال بعد از انتظارات، تعاریف، انتقادات و البته حواشی زیاد، Rage 2 منتشر شده است؛ عنوانی که با دیدگاه پاکسازی حواشی قسمت اول و یک تجربه ناب پساآخرزمانی منتشر شد اما برخلاف انتظارات خیلی‌ها مثل من، نتوانست عنوانی کم نقص باشد و در مقیاس و اندازه خودش، تنها عنوانی خوب بود و انتظار یک بازی عالی یا شاهکار.

بازگشت به دهه‌ی هفتاد میلادی

اولین موضوعی که در بازی نظرم را به خود جلب کرد، جلوه‌ها و جذابیت‌های بصری بازی است که بسیار خیره‌‌کننده به نظر می‌رسد و از آن مهم‌تر روان بودن انیمیشن‌های بازی است. به خاطر روان بودن بیش از حد انیمیشن‌های بازی تا حد زیادی یاد عنوان DOOM افتادم. سرعت روند بسیار بالاست و این موضوع از همان ابتدا بازی آغاز شده و تا آخر نیز سرعت بازی حفظ می‌شود. حتی رانندگی در مسیرهای طولانی نیز باعث نمی‌شود که از سرعت کاسته شود و این یکی از بهترین ویژگی‌های بازی بود که از ابتدا و با اعلام اینکه در ساخت این عنوان id Software مجددا دست دارد کاملا واضح بود و بعد از تجربه DOOM خارج از توقعات و باورها نبود.

یکی دیگر از ویژگی‌های مثبت بازی که شاید در ابتدا متوجه آن نشدم اما به مرور خصوصا در مراحل پایانی برایم پررنگ‌تر شد، این است که بازی نمی‌گذارد لحظه‌ای راحت باشم و می‌توانم به راحتی در طول بازی حین انجام ماموریت‌های اصلی به ماموریت‌های فرعی متفاوتی بپردازم که باید اعتراف کنم با این که تنوع زیادی ندارد و اکثر اوقات به پیدا کردن کمپ دشمنان، ترکاندن گازوئیل و پیدا کردن ماشین خلاصه می‌شود، اما می‌تواند در بین مراحل اصلی تبدیل به تجربه‌های لذت بخشی شود.

نمونه‌ای از فیزیک و تخریب‌پذیری جذاب بازی

اما از همین‌جاست که مشکل اصلی بازی شروع می‌شود. وقتی که سازندگان به خوبی مراحل فرعی را از مراحل اصلی تفکیک نمی‌کنند. بعضی اوقات بی‌اهمیت‌ترین موضوعات تبدیل به یک مرحله ۲۰ دقیقه‌ای می‌شوند که باید از این سمت نقشه به آن سمت رانندگی کنید و در راه با چند راهزن نیز مبارزه کنید تا فقط بتوانید با یک نفر صحبت کنید که البته شاید در داستان تنها یک اثر کوچک بگذارد. اما سازندگان این ماموریت‌ها را جوری طبقه‌بندی کرده‌اند که احساس می‌کنید اگر با این شخصیت بی‌اهمیت صحبت نکنید، حتما نکته مهمی را از دست خواهید داد. در صورتی که به هیچ وجه این‌گونه نیست و این اتفاق بارها در طول روند رخ می‌دهد.

بزرگ‌ترین مشکل و البته اذیت‌کننده‌ترین از نظر من شاید داستان بازی بود. افتتاحیه بازی به قدری کلیشه‌ای بود که به هیچ وجه نتوانستم جلوی خنده خودم را بگیرم و دقیقا بعد از یک ساعت تجربه بازی، به راحتی نیز متوجه پایان‌بندی بازی می‌شوید و تمام طول مدت بازی را در حال دویدن به دنبال به دست‌آوردن قدرت بیشتر هستید. کاری که شاید در صد بازی مشابه نیز انجام داده‌اید. با این که خیلی‌ها معتقدند که کیفیت بازی همانند Rage 2 را نباید با داستان سنجید، اما کاملا با این حرف مخالفم و به نظرم نویسنده بازی باید تمرکز بیشتری بر روی نوشتن یک روایت جذاب و گیرا می‌کرد. بارها شده بود که به خاطر روند آبکی و درنیامده بازی، آن را رها کنم و به زور مجددا به پای تجربه آن بنشینم. زیرا روایت لیستی از ماموریت‌های بی سر و ته هستند که تنها گیمپلی آن به مذاقم خوش می‌آمد و روایت آن‌ها یکی پس از دیگری کاملا  شبیه به هم هستند.

زمانی که به شوتینگ و سیستم تیراندازی بازی می‌رسیم، کاملا متوجه می‌شویم که id Software با وام‌گیری از شوتینگ بی‌نقص DOOM، سعی کرده است که گیم‌پلی را نسبت به قسمت قبلی تغییر اساسی دهد که موفق نیز بوده است. استفاده از اسلحه‌ها، مبارزات تن به تن و حتی المان Overdrive نیز به شدت شبیه به DOOM است که در نهایت این موضوع نکته مثبتی محسوب می‌شود. از آنجا که اتمسفر این بازی و دنیای آن خصوصا با وجود ابرسربازها و جهش‌یافته‌ها بسیار خطرناک است، اضافه شدن المان سرعت و شتاب به تمامی حرکات، حتی رانندگی باعث می‌شود که جذابیت گیمپلی بازی دوچندان شود.

رانندگی بازی از طرفی دیگر، به وضوح کپی کاملی از Mad Max است و اگر این بازی را تجربه کرده باشید، متوجه می‌شوید که رانندگی در Rage 2 نیز کاملا شبیه به Mad Max است که توسط استودیوهای Avalanche ساخته شده است. رانندگی بازی نیز از جمله نکات خوب بازی است که البته به مرور بهتر می‌شود اما مشکلی که با آن داشتم، اضافه شدن کلی المان مختلف در طول زمان است که کنترل کردن آن‌ها بسیار سخت می‌شود. زمانی که شخصی‌سازی اتوموبیل را به انتها برسانید، آن‌قدر قابلیت‌های مختلفی به دست می‌آورید که کنترل کردن آن‌ها به مرور و خصوصا در نبردهای جاده بسیار سخت می‌شود. نبردهای جاده همانند بازی Mad Max در Rage 2 وجود دارد اما تفاوتی که دارد، راحت بودن آن است. البته اشتباه نکنید در اوایل بازی به هیچ وجه نمی‌توانید در نبردهای جاده‌ای جان سالم به در ببرید اما بعد از ارتقا دادن اتوموبیل به راحتی می‌توانید وارد نبردهای جاده‌ای شوید. بعد از ارتقا اتوموبیل به قدری بازی راحت می‌شود که دشمنان و راهزنان را بدون اینکه از ماشین خود پیاده شوید و خطری احساس کنید، بکشید و ادامه دهید.

مبارزه با مینی‌باس‌ها بسیار لذت‌بخش از آب درآمده

کارناوال خون‌ریزی

سازندگان خیلی سعی کرده‌اند که در طول بازی حس نکنید که بازی تکراری می‌شود و یا وقت خود را در حال تلف کردن هستید اما متاسفانه بعضی اوقات با مراحل کاملا شبیه به یک‌دیگر، خصوصا در اوایل بارها تصمیم گرفتم که به ادامه بازی نپردازم. این در حالی است که سازندگان کلی قابلیت و مهارت در صف انتظار قرار داده‌اند که می‌توانید با به دست آوردن امتیاز تجربه، این مهارت‌ها را به دست آورید. تعداد بالای این مهارت‌ها واقعا نکته‌ای مثبت است و بهتر از آن تنوع این مهارت‌هاست اما تمامی این خلاقیت‌ها و زحمات وقتی خراب می‌شود که شاید در طول یک دوره بازی کردن، از نصف این ویژگی‌ها نیز استفاده نکنید و در صورتی که بخواهید مهارتی مانند سریع‌تر دویدن که در طول بازی بسیار کارآمد است را به درجه نهایی خود برسانید، باید یک سری از مهارت‌هایی که شاید حتی یک بار نیز استفاده نکنید را آزاد کنید ک این مورد فقط به یک جدال برای به دست آوردن امتیازهای تجربه بیشتر خلاصه می‌شود که در نهایت بتوانید کمی سریع‌تر بدوید.

این موضوع واقعا اذیت‌کننده است.بازی پر از ماموریت‌های بی‌اهمیت و وقت تلف کردن است که در کنار ماموریت‌های مهم قرار گرفته‌اند تا حس کنید روایت بازی بی‌نقص است اما حقیقتا که بازی با وجود این همه کار برای انجام دادن و این همه قابلیت برای به دست آوردن از همان ساعات ابتدایی حوصله سربر می‌شود. پیش‌تر گفتم که مراحل فرعی بازی تا حدودی لذت‌بخش هستند اما آن مراحل نیز از بس در طول مسیر تکرار می‌شوند که به لیست کارهای حوصله‌سربر به بازی اضافه می‌شود.

در بین تمام بازی‌های پساآخرزمانی که تجربه کرده‌ام، طراحی دنیای Rage 2 شاید یکی از بهترین دنیاهای پساآخرزمانی باشد که در آن گشت و گذار کرده‌ام. سازندگان به خوبی‌ می‌دانند این دنیا باید به چه شکلی باشد و تجربه دو استودیو را در عناوین قبلی‌شان چشیده بودیم و حتی دنیای Rage نیز خودش جذابیت زیادی داشت و حال ترکیب سازنده Rage و Mad Max تکامل کننده این دنیای پس از آخر زمان بودند. مسیرهای خاکی، رودهای پر از آشغال، برهوت و بدون سرسبزی، باد شدید و تکان خوردن بوته‌های خشک همگی آن دنیایی را خلق کردند که حداقل در ذهن من دنیای نابود شده باید این شکلی باشد.

طراحی محیط و دنیا  Rage 2 نوید اتفاقات خوبی برای این فرنچایز می‌دهد

تمام کارهایی که می‌توانید در بازی انجام دهید و تمام دلیل خاص بودن پروتاگونیست بازی یعنی «واکر» که شاید این اسم را حداقل پنج بازی دیگر نیز شنیده باشید، به یک لباس نانو برمی‌گردد که البته این موضوع را نیز در حداقل پنج بازی دیگر دیده‌ایم. یعنی بدون این لباس صرفا یک سرباز معمولی هستیم که در خارج از محدوده کمپ یک دقیقه نیز دوام نمی‌آوریم. سازندگان خلاقیت زیادی برای استفاده از این لباس به خرج داده‌اند و با ارتقا دادن آن امکانات فوق‌العاده‌ای را آزاد می‌کنید. مثلا می‌توانید زمانی که دشمن به سمت شما نارنجک پرت کرد با زمان‌بندی مناسب و استفاده از یک ضربه کوچک نارنجک را مثل توپ تنیس به دشمنانتان برگردانید. قابلیت‌های مختلفی که برای لباس نانو در نظر گرفته شده که البته در بازی با نام «زره آرک» از آن یاد می‌کنند تا حد زیادی مرا یاد بازی‌های «راک استدی» و سری «بتمن آرکهام» می‌اندازد. خیلی از مهارت‌ها شباهت زیادی به لباس بتمن دارند و ارتقا دادن زره آرک همانند ارتقا دادن لباس بتمن است. البته این موضوع فقط به زره و لباس ختم نمی‌شود که از آن عجیب‌تر، ارتقا دادن اتوموبیل‌هاست که به شدت، تاکید می‌کنم به شدت شبیه به ارتقا «بت‌موبیل» است و مهارت‌هایی که به دست می‌آورید از جمله حمله‌های جهشی، اسلحه‌ها، Eject کردن از اتوموبیل و خیلی موارد دیگر گواه این نظریه هستند.

هوش مصنوعی یکی از مواردی است که نتوانستم به درستی آن را درک کنم. بعضی اوقات دشمنان خیلی احمقانه شما را می‌بینند و هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند و اگر به آن‌ها حمله کنید می‌توانید تا قبل از این که بتوانند نشانه‌هایشان را بر روی شما تنظیم کنند، با شلیک مستقیم به سر همه‌شان را در چند ثانیه بکشید و حتی یک خراش کوچک نیز برندارید! اما بعضی اوقات و با رویایی با یک کاروان دشمن یا برج‌های تیربار گردان می‌توانید در کسری از ثانیه کشته شوید. اگر بیشتر دقت کنیم قطعا متوجه این عدم تعادل در هوش مصنوعی می‌شویم و کمی برایم خنده‌دار است که هنوز نمی‌دانم کجا باید بهتر بازی کنم و کجا نگران نباشم چون هر لحظه ممکن است یک جهش‌یافته ساده تبدیل به «دوم اسلیر» شود و مرا تکه تکه کند!

کانال جهش‌یافته کُشی

وقتی وارد بحث جلوه‌های بصری می‌شویم ماجرا زمین تا آسمان فرق می‌کند. اول از همه شکرگذار خواهید بود که مانند قسمت اول، مشکلات فنی از سر و کول اثر بالا نمی‌روند و حال می‌توانید بدون صد پچ و آپدیت آن را تجربه کنید. هر چند بازی به بزرگی Rage 2 قطعا اشکالات ریز و درشتی در زمینه فنی خواهند داشت اما سازندگان در این قسمت آن را به حداقل رسانده‌اند.

انیمیشن‌های بازی بسیار نرم‌تر و روان‌تر از قسمت قبلی هستند که این ماجرا باعث افزایش جذابیت کلی جلوه‌های بصری شده است و از طرف دیگر فیزیک و تخریب‌پذیری بازی بسیار واقع‌گرایانه است و اگر از فیزیک Just Cause 4 لذت برده‌اید، شک نکنید که فیزیک و تخریب‌پذیری Rage 2 متحیرتان خواهد کرد. تقریبا هر چیزی در بازی منفجر، تکه‌تکه، خرد و خراب می‌شود. حتی اگر به کوه‌ها تیراندازی کنید، سنگ‌ها خرد شده و از کوه ریزش می‌کنند که این مقدار از جزئیات در فیزیک بازی خارق‌العاده است.

همان‌طور که گفتم رانندگی در بازی خوش‌دست و آسان است و به‌راحتی می‌توان با آن ارتباط برقرار کرد

شاید مدت خیلی طولانی بود که از جلوه‌های آوایی یک اثر ایراد نگرفته بودم اما Rage 2 نمونه یک جلوه آوایی ضعیف در بازی است. اکثر مدت زمان تجربه این بازی را با هدفون گیمینگ تجربه کردم و انتظار داشتم که با توجه به شلوغ بودن اتمسفر بازی باید شاهد یک صداگذاری هیجان‌انگیز باشم اما این المان خیلی وقت‌ها منطق خود را از دست می‌داد. بعضی اوقات وقتی که در برهوت قدم می‌زدم صدای ماشینی را در دو قدمی خود می‌شنیدم و وقتی سلاح بزرگ خودم را آماده می‌کردم هیچ ماشینی را در اطرافم نمی‌دیدم و در دور دست‌ها تعدادی ماشین بودند که در دنیای واقعی نیز 5 دقیقه رانندگی فاصله دارند.

اختصاص دادن نمره‌ی ۷ به عنوانی مانند Rage 2 که اشکالات زیادی دارد، شاید کمی سخاوتمندانه باشد؛ اما قطعا تلاش سازندگان برای ساختن دنباله Rage که پر از اشکالات فنی و غیرفنی مختلفی بود ستودنی است و نمی‌توانم این موضوع را فراموش کنم که Rage 2 دقیقا همان عنوانی است که از قسمت قبلی‌اش انتظار داشتیم و بعد از چند سال حال آن را به دست آورده‌ایم. با تمام اشکالات ریز و درشتش، دادن یک فرصت به این بازی کار اشتباهی نیست.

Rage 2

سیستم تیراندازی سریع و دیوانه‌وار، طراحی دنیای جذاب، فیزیک واقع‌گرایانه، موسیقی گوش‌نواز، سیستم رانندگی خوش‌دست و آسان
هوش مصنوعی نامتعادل، داستان ضعیف، جلوه‌های صوتی نادرست، مراحل تکراری
پلتفرم: PC, PS4, Stadia, XOne
سازنده: Avalanche Studios, id Software
ناشر: Bethesda Softworks
تاریخ عرضه: خرداد ۹۸
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک: اکشن اول شخص

حتما بخوانید