همان همیشگی! | بررسی بازی PES 2019

یک تجربه‌ی لذت‌بخش فوتبال، با وجود همان مشکلات همیشگی!

چندین سال است که سری PES از FIFA عقب افتاده و رقابت میان این دو سری در دنیای بازی‌های ویدئویی که روزگاری بسیار نزدیک و جذاب بود، به‌شدت یک‌طرفه شده است. پس از اولین نسخه‌ی نسل هشتمی PES یعنی PES 2015 که عملکرد ضعیفی داشت، سازندگان این سری تلاش کردند تا با تمرکز روی ارائه‌ی یک گیم‌پلی جذاب و نزدیک به واقعیت، طرفداران را نسبت‌به آینده‌ی این سری امیدوار سازند. خوشبختانه این تلاش‌ها به ثمر نشست و از PES 2016 به بعد، این سری از لحاظ گیم‌پلی روندی رو به رشد را طی کرده است. ولی سوال اصلی اینجاست که آیا یک بازی ورزشی سالانه که قرار است یک سال و تا عرضه‌ی نسخه‌ی بعدی‌اش، مهمان خانه‌ی گیمرها باشد، می‌تواند صرفا با تکیه بر گیم‌پلی جذاب گلیم خود را از آب بیرون بکشد؟

لیورپول و بارسلونا، جزو معدود باشگاه‎‌های مطرحی هستند که به‌طور کامل لایسنس شده‌اند

وقتی یک مشکل بزرگ، روی تمام ابعاد بازی اثر می‌گذارد

از همان ابتدا که وارد PES 2019 می‌شوید، با چند ناامیدی بزرگ روبرو خواهید شد. اول از هرچیز، باید به رابط کاربری کهنه و آزاردهنده بازی اشاره کرد. شاید اگر این رابط کاربری در سال 2012 مورد استفاده قرار می‌گرفت، ایراد خاصی به آن وارد نبود ولی الآن در سال 2018 هستیم و چنین رابط کاربری نخ‌نمایی حسابی مخاطب را کلافه می‎کند. پس از اندکی آشنایی با رابط کاربری بازی، وقتی که به سراغ تجربه‌ی یک مسابقه‌ی دوستانه می‌روید، متوجه عمق فاجعه از لحاظ ضعف لایسنس تیم‌ها و لیگ‌های مختلف خواهید شد. اگر طرفدار لیگ برتر انگلیس باشید، به‌جز دو تیم آرسنال و لیورپول که کاملا لباس‎‌ها و حتی استادیوم‌شان در بازی وجود دارد، باید در حالی با هجده تیم دیگر بازی کنید که نه خبری از استادیوم آن‌ها در بازی است و نه لباس‌های واقعی‌شان. حتی نام این تیم‌ها نیز غیرواقعی‌ست. در لیگ اسپانیا هم به‌جز تیم بارسلونا، وضعیت به همین منوال است. لیگ ایتالیا کامل لایسنس شده، ولی محبوب‌ترین تیم آن یعنی یوونتوس نیز نام و لباس‌های غیرواقعی دارد. هیچ خبری هم از بوندسلیگا به‌جز یکی – دو تیم، نیست. یعنی به‌طور کلی تیم بایرن مونیخ به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین باشگاه‌های دنیا، در بازی وجود ندارد!

یکی از برتری‌های سری PES نسبت به FIFA لایسنس کردن رقابت‌های لیگ اروپا و لیگ قهرمانان اروپا بود. اما در PES 2019، خبری از این دو رقابت نیست و به‌جای آن، در FIFA 19 می‌توانید شاهد حضور این دو رقابت جذاب باشید. با از دست دادن لایسنس این دو رقابت، کونامی به فکر آن بوده تا به‌گونه‌ای این نقص را جبران کند. به‌جای رفتن به سراغ لیگ‌های مطرحی که به آن‌ها اشاره کردیم، این شرکت اقدام به لایسنس لیگ‌های کشورهایی چون بلژیک، روسیه، کلمبیا و دانمارک کرده است. مسلما لایسنس کردن چنین لیگ‌هایی در فروش بازی در کشورهای صاحب این لیگ‌ها تاثیر خود را خواهد داشت، ولی در سطح جهان و به‌صورت عمومی، چند درصد از مردم حاضر هستند تا به‌جای رفتن به سراغ شش تیم برتر لیگ انگلیس (که چهارتای آن‌ها لایسنس نشده‌اند)، به سراغ تیم‌های کشورهایی چون کلمبیا و شیلی بروند؟ لایسنس شدن لیگ‌های کم‌طرفدارتر اصلا چیز بدی نیست، ولی به‌شرطی که تیم‌های پرطرفداری که مدام توسط گیمرها انتخاب می‌شوند نیز به‌شکلی کامل، لایسنس شوند، مثل کاری که سالانه سری فیفا انجام می‌دهد.

عدم لایسنس لباس‌ها و نام تیم‌های بزرگ، گیمرها را به‌سمت استفاده از پچ‎‌های غیررسمی سوق می‌دهد که عمدتا، مشکلات خاص خود را دارند. از کیفیت پایین‌تر کیت‌های تیم‌ها نسبت‎‌به نسخه‌ی اصلی سازنده گرفته تا بهم ریختن نام لیگ‎‌ها و تیم‌ها و مواردی از این دست. در کل، در بازی 355 تیم باشگاهی مختلف وجود دارد که 293 تیم، لایسنس شده‌اند. ولی در میان همان شصت و چند تیم لایسنس نشده، اکثر تیم‌های پرطرفدار اروپایی حضور دارند که برای هر مخاطبی، ناامیدکننده است. تیم‌های ملی PES همواره از فیفا بیشتر بوده و در نسخه‎‌ی امسال هم این رویه ادامه پیدا کرده، ولی، باز هم شاهد لایسنس نشدن برخی تیم‌های بزرگ هستیم. به‌شخصه به‎‌عنوان یکی از طرفداران تیم ملی برزیل، به‌سراغ انتخاب این تیم رفتم ولی در کمال ناباوری، متوجه شدم که حتی نام بازیکنان تیم ملی برزیل در PES 2019 هم غیرواقعی‌ست! یعنی نه خبری از نیمار است و نه کوتینیو و نه دیگر بازیکنان برزیلی مطرحی که می‌شناسید و به‌جای آن‌ها، باید با بازیکنانی تخیلی و غیرواقعی در لباس تیم‌ ملی برزیل به میدان بروید. البته، گویا این مسئله به ‎خاطر عدم موافقت فدراسیون فوتبال برزیل با حضور تیم ملی این کشور در بازی‌های ویدئویی است و در فیفا 19 هم شاهد تیم ملی برزیل به‌صورت لایسنس شده نخواهیم بود. از لحاظ تیم‎‌های ملی هم بازی با پیشرفت خاصی نسبت‎‌‎به گذشته، روبرو نشده است. یک نکته‌ی عجیب در این بین برای برخی بازیکنان وجود دارد که اصلا در بازی قابل دسترسی نیستند! به‌طور مثال، آن دسته از بازیکنان تیم بایرن مونیخ که در ترکیب تیم ملی خود قرار دارند (مثل نویر، هوملس و …) در بخش مستر لیگ قابل خریداری هستند. برخی بازیکنان مثل روبن یا کومان اما که به تیم ملی خود دعوت نشده‌اند و در ترکیب آن نیستند، به‌صورت کلی در بازی حضور ندارند و امکان خرید آن‌ها در بخش مستر لیگ وجود ندارد!

چندین استادیوم در بازی هستند که فوق‌العاده طراحی شده‌اند. از نیوکمپ و سن سیرو گرفته تا امارات و آنفیلد، این ورزشگاه‌ها بسیار شبیه به مدل واقعی خود طراحی شده‌اند و حال و هوا و اتمسفر آن‌ها هم نسبت‌به گذشته، بیشتر به واقعیت نزدیک شده است. البته چمن اکثر ورزشگاه‌ها از نمای بالا، یکسان به‌نظر می‌رسد که کمی توی ذوق می‌زند. از طرف دیگر شاهد لایسنس شدن ورزشگاه‎‌های جدیدی مثل فلتینس آرنا، ورزشگاه تیم شالکه 04 آلمان هستیم که نکته‌ی قابل توجهی‌ست. به‌مانند سابق، در بازی انواع و اقسام استادیوم‎های غیرواقعی و مخصوص به سری PES نیز حضور دارند که به‌طور کلی، کیفیت آن‌ها در حد استادیوم‌های لایسنس شده نیست. در قیاس با سری فیفا، PES 2019 از لحاظ استادیوم‌ها هیچ حرفی برای گفتن ندارد ولی نسبت‌به گذشته‌ی این فرنچایز، این نسخه با بهبودهایی هرچند اندک مواجه شده است. قرار است چند استادیوم لایسنس‌شده‌ی دیگر هم به‌مرور زمان به بازی اضافه شود.

مشکل لایسنس‌ها سالیان سال است که گریبان‌گیر سری PES بوده و شاید بتوان گفت که یکی از بزرگ‎‌ترین نقاط ضعف آن در مقام مقایسه با سری فیفا است. خدا می‌داند که تا چه زمانی این مشکل قرار است PES و تمام ویژگی‌های خوب‌اش را تحت‌الشعاع قرار دهد ولی بدون شک اگر کونامی بتواند یک قدم بزرگ در این زمینه بردارد و حداقل پنج لیگ معتبر اروپایی را به‌طور کامل لایسنس کند، قطعا این سری می‌تواند گیمرهای بیشتری را به خود جذب کند و دیگر هم نیازی نیست تا طرفداران این مجموعه به‌خاطر داشتن تیم‌های معتبر با کیت‌ها و اسامی درست در بازی، دست به دامن پچ‌های غیررسمی با مشکلات مختلف خودشان شوند.

بخش آموزشی تمام و کمالی در بازی وجود دارد که برای تازه‌کاران مناسب است

PES، جذاب‌تر از همیشه

از مشکلات رابط کاربری و لایسنس که گذر کنیم، به گیم‌پلی بازی می‌رسیم. خوشبختانه باید گفت گیم‌پلی PES 2019 جذاب است و سعی شده تا حد امکان، به واقعیت نزدیک باشد. از همان ابتدا که وارد مسابقه می‌شوید فیزیک مناسب بازی خودنمایی می‌کند. اکنون، فیزیک بازی نسبت‌به گذشته بهتر شده و به واقعیت نزدیک‌تر است. نکته‌ی دیگری که اشاره به آن حائز اهمیت است، کنترل کاملی‌ست که شما روی توپ دارید. شما با توپ می‌توانید به‌خوبی در زمین مانور دهید و پاس‌ها و شوت‌های دلخواه خود را روانه‌ی مقصد کنید. یکی از دلایل کنترل بیشتر روی توپ در قیاس با گذشته، کاهش سرعت بازی‌ست. این رویه که از PES 2017 کلید خورد و در PES 2018 به‌شکلی جدی شاهد آن بودیم، اینجا نیز تکرار شده و دیگر خبری از یک فوتبال زیادی سریع (که غیرواقعی هم جلوه می‌کند) نیست. سرعت بازی اکنون مناسب و نزدیک به واقعیت است و همین باعث می‌شود تا به‌جای تکیه بر مهارت‌های فیزیکی بازیکنان چون سرعت و شتاب بالا، به‌شکلی تاکتیکی و بابرنامه‎‌تر به سمت دروازه‌ی حریف یورش ببرید. با کندتر شدن بازی، به گردش درآوردن توپ در جای جای زمین لازمه‌ی موفقیت است و کسی که بهتر بتواند از روزنه‌های موجود در دفاع حریف استفاده کند، موفق‌تر خواهد بود. شاید برای اولین بار در چند سال اخیر، به‌هنگام تجربه‌ی بازی این حس را داشتم که هر تیمی که بیشتر توپ و میدان را در اختیار داشته باشد، شانس بیشتری برای پیروزی خواهد داشت.

 خوشبختانه اعمالی مثل پاس دادن و شوت زدن، به‌مدد انیمیشن‎‌های جالبی که برای آن‌ها خلق شده، از همیشه جذاب‌تر است. یکی از نکات اساسی PES 2019، طراحی حرکات بازیکنان معروف به‌مانند حرکات واقعی‌ آن‎‌ها در زمین مسابقه است. بازیکنی مثل لیونل مسی را در نظر بگیرید. نحوه دویدن، دریبل زدن و شوت زدن او در بازی، درست به‌مانند اعمال او در مسابقات واقعی‌ست. حرکات بازیکنان معروف، بسیار شبیه‌به حرکات آن‌ها در زمین مسابقه است و همین باعث می‌شود تا حال و هوای یک فوتبال جذاب، حسابی بر بازی غالب شود. جالب است بدانید که در این زمینه، صرفا به بازیکنان هجومی و معروف‌تر توجه نشده و حتی مدافعانی چون ساموئل اومتیتی نیز حرکاتی شبیه‌به نمونه‌های واقعی‌شان دارند و دروازه‌بان‌ها نیز به همین ترتیب. طراحی چهره‌ها نیز مثل همیشه، در بهترین حد ممکن قرار دارد و نسبت به رقیب دیرینه یعنی فیفا، وضعیت رضایت‌بخش‎‌‎تری دارد. به‌لطف بهره‌گیری از موتور گرافیکی فاکس انجین، چهره‌ها با جزئیاتی بالا طراحی شده‌اند و شرایط جوی مثل باران هم روی چهره‌ها تاثیر می‌گذارد. البته هرچه هم که از خوبی‎‌های طراحی چهره‌ها بگوییم، نباید منکر شادی‎‌های پس از گل بازیکنان شویم که در آن‌ها، شاهد چهره‎‌هایی مضحک و بعضا ترسناک هستیم! در هنگام شادی پس از گل، دهان بازیکنان شکل عجیبی به خود می‎‌گیرد که ناامیدکننده جلوه می‎کند. حالا که بحث شادی‌های پس از گل پیش آمد، باید گفت که هنوز هیچ پیشرفت خاصی نسبت به چند سال پیش در آن‌ها ایجاد نشده و اگر این روند ادامه پیدا کند، شاید تا چندین و چند سال دیگر هم نتواند به آن سطح برسد. صرفا می‌توان با دو کلید خاص، دو خوشحالی پس از گل کامل را انجام داد که اصلا راضی‌کننده نیست.

هوش مصنوعی این سری همواره عملکردی ضد و نقیض داشته و این روند، در PES 2019 هم ادامه پیدا کرده است. از یک طرف، هوش مصنوعی یاران خودی در هنگام حمله خودنمایی می‌کند و برای‌تان جالب به‌نظر می‌رسد. در هنگام حمله، یاران خودی به‌خوبی جایگیری می‌کنند، با حرکات بدون توپ خود راه را برای شما هموارتر می‎‌کنند و در مجموع، عملکرد خوبی را از خود به نمایش می‌گذارند. در هنگام دفاع اما، ورق تا حدودی برمی‌گردد. بعضی اوقات شاهد یارگیری ضعیف یاران خودی خواهید بود و این مسئله ممکن است به قیمت گل خوردن شما تمام شود. البته یکی از ویژگی‌های مناسب بازی، آن است که به‌جز بازیکنی که در لحظه هدایت آن را برعهده دارید، آن بازیکنی که در صورت سوییچ کردن هدایت او را برعهده خواهید گرفت، بالای سرش یک علامت کمرنگ ظاهر می‌شود و به کمک این قابلیت، بهتر می‌توانید دفاع کنید.

واکنش‎‌های دروازه‌بان‌ها نسبت به گذشته بهتر شده است. دیگر شاهد اشتباهات عجیب زیادی از آن‌ها نیستیم و اگرچه هنوز هم شاید با یکی دو واکنش بد، مسبب گل خوردن شما شوند، ولی در قیاس با پیشینه‌ی سری شاهد عملکرد خوبی از جانب آن‌ها هستیم. شوت‌ها از سوی دیگر، بالانس‌تر از همیشه ظاهر شده‌اند. حتما یادتان هست که در نسخه‌های قبلی این سری، شاهد این بودیم که شوت‌ها به‎شکلی غیرطبیعی وارد دروازه می‌شدند و شوت زدن‌های بی‌مورد از اقصی نقاط زمین، یکی از آن راه‌های ساده‌ی گلزنی بود. اینجا، شوت‌ زدن نه آن‌قدری ساده است که تبدیل به یک باگ شود و نه آن‌قدری سخت است که مخاطب را برای تبدیل شوت‎‌هایش به گل، آزار دهد. با کمی دقت، می‌توانید شوت مناسبی را روانه‌ی دروازه کنید که در چارچوب است و می‌تواند در حد گرفتن یک کرنر یا دفع ناقص توسط دروازه‌بان، خطرساز شود ولی برای گلزنی از فواصل دور، در نظر گرفتن مسائلی مثل پای تخصصی بازیکن و نحوه‌ی شوت‌زنی او (اینکه او در زدن شوت‌های قدرتی مهارت دارد یا شوت‌های فنی و اصطلاحا کات‌دار) ضروری است. دیگر با نگه داشتن یک کلید برای زدن شوت فنی، نمی‌توان صاحب گل شد و مسائل مختلفی مثل زاویه‌ی ضربه، بازیکنی که به توپ ضربه می‌زند و حتی دروازه‌بانی که درون دروازه ایستاده، روی گل شدن یا نشدن یک گل تاثیر دارند.

نبردهای فیزیکی اما، وضعیت متفاوتی دارند. در نبردهای فیزیکی هم سعی شده تا فاکتورهایی مثل میزان قدرت بدنی بازیکنان و خستگی آن‌ها لحاظ شود ولی قضاوت داوران، عجیب است. گاها تکل‌های محکمی را خطا نمی‌گیرند و گاهی برخوردهای ساده، منجر به خطا و حتی در درجه‌های سختی بالا، موجب جریمه‌ی سختگیرانه و بی‌دلیل بازیکن خاطی می‎شود. اگر از قضاوت داوران اما صرف نظر کنیم، در مجموع برخوردها بهتر از سابق از آب درآمده است. دیگر نکته‌ی قابل توجه، نبردهای هوایی بر سر توپ است که خوشبختانه واقعی‌تر از همیشه هستند. باید در نبردهای هوایی، زمان‌بندی درستی در هنگام فشردن کلید پرش داشت و همین باعث می‌شود تا همیشه این حس را داشته باشید که ممکن است در یک نبرد هوایی، توپ را از دست دهید پس باید دقیق عمل کنید.

همه‌ی این موارد در کنار هم، باعث شده تا گیم‌پلی بازی نسبت‌به قبل جذاب‌تر شود. PES 2019 فوتبالی جذاب را ارائه می‎دهد که در آن مسابقات از پیش تعیین شده نیستند. هر کسی شانس پیروزی دارد و با کمی دقت و تیزهوشی، می‌تواند برای رقیب خود قد علم کند. بازی نه آن‌قدری سخت است که مخاطبان عام را پس بزند و نه‌ آن‌قدری ساده است که برای گیمرهای حرفه‌ای آزاردهنده جلوه کند. همین که هر فردی در بازی می‎‌تواند با کمی تمرین و تکرار، به تمامی قلق‌های آن مسلط شود و دیگر در هنگام بازی، خودش را یک بازنده‌ی از پیش تعیین شده نمی‌داند نکته‌ی قابل تاملی‌ست و باعث می‌شود بیش از هرچیز، بازی را به‌عنوان اثری تلقی کنیم که برای دامنه‌ی وسیعی از بازی‌کنان، چه حرفه‌ای‌ها و چه غیرحرفه‌ای‌ها اصطلاحا در دسترس است و می‎توانند در هر زمانی، به سراغ آن بیایند و چند مسابقه‌ی جذاب فوتبال را تجربه کنند.

بخش مستر لیگ همان ویژگی‌های قدیمی را دارد

حجم اضافات جدید، در حد صفر!

یک بازی ورزشی مودهای مختلفی دارد و وقتی مخاطب به سراغ خریداری آن می‌رود، این نکته را در نظر دارد که صرفا قرار نیست در آن مسابقات دوستانه برگزار کند و بالاخره پایش به مودهای دیگر آن هم باز خواهد شد. مود کوآپ بازی که در آن تا سه نفر قابلیت بازی در یک تیم را دارند، عملکرد مناسبی دارد و یک گزینه‌ی مناسب برای جمع‌های دوستانه است. این بخش را تک‎‌نفره هم می‌توان تجربه کرد ولی در آن صورت، هوش مصنوعی نقش آن دو بازی‌کن دیگر در تیم شما را برعهده خواهد گرفت و اینجا باز هم وضعیت عجیب هوش مصنوعی بازی خودنمایی می‌کند.

مود معروف مسترلیگ در PES 2019 وجود دارد و متاسفانه هیچ پیشرفت خاصی نسبت‌به گذشته به خود ندیده است. هنوز هم، محدودیت‌های دست و پاگیری برای به‌ خدمت گرفتن بازیکنان جدید دارید. مورد قبول واقع شدن پیشنهادهای نقل و انتقالاتی شما به‌شدت شانسی‎ بوده و به‌نظر بر پایه‌ی هیچ منطقی استوار نیست. ممکن است یک بازیکن در اوج جوانی، علاقه‎‌مند باشد که با باشگاه شما یک قرارداد کوتاه مدت امضا کند و مثلا ارائه‌ی یک پیشنهاد پنج ساله برای به‌ خدمت گرفتن او، موجب شود تا شانس شما برای توافق با آن بازیکن پایین بیاید! مسئله‌ای که در دنیای واقعی شاهد آن نیستیم و دقیقا عکس آن رخ می‌دهد. گزینه‌هایی هم که شما برای تنظیم یک پیشنهاد در اختیار دارید، اصلا مطلوب نیست. پیشنهادهایی هم که شما دریافت می‌کنید، عموما مضحک هستند و با واقعیت تناسخی ندارند. یا پیشنهادی از طرف یک تیم متمول برای یک بازیکن خارق‌العاده دریافت می‎‌کنید که با دیدن رقم پایین آن، خواهید خندید یا یک تیم گمنام و با بودجه‌ی محدود، روی یکی از بازیکنان معمولی شما دست می‌گذارد و مبلغی هنگفت را برای به خدمت گرفتن او هزینه می‎کند. این اتفاقات عجیب و خلاف واقعیت تا جایی ادامه می‌یابند که وقتی مثلا تیم قدرتمندی مثل چلسی، در خانه با یک تیم گمنام بازی دارد و شما دوست دارید تا از گزینه‌ی Skip Match استفاده کنید و آن مسابقه را خودتان انجام ندهید، شاهد آن هستید که تیم شما بازنده‌ی میدان می‌شود! همه‌ی این مسائل در کنار یکدیگر، مخاطب را حسابی نسبت‌به این مود ناامید می‌کنند و باعث می‌شوند تا جذابیت مسترلیگ، در حد صرفا یک یا دو فصل باشد.  

مود Become A Legend هم که در حقیقت شما را در نقش یک فوتبالیست قرار می‌دهد، محدودیت‌های خودش را دارد و بعید است بتواند برای مدتی طولانی، کسی را به خودش جذب کند. یکی از مشکلات این بخش همان ضعف هوش مصنوعی به‌خصوص در کارهای دفاعی است. در هنگام حمله هم ممکن است بازیکنان هم‌تیمی شما را نبینند و به شما پاس ندهند، آن هم در حالی که فرصتی مناسب دارید. برخی گزینه‌ها مثل تعامل با سرمربی برای تغییر پست و … هم چندان درست از آب درنیامده‌اند.

بخش مای کلاب (myClub) از همان ابتدا با اندیشه‌ی رقابت با فیفا آلتیمیت تیم به سری PES اضافه شد ولی هیچ‌گاه هم به اندازه‎‌ی مود رقیب، موفق ظاهر نشد. در PES 2019 هم به جز یکی دو تغییر کوچک مثل اضافه شدن سیستم ارائه‎‌ی بازیکنان Featured، شاهد تکرار همان مای کلاب نسخه‎‌ی قبل هستیم. البته این بخش، برای طرفداران PES جذابیت‌های خودش را دارد. شاید مهم‌ترین نکته در مورد مای کلاب، این است که مثل فیفا آلتیمیت تیم حالت Pay 2 Win ندارد و هرکسی با مدتی بازی کردن می‌تواند به یک تیم معقول در این بخش دست پیدا کند. مسابقات هفتگی منظمی نیز برای این حالت در نظر گرفته شده تا بازی‌کنان بیشتری ترغیب به تجربه‌ی آن شوند. بازیکنان اسطوره‌ای که برای این نسخه در نظر گرفته شده‌اند، عمدتا از تیم‌های لایسنس شده‎‌ای مثل بارسلونا، آرسنال و لیورپول هستند اما شاهد بازیکنانی از تیم‌های دیگر نیز هستیم که گل سرسبد آن‎‌ها روبرتو کارلوس و دیوید بکهام هستند.

بخش Become A Legend هم تفاوت خاصی با قبل نکرده

یکی دیگر از مشکلاتی که بخش مای کلاب با آن دست و پنجه نرم می‌کند، مشکلات مرتبط با سرورهای بازی است که در واقع روی تمامی بخش‌های آنلاین آن تاثیر گذاشته است. حداقل تا زمان نگارش این نقد، بازی بارها و بارها با مشکلات مختلف سرور مواجه بوده است. از بخش مسابقات معمولی آنلاین گرفته تا مسابقات مرتبط با مای کلاب، همگی تحت‌الشعاع کیفیت پایین سرورها قرار دارند. مواردی نظیر بیرون افتادن از بازی، عدم پیدا کردن حریف مناسب در زمان معقول و حتی عدم وصل شدن به سرورهای بازی به‌صورت کلی، از جمله این مشکلات هستند. کونامی یدی طولانی در زمینه‌ی سرورهای پرمشکل داشته و با PES 2019 هم این مشکل ادامه پیدا کرده است. جالب اینجاست که بدانید تعداد دفعاتی که سرورهای بازی برای تعمیر از دسترس خارج شده‌اند، به‎‌نسبت بازی‌های دیگر زیاد بوده است. گزارش‌هایی از مناطقی نظیر خاورمیانه و روسیه نیز به گوش رسیده مبنی بر اینکه کاربران به‌کلی توانایی وصل شدن به سرورهای بازی را ندارند.

اگر قرار باشد تا وضعیت PES 2019 از لحاظ آهنگ‌ها و گزارشگران را در یک کلمه خلاصه کنم، قطعا آن یک کلمه، «ضعیف» خواهد بود. آهنگ‌های بازی که وضعیتی سلیقه‌ای دارند و ممکن است برخی با آن‎‌ها کنار بیایند و برخی نه، ولی مشکل اصلی مربوط به زمانی است که متوجه می‌شوید تعداد آن‌ها واقعا پایین است و خیلی زود، خسته‌کننده و تکراری می‌شوند. گزارشگران بازی نیز به‌مانند گذشته، پیتر دراری و جیم بگلین هستند و گزارش‌ و تحلیل‌های خسته‌کننده‌ی آن‌ها باعث می‌شود تا تنها اندکی پس از شروع بازی، اقدام به قطع کردن گزارش آن‌ها کنید. گزارش فاقد هیجان آن‌ها، متشکل از یک سری جمله‎ی تکراری‌ست که در هر مسابقه، مدام و مدام تکرار می‌شوند و حوصله‌ی شما را سر می‌برند. حتی اگر خوب دقت کنید، متوجه می‌شوید که اکثر جملات آن‌ها با چند نسخه‌ی اخیر PES تفاوت چندانی نکرده است! این در حالی‌ست که انتقادات از گزارشگران این سری بسیار شدت گرفته و مردم بسیاری خواهان تغییر آن‌ها هستند. در حالی که الکترونیک آرتز برای فیفا و بخش لیگ قهرمانان اروپای آن اقدام به استخدام دو گزارشگر جدید کرده، کونامی حتی به انتقادات طرفداران از گزارشگران فعلی نیز گوش نداده و باز هم با آن‌ها همکاری کرده است.

بخشی از آن ارورهای کذایی در هنگام اتصال به سرورهای بازی!

راهی طولانی برای پیشرفت در پیش است

PES 2019 در زمین مسابقه، یک تجربه‌ی جذاب را برای شما رقم خواهد زد. گیم‌پلی بازی اندک بهبودهایی نسبت‎‌به گذشته داشته و اکنون، بیش از هر زمان دیگری یک فوتبال نزدیک به واقعیت را ارائه می‎دهد. علی‌رغم برخی مشکلات هوش مصنوعی، هنوز هم PES 2019 در زمین به واسطه‌ی گیم‌پلی قدرتمند حرف‌های زیادی برای گفتن دارد ولی متاسفانه خارج از زمین، اوضاع به این منوال نیست. مشکلات لایسنس ضربه‌ی مهلکی به پیکره‌ی بازی وارد کرده و مشکلات سرور و کمبودهای مودهای مختلف بازی، در کنار هم باعث شده‌اند تا PES 2019 نتواند آن‌طور که باید و شاید، درخشان عمل کند. در دوره‌ای به سر می‌بریم که برای یک بازی ورزشی، وجود مودهای متنوع و جذاب یک اصل اساسی به شمار می‌روند و دیگر کمتر کسی صرفا به خاطر تجربه‌ی مسابقات دوستانه، برای چنین عناوینی شصت دلار هزینه می‌کند. کونامی باید بداند که اگر می‎‌خواهد PES را در بازار نگه دارد و مخاطبان را به سمت آن جذب کند، باید این روند تکراری را تغییر دهد و تغییراتی در ساختار مودهای مختلف بازی به وجود بیاورد و اگر بتواند وضعیت لایسنس‌ها و گزارشگران بازی را نیز سر و سامان دهد، آن‌وقت شاید بتوان رقابت جذاب‌تری را میان فیفا و PES شاهد بود.

PES 2019

ارائه‎‌ی یک گیم‌پلی جذاب، غیرقابل‌ پیشبینی و نزدیک به واقعیت، فیزیک مناسب، انیمیشن‌های زیبا، طراحی سطح بالای چهره‌ی بازیکنان
عدم پیشرفت‌ محسوس مودهای جانبی، برخی ایرادات هوش مصنوعی
پلتفرم: PC, PS4, XOne
سازنده: PES Productions
ناشر: Konami
تاریخ عرضه: شهریور ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: ورزشی

حتما بخوانید