از شکارچی به شکار | بررسی بازی Prey – Mooncrash

وقتی کاربلد باشید، می‌توانید از یک محتوای دانلودی کوچک هم ۳۰ ساعت گیم‌پلی بیرون بکشید

سبکی که در ‌بازی‌های ویدئویی روگ‌لایک خوانده می‌شود، از مراحلی تشکیل شده که به‌صورت رندوم چیده می‌شوند، قالب حرکت نوبتی و گریدمحور دارند و معمولا با مرگ، تمامی پیشرفت بازیکن را صفر کرده و او را مجبور به شروع مجدد می‌کنند. این سبک که نامش را مدیون بازی‌ای به نام «روگ» است؛ در طول سالیان دراز تغییرات بسیاری داشته است و کم‌کم حتی پسوند نامش را هم تغییر داده است. بازی‌های روگ‌لایک جذابیت بسیاری برای بازیکنان داشت؛ اما درجه‌ی سختی وحشتناک آن خیلی‌ها را از خود می‌رنجاند. درنتیجه بازی‌هایی وارد صنعت شدند که این ویژگی‌ها را با تغییرات جزئی به بازی‌هایشان راه می‌دادند. در ادامه، روگ‌لایک‌ها با انواع و اقسام بازی‌های ویدئویی ترکیب شده و هم ‌اکنون حتی بازی‌های اول ‌شخص روگ‌لایک داریم. این بازی‌ها روگ‌لایت نام می‌گیرند و اولین محتوای دانلودی Prey هم عضوی از آن‌هاست. اگر بخواهیم به‌صورت خلاصه بگوییم آرکین تمامی نکاتی که در بازی اصلی از جذابیت برخوردار بود را برداشته و به نحوی آن‌ها را کنار هم قرار داده است که نه خللی به شیوه روایی بازی وارد می‌شود و نه گیم‌پلی زیر سوال می‌رود. نتیجه این ترکیب می‌شود یک شبیه‌سازی بی‌نقص از بازی‌ای که به‌راحتی می‌تواند به ۳۰ ساعت گیم‌پلی تبدیل شود. Prey و محتوای دانلودی آن، شوترهای اول شخص نیستند؛ اما در زمره نقش‌آفرینی‌هایی قرار می‌گیرند که از سر اتفاق تفنگ دارند. حال با این دید شاید بتوان Mooncrash را یکی از بهترین محتوای‌های دانلودی امسال نامید.Prey خیلی رک و پوست‌کنده سر اصل مطلب می‌رود. شما یکی از کارمندان داده‌کاوی رده پایین هستید که قرار است ضمیر ناخودآگاه ۵ فردی که بر ماه پیتوس قدم گذاشته‌اند را شبیه‌سازی کنید. نتیجه این اعمال تبدیل می‌شود به اطلاعاتی که به شرکت کمک می‌کنند تا دلایل آلوده شدن ماه و سقوط اشیا ناشناس را بسنجند. با این دید هربار که یک شبیه‌سازی را آغاز می‌کنید عملا با یک لایه جدید از نقشه‌ی بازی رو به روی می‌شوید. البته لازم به ذکر است که جغرافیای این محیط تغییر نمی‌کند بلکه نحوه چینش تمامی المآن‌های محیط با پیشروی دستخوش تغییر می‌شوند. این یعنی در یکی از دورهای بازی با دری برخورد می‌کنید که پسوردی خاص می‌خواهد و شما را مجبور می‌کند تا با شخصیت تکنیسین بازی به سراغ آن بروید اما به ‌محض این که تصمیم می‌گیرید در دور بعدی آن را جبران کنید در مذکور از بین رفته و حالا نیازمند تعمیر است.

قرار دادن این نکات در کنار مراحلی که رندوم ساخته می‌شوند باعث می‌شوند تا تجربه‌ای فوق‌العاده داشته باشیم اما هیچ یک از این لحظات ناب خلق نمی‌شدند اگر سیستم پیشروی روگ‌لایت در بازی وجود نداشت. همان‌طور که گفتیم بازی از پنج شخصیت مجزا تشکیل می‌شود که هرکدام باید از ماه فرار کنند. هدف نهایی بازی فرار کردن هر پنج شخصیت بدون مرگ است اما چطور می‌توان به این مهم دست پیدا کرد؟ یکی از ویژگی‌های بازی‌های این سبک درجه سختی وحشتناک اما سیستم پیشرفت مخفی آن‌هاست. این یعنی شما با پیشروی در بازی به درخت مهارت هر شخصیت دسترسی پیدا کرده و می‌توانید آن را ارتقا دهید. بر طبق منطق بازی مرگ همه‌چیز را از بین می‌برد اما این ارتقاها در تمام دورهای بعدی همراهتان خواهند ماند. به ‌این ‌ترتیب شما همیشه با بازی کردن و آزمون ‌و خطا در حال قوی شدن هستید. اارزش افزوده‌ای که این سیستم پیشروی برای بازی دارد تفکر دائمی در مورد سبک بازی است. برای مثال شما هیچ‌وقت برای دور اولتان یک شات گان گران‌قیمت نمی‌خرید چون قرار است این دور را به‌سرعت تمام کنید اما همین‌که خودتان را برای دورهای سوم و چهارم آماده می‌کنید مجبور می‌شوید ریسک کرده و مهمات بیشتری با خود ببرید. اگر موفق به فرار نشوید همه ابزار خریداری‌شده را از دست می‌دهید اما اگر موفق به فرار شوید حالا باید میزان بیشتری خرج کنید و پیشروی به شکل وحشتناکی سخت‌تر خواهد شد.می‌پرسید چرا؟ چون بازی نواری به نام نوار آلودگی دارد و بدون دخالت شما همیشه در حال پر شدن است. این نوار که با مقیاس زمانی پر می‌شود ۵ سطح از درجه سختی دارد و هر سطح از پیشرفت آن دشمنان بازی را بیشتر، متنوع‌تر و خطرناک‌تر می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود تا همیشه مجبور شوید هر دور را به ‌سرعت به اتمام برسانید اما در Prey عجله کردن هیچ جایی ندارد. این تناقض به عجیب‌ترین شکل ممکن در بازی جا افتاده است و همیشه باعث می‌شود تا قبل از هر دور حداقل ۵ دقیقه فکر کنید. اینکه به چه سلاحی نیاز دارید و حتی در دور سوم قرار است با کدام شخصیت بازی را ادامه دهید چون نزدیک به ده راه خروج در بازی وجود دارد که با هر فرار موفق یکی از آن‌ها از بین رفته و از دسترسی شخصیت بعدی خارج خواهد شد.

بازی فضای حمل شما را هم محدود می‌کند تا همیشه آیتم‌های کمتری به همراه داشته باشید. در عوض اما رباتی به شما می‌دهد که می‌تواند لوازم اضافه شما را حمل کند چون در صورت مرگ و یا فرار موفق تمام این لوازم را از دست می‌دهید. پس لایه‌ی دیگری از پیچش مدیریتی به بازی اضافه می‌شود و شما را دائما به بررسی محیط و حتی سلاحی که در جیبتان دارید هم مجبور می‌کند. اگر هم‌فکر می‌کنید که تمامی این ویژگی‌ها برای جذاب شدن بازی کافی نیستند بازی پیشروی خط داستانی شخصیت‌ها را در مقابلتان می‌گذارد تا لایه دیگری از درجه سختی و بعد روایی به بازی اضافه شود. شاید باورتان نشود اما دنیای خارج شبیه‌سازی هم‌داستان مربوط به خود را دارد و کارمندی که شما باشید یک سری ماموریت هرچند کوتاه اما مفید را برای پیشروی داستان طی می‌کند. همه این نکات تبدیل می‌شوند به عنوانی که به شکل بسیار عجیبی خارج از توجهات است. بازی‌ای که هیچ‌کس راجع به آن صحبت نمی‌کند و احتمالا مانند نسخه اصلی‌اش مهجور بماند. سقوط بر ماه یکی از بهترین تجربه‌های نقش‌آفرینی روگ‌لایت است و واقعا نمی‌توان روی آن قیمت گذاشت. اگرچه در هرزمانی می‌توانید مستقیما به سراغ آن بروید اما تجربه‌یتان بهتر خواهد شد اگر بازی اصلی را تجربه کرده باشید. البته باید گفت که نسخه اصلی Prey اصلا به این اندازه خوب نیست اما ترکیب آن با Mooncrash می‌شود یکی از بهترین تجربه‌های گیمی که به‌راحتی می‌تواند در کنار Deus Ex و System Shock قرار بگیرد و پس از تجربه آن شما هم معتقد خواهید بود که این ادعا اصلا اشتباه نیست.


نقد و بررسی کامل Prey – Mooncrash را می‌توانید در شماره‌ی ۱۳۱ بازی‌نما مطالعه نمایید

Prey - Mooncrash

ارزش تکرار بی‌نهایت، سیستم پیشرفت جذاب
کنترل بازی مثل نسخه‌ی اصلی بهینه نیست، برخی مشکلات افت فریم جزئی
پلتفرم: PlayStation 4, PC, XBOX one
سازنده: Arkane Studios
ناشر: Bethesda Softworks
تاریخ عرضه: خرداد ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PC
سبک: اکشن اول‌شخص

حتما بخوانید