عملیات روانی‌ها | بررسی بازی Psychonauts 2

بازی Psychonauts 2 به شما آموزش می‌دهد که چطور مشکلات ذهنی خود را کتک بزنید

نام تیم شیفر با بازی‌های مهم و ارزشمندی گره خورده است. بازی‌هایی مثل Full Throttle، Brutal Legend، Monkey Island، Grim Fandango و… . بازی‌هایی که تعدادی از آن‌ها پرچم‌داران دوران طلایی بازی‌های ماجرایی هستند و همین موضوع برای اهمیت بازی‌هایی که او می‌سازد کافی است.

بازی Psychonauts که ۱۶ سال پیش منتشر شد، یکی از بهترین مخلوقات شیفر بود که علارغم کیفیت بالای خود، به شهرت دیگر مخلوقاتش نرسید. حالا اما به لطف حمایت طرفداران و بعد از آن خریداری شدن استودیو دابل فاین توسط مایکروسافت، بالاخره می‌توانیم دنباله‌ی این بازی مهجور را تجربه کنیم. عنوانی که بدون شک یکی از بهترین و خلاقانه‌ترین بازی‌های امسال است. با بررسی بازی Psychonauts 2 همراه بازی‌نما باشید.

سفری هیجان‌انگیز در انتظار رزپوتین و خانواده‌اش است

کارآموز رزپوتین

داستان بازی دقیقا از زمان پایان بازی اول آغاز می‌شود و سازندگان هم که می‌دانند احتمالا خیلی از بازیکنان، قسمت اول را بازی نکرده‌اند، خلاصه‌ای از وقایع اولین بازی Psychonauts را به مخاطب ارائه و او را برای ادامه ماجرا آماده می‌کنند.

در بازی همچنان کنترل شخصیت رزپوتین را به عهده داریم. نوجوانی که همیشه دوست داشته تا یک مامور سایکونات شود و حالا و بعد از ماجراهای بازی اول، به عنوان یک کارآموز وارد مرکز این ماموران شده است.

به سبک و سیاق همیشگی بازی‌های تیم شیفر، داستان بازی که با ظرافت خاصی نوشته شده، پر است از شخصیت‌های عجیب و غریب و صدالبته که دوست داشتنی که هر کدام دیالوگ‌های درخشانی در آستین دارند و تنها کافیست به شکلی به سراغ آن‌ها بروید تا تنها با گفتن یک جمله‌ی کوتاه، پر شوید از شعف مواجه به چنین جهان و شخصیت‌های زنده‌ای.

داستان Psychonauts 2 سرشار است از مفاهیم عمیق انسانی است که با هنرمندی منحصر به فرد شیفر، به ساده‌ترین شکل ممکن به بازیکن عرضه می‌شود. از مفاهیمی ساده مثل عوارض انزوا یا سرکوب علایق تا مفاهیم رعب‌آور و عمیقی مثل چیستی و جایگاه انسان در خلقت. این داستان اما جذاب بودن را فراموش نمی‌کند و با ریتمی مثال‌زدنی روایت می‌شود. به وقت نیاز سرعت وقایع را کند می‌کند تا بازیکن با شخصیت‌ها و جهان بازی همراه شود و گاهی هم (مثل فصل درخشان پایانی) چنان ریتم تند می‌شود که به بازیکن فرصت پلک زدن هم داده نمی‌شود.

داستان در بازی‌های تیم شیفر همیشه جایگاه ویژه‌ای دارد و خود شیفر هم همیشه توجه زیادی به داستان بازی خود می‌کند. توجهی که حالا به ثمر نشسته و شاهد یکی از بهترین داستان‌های امسال در بین بازی‌های ویدئویی هستیم.

باس‌فایت‌‌های بازی بسیار متنوع هستند

مبارزه‌ی مستقیم با افسردگی

مهم‌ترین نکته در مواجهه با گیم‌پلی بازی Psychonauts 2 درک ماهیت آن و رویکرد خالقش است. تیم شیفر بارها گفته که گشتن در محیط و اکتشاف همیشه برایش اهمیت زیادی دارد. این علاقه‌ی شیفر به اکتشاف در محیط، خودش را به وضوح در بازی نشان می‌دهد. بازی برای گشت و گذار به مکانیک‌های پلتفرمرهای سه بعدی متوسل می‌شود و مبارزات نسبتا زیادی را هم در خود جای داده است. بخش‌های پلتفرمر بازی به شدت خود طراحی شده‌اند. پازل‌هایی که باید با کمک این مکانیک‌ها و قابلیت‌های ویژه‌ی رَز به عنوان یک سایکونات حل کنید، نه تنها مخاطب را گمراه نمی‌کنند، بلکه با قرار گرفتن در جایگاه درست و به چالش کشیدن بازیکن در شکل صحیح، لذت کشف و پیدا کردن راه‌حل را به او پیشکش می‌کنند.

مبارزات اما همان پاشنه‌ی آشیل بازی است. رَز می‌تواند با ضربات مختلف وارد درگیری با دشمنان بشود. دشمنانی که هرکدام یک اختلال و مشکل ذهنی هستند که تجسمی عینی پیدا کرده‌اند. از خودسانسوری گرفته تا غرور و خودرای بودن. همین شکل از طراحی دشمنان هم باعث شده تا بازی در مراحل پایانی هم دشمنی جدید در آستین داشته باشد و با رو کردن آن، بازیکن را غافلگیر کند. مشکل اما به خود مکانیک مبارزه برمی‌گردد. بازیکن در بازی به دو ضربه‌ی سبک و سنگین و البته جاخالی دادن مجهز است و باید برای شکست دشمنان از این‌ها استفاده کند که متاسفانه شاهد اجرای درست این مکانیک‌ها نیستیم.

در بازی بعضا شاهد مبارزات شلوغی هستیم و دشمنان هم هیچ تلگرافی برای حملات خود ندارند. بازیکن باید با نگاه کردن به شکل انیمیشن آن‌ها متوجه شود که در شرف دریافت یک ضربه از دشمن است. این ویژگی در مبارزات شلوغ، جاخالی دادن و حفظ خود را بی‌معنی می‌کند.

البته این به معنای بد بودن مبارزات نیست، ولی باعث حسرتی می‌شود که ای کاش این بخش از بازی هم مثل باقی آن باکیفیت و مثال‌زدنی بود.

طراحی‌های یک روان‌پریش

گرافیک هنری بازی یکی از خاص‌ترین طراحی‌های چند سال اخیر است. تمام محیط‌های بازی که کم هم نیستند را بگردید، ولی به شما قول می‌دهم که نمی‌توانید یک خط صاف در بازی پیدا کنید. تمام محیط‌های بازی را هم که بگردید، باز هم فقط با شخصیت‌ها، فضاها و مدل‌های عجیبی روبه‌رو می‌شوید که نمی‌توانید مواردی شبیه به آن‌ها را در بازی‌های دیگر پیدا کنید. محیط‌های بازی وسیع هستند و این وسعت باعث نشده تا سازندگان از طراحی بخش‌های ساده عبور کنند.  هر گوشه از جهان بازی با جزئیات زیادی طراحی شده است. از پارک جنگلی کنار مرکز گرفته تا محیط‌های ذهنی عجیب و غریب هر کدام از شخصیت‌ها. این دقت و ظرافت در طراحی محیط و شخصیت‌ها تصویر منحصربه‌فردی در ذهن مخاطب به جا می‌گذارد و تا مدت‌ها در خاطرش می‌ماند.

گرافیک فنی بازی هم شرایط خوبی دارد، نسخه‌های کنسولی بازی با ثبات بسیار خوبی اجرا می‌شوند و در هیچ جایی از بازی شاهد افت فریم یا دیر بارگذاری شدن بافت‌ها نیستیم. البته لازم به ذکر است که وضوح تصویر 4K و نرخ فریم ۱۲۰ در انحصار کنسول نسل نهمی مایکروسافت که این مورد هم از جمله چیز‌های عجیبی است که در سال ۲۰۲۱ با آن روبه‌رو می‌شویم.

موسیقی‌های بازی هم به شدت متناسب با فضا و داستان بازی ساخته شده‌اند. اوج دخالت این موسیقی در روایت و دخیل شدن در آن به فصل (باز هم درخشان) پایانی مربوط می‌شود که شعر، موسیقی، رنگ، نور و تصویر برای بازیکن قصه می‌گوید و مهم‌ترین راز بازی را برملا می‌کند.

موسیقی در بازی Psychonauts 2 به راحتی نمره‌ی قبولی می‌گیرد، ولی آن بخش از بازی نیست که در ذهن بازیکن باقی می‌ماند. البته به جز موسیقی فصل پایانی.

آرامشی پس از طوفان

جدیدترین بازی تیم شیفر به راحتی یکی از بهترین بازی‌های امسال است. عنوانی که روح بازی‌های درخشان و خلاقانه‌ی نسل ششم را در خود دارد و به هیچ چیز بیشتر از سرگرمی و لذت بازیکن اهمیت نمی‌دهد. بازی Psychonauts 2 عنوانی است که می‌توان به راحتی آن را به همه پیشنهاد کرد و از تجربه‌ی آن لذت برد. پس با رزپوتین و دوستانش همراه شوید و سفری فراموش‌نشدنی و به‌یادماندی را تجربه کنید.

Psychonauts 2

بسیار متنوع و سرگرم‌کننده، داستان بسیار زیبا، سرشار از خلاقیت و عصاره‌ی تجربیات تیم شیفر
مبارزات بازی می‌توانست بهتر باشد
پلتفرم: PlayStation 4, PlayStation 5, XBOX One, XBOX Series X|S, PC
سازنده: Double Fine
ناشر: Xbox Game Studios
تاریخ عرضه: شهریور ۱۴۰۰
نسخه‌ی بررسی شده: XBOX Series X
سبک: پلتفرمر ماجرایی

حتما بخوانید