spot_img

پیوند مقوا و تکنولوژی

نگاهی به Nintendo Labo و قابلیت‌های آن

نینتندو یکی از شرکت‌های اصلی و به تعبیری ناجی صنعت گیم است. بررسی سوابق و سرگذشت این شرکت درس‌های بزرگی به فعالان و حتی مخاطبان بازی‌های ویدیویی می‌دهد. در مورد این شرکت بزرگ در پرونده ویژه‌ی شماره‌ی ۱۲۷ بازی‌نما به طور مفصل صحبت کردیم و نگاه خاص این شرکت به سرگرمی را مورد بررسی قرار دادیم. نینتندو شرکتی بسیار قدیمی در صنعت سرگرمی است که در سال ۱۸۸۹، یعنی ۱۲۹ سال پیش تاسیس شده است و از همان زمان تا امروز به طراحی و تولید محصولات سرگرم کننده می‌پردازد. حالا و بعد از گذشت این‌همه سال، می‌توان به نوعی این‌طور تعبیر کرد که روح نینتندو همواره در این سال‌ها در کالبد این شرکت وجود داشته و علی‌رغم تغییرات گسترده و پیچیده‌ی اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و البته تکنولوژیکی، هنوز که هنوز است با رویکردی خلاقیت-محور به ماموریت اصلی خود، یعنی سرگرم کردن مردم می‌پردازد. ماموریتی که انصافا در آن موفق بوده و در برهه‌های زمانی مختلف، تحسین جوامع مختلف درگیر با صنعت گیم را برانگیخته است.

این جملاتی بود که قبل از شروع یک یادداشت برای Nintendo Labo در سایت بازی­‌نما نوشته بودم. در آن یادداشت به تعبیر خودم قصد داشتم تا مطالبی متفاوت درباره­ی محصول جدید نینتندو بیان کنم. اما حقیقتش را بخواهید، حس متفاوتی که نسبت به Labo داشتم، به علت اطلاعات ناقص­ام از این ابتکار فوق­العاده شکل گرفته بود. حالا پس از بررسی­های عمیق‌­تر، قصد داریم تا به بررسی این محصول بپردازیم.

چیست و چگونه کار می­کند؟

در ساده و مختصرترین تعریف، Labo اسباب­بازی مقوایی جدید نینتندو است که توسط ارتباط با کنسول سوییچ، می­تواند سرگرمی­های مختلفی ایجاد کند. همان­طور که اشاره شد، عنصر اصلی این محصول مقوا است، اما در کنار این قطعات که با طرح­های مختلف در جعبه قرار دارند، مقداری نخ، چسب و طناب انعطاف‌پذیر هم وجود دارد. این محصول در دو فرم Variety Kit و Robot Kit عرضه شده است و قیمتی برابر با ۷۰ دلار برای اولی، و ۸۰ دلار برای دومی دارد. هر کیت نیز بسته‌ای ۱۰ دلاری دارد که برای شخص‌سازی‌های مختلف روی اسباب‌بازی‌هایتان، می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.

Variety Kit با پنج محصول قابل ساخت ۷۰ دلار، و Robot Kit با یک محصول قابل ساخت ۸۰ دلار قیمت دارد

مبنای اصلی نحوه‌ی سرگرم کردن این محصول، این است که شما باید طبق الگوهایی که در صفحه نمایش سوییچ خود مشاهده می‌کنید، به ساخت اسباب‌بازی‌هایی که از قبل طراحی و در این پکیج قرار داده شده‌­اند بپردازید. صرف چنین کاری، یعنی ساخت اسباب‌بازی با دستان خودتان، کاری لذت بخش است. البته چنین فعالیتی مشابه ساخت اسباب‌بازی‌های لگویی و حتی به هم چسباندن قطعات پازل است که آن­ها هم لذت خاص خودشان را دارند و از لحاظ نوآوری، اتفاق چندان جدیدی محسوب نمی‌شود. اما جادوی نینتندو زمانی آغاز می‌شود که این اسباب‌بازی‌ها با دنیای دیجیتال پیوند  خورده و شما از طریق وسایل خلق شده به دست ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خودتان، وارد تعامل با دنیای مجازی می‌شوید.

احتمالا نحوه‌ی کار این محصول را می­‌دانید و در جریان هستید که Labo در نهایت، اسباب‌بازی‌هایی در اختیارتان قرار می‌دهد که توسط ارتباطش با کنسول سوییچ، بازی­‌های ویدیویی­ مخصوصی را توسط این دستگاه­ به اجرا در­می­‌آورد. برای مثال، می­‌توانید با سرهم کردن تعدادی از تکه‌­های مقوایی درون Variety Kit، یک پیانو درست کنید و با قرار دادن جوی­کان­ها (کنترلرهای سوییچ) در جاهای مخصوصی از این پیانو، به کنسول خود بفهمانید زمانی که فلان دکمه­‌ی پیانوی مقوایی­تان فشار داده شد، صدای مخصوص به همان نوت در پیانوی مجازی موجود در دستگاه نواخته شود. اما این پیانوی مقوایی چگونه کار می‌کند و چطور با کنسول در ارتباط است؟

حتما تا بحال با دستگاه بارکدخوان و تکنولوژی­هایی از این دست برخورد کرده­اید. مثلا QR Code در این روزها خیلی روی بورس است و تقریبا هرکسی تجربه‌ی استفاده از آن را دارد. نحوه­ی کار هم به این شکل است که یک گیرنده (دوربین در QR Code و تفنگ بارکدخوان)، اطلاعاتی از یک الگو یا یک طرح که بر اساس منطق خاصی طراحی شده را اسکن کرده و به یک سیستم پردازنده ارسال می­کند. این گیرنده­ها می­توانند گیرنده­ی امواج الکترومغناطیسی باشند که با تاباندن یک موج الکترومغناطیسی به جسم و دریافت موج بازتابی آن، الگویی را به سیستم ارسال ­کنند یا مانند دوربین، تصویری حقیقی از الگوی طراحی شده را تحویل مرکز پردازنده بدهند. طرح مربوط به این الگوها در نهایت توسط سیستم، پردازش شده و به اطلاعات مورد نیاز ترجمه می­شود. مثلا یک محصول دارای بارکد را درنظر بگیرید؛ بارکد متشکل از خطوط سیاه موازی است که توسط منطقی خاص و طبق الگویی، در کنار هم قرار گرفته­اند. این الگو می­تواند شامل هر نوع اطلاعات از محصول باشد که از قبل تعیین شده است و در حافظه­ی سیستم مرکزی قرار دارد. مثلا می­توان تعریف کرد که اگر ۴ خط موازی با فاصله­ی برابر از هم شناسایی شد، این محصول یک بسته سنجد اعلا است که دارای ۲۰۰ گرم وزن و ۱۰ دلار قیمت است و یک محصول Limited Edition از کمپانی بتزدا است. حالا اگر یک بارکد خوان جلوی این الگو قرار بگیرد، با دریافت الگوی مورد نظر از طریق گیرنده، اطلاعات آن به مرکز ارسال می‌شود و مرکز، فاصله­های بین خطوط موازی را با حافظه­ی خود مقایسه کرده و به شما اعلام می­کند که مثلا قیمت این محصول چقدر است، ویژگی­های آن چیست و یا هر اطلاعات دیگری که شما از قبل در حافظه وارد کرده باشید.

اتفاقی که در Labo می­افتد شبیه به همین تکنولوژی است. در جوی­کان­های سوییچ، گیرنده­های مادون قرمز وجود دارد. در کیت­های Labo، تعدادی پیکسل وجود دارد که طی روند ساخت هر اسباب­بازی، باید آن­ها را در جاهای مشخصی قرار دهید. جوی­کان­ها با وضعیت مشخصی نسبت به این پیکسل­ها در اسباب­بازی قرار داده می­شوند و اتفاقی که می­افتد، این است که دقیقا مانند آنچه در مورد بارکد و دستگاه بارکدخوان داشتیم، اطلاعات اسباب­بازی شما شامل موقعیت مکانی، نحوه­ی قرار گیری آن، میزان فشار وارد شده بر دکمه­های پیانو و…، توسط جوی­کان­ها به سوییج مخابره می­شود. به این ترتیب کنسول، اثر کاری که روی اسباب­بازی­ها انجام می­شود را پردازش کرده و به صورت تاثیر مستقیم در بازی ویدیویی تحویل­تان می­دهد. جوی­کان­های سوییچ را به هیچ وجه دست کم نگیرید که حسگرهای حرکتی، لرزشی و نوری آن به شدت دقیق و کاربردی طراحی شده­اند و می­توان گفت اوج ظرافت و خلاقیت طراحی، مهندسی و ساخت در این کنترلرها توسط Nintendo Labo به رخ کشیده می­شود.

چه چیزهای برای ساخت و بازی دارد؟

همانطور که اشاره شد، Labo در دو پکیج متفاوت به نام‌های Variety Kit و Robot Kit عرضه شده است. هرکدام از این بسته‌ها دارای بازی‌های منحصر به خودشان بوده و ویژگی‌های سرگرم کننده خاص خودشان را دارند. Variety Kit شامل ماشین RC، خانه عروسک‌ها، موتورسیکلت، پیانو و چوب ماهیگیری است. Robot Kit‌ هم همانگونه که از نامش پیداست، شامل تعداد زیادی تکه‌ی مقوایی است که در نهایت شما را به یک روبات تبدیل خواهد کرد. از Variety Kit شروع کنیم، محصولی که با توجه به تعداد بازی‌ها و قیمت کمترش نسبت به Robot Kit، به ‌نظر می‌رسد اقتصادی‌تر و آموزنده‌تر از بسته‌ی دیگر است.

توی‌کان‌ها، قبل از ساخت

هنگامی که جعبه این محصول را باز می‌کنید، تعداد زیادی قطعه پیش رویتان قرار دارد که با کدگذاری‌های رنگی، مشخص می‌کند که کدام قطعه مربوط به کدام اسباب‌بازی است. جنس این قطعات از مقوای فشرده بوده و از لحاظ کیفیت و اسحکام در وضعیت مطلوبی قرار دارند. نینتندو به رسم نام‌گذاری کنترلرها و گجت‌های کاربردی‌اش، نام اسباب بازی‌هایی که توسط این قطعات ساخته می‌شوند را توی‌کان گذاشته است و از این پس، ما هم به همین نام‌ صدایشان خواهیم کرد. ماشین RC ساده‌ترین توی‌کان می‌باشد که می‌توان آن را در کمتر از ۱۵ دقیقه سرهم کرد،‌ این در حالیست که در همین کیت، ساخت چوب ماهیگیری به طور میانگین چیزی در حدود ۲ ساعت از شما وقت می‌گیرد. نینتندو تمام مراحل ساخت این توی‌کان‌ها را در قالب بسته‌ی نرم‌افزاری موجود در هر Kit در اختیار شما قرار می‌دهد. هنگامی که وارد محیط مربوط به این نرم‌افزار می‌شوید، سه گزینه پیش روی شما قرار دارد که به احتمال زیاد با این سه گزینه کاملا آشنایید: Make، Play‌ و Disvover.

راهنمایی‌های تصویری نینتندو برای ساخت توی‌کا‌ن‌ها، در هر زمانی قابل دسترس‌اند

برای ساخت و لذت بردن از هر توی‌کان، باید گزینه‌های پیش رو را به ترتیب انتخاب کنید تا جادوی واقعی نینتندو را احساس کنید. در قسمت Make،‌ با استفاده از راهنمایی‌های تصویری نینتندو برای ساخت هر توی‌کان روبرو می‌شوید که روی صفحه‌ی سوییچ نمایش‌ داده می‌شوند و با شوخی‌های بانمکی مزه‌دار شده‌اند. ساخت این‌توی‌کان‌ها نه آن‌قدر ساده است که افراد با سن بالاتر از درگیر شدن در فرایند آن احساس اتلاف وقت کنند و نه آن‌قدر پیچیده است که کودکان (بخش بزرگی از جامعه هدف این محصول) دچار یاس و ناامیدی شوند. با تعادلی که میان پیچیدگی ذاتی سرهم کردن این قطعات دو بعدی جهت دستیابی به یک خروجی سه بعدی و در اختیار داشتن راهنمای ساخت تصویری ایجاد می‌شود، می‌توان گفت فارغ از اینکه چند سال دارید، با اتمام فرایند ساخت و تماشای محصولی که به دست خودتان خلق شده، احساس رضایت خاصی خواهید کرد.

بازی با کلمات و شوخی، هنگام آموزش همیشه جواب می‌دهد!

 ظرافت طراحی در این محصولات به قدری بالاست که نینتندو حتی برای زمان‌های استراحت شما نیز برنامه دارد؛ به این معنی که پس از رسیدن به چک‌پوینت‌هایی در مسیر ساخت توی‌کان‌ها، نرم‌افزار به شما پیشنهاد می‌کند کمی استراحت کنید تا پروسه‌ي ساخت برایتان کلافه‌کننده نباشد. البته یکی از ایرادهایی که در نگاه اول می‌توان به این محصول گرفت، این است که نینتندو جایی برای جبران اشتباهات شما درنظر نگرفته است و اگر بنا به هر دلیلی، یکی از قطعات مربوط به توی‌کان مورد نظر خودتان را خراب یا گم کنید یا در جای اشتباهی چسبانده باشید که امکان بازگشتی نداشته باشید،‌ با مشکل جدی روبرو خواهید شد. چون قطعات اضافی برای این توی‌کان‌ها درنظر گرفته نشده است و باید کاملا حواستان را جمع کنید تا قطعه‌ای را از دست ندهید.

راهنمایی‌های تصویری به صورت سه‌بعدی و با قابلیت چرخش تصویر نیز وجود دارند

بخش دوم گزینه‌های نرم‌افزار Labo، همان Play‌ است که محیطی برای انجام بازی‌های مربوط به توی‌کان‌ها تعبیه می‌کند. برای پنج توپی‌کان موجود در بسته‌ی Variety، هفت بازی مختلف طراحی شده است که در این میان، پیانو و چوب ماهیگیری هرکدام دارای دو بازی مخصوص به خود هستند. هرچند بازی‌های طراحی شده برای Labo از نظر عمق و گرافیک بصری در سطح بازی‌های موبایلی قرار می‌گیرند، اما این نکته با توجه به نوع تعامل شما با دنیای درون بازی و قابلیت‌های بسیار گسترده‌ای که در ادامه متوجه آن خواهید شد، اهمیت چندانی ندارد. البته، انصافا بازی‌‌های به شدت سرگرم‌کننده‌ای هم در بین آن‌ها وجود دارد که دست کشیدن از آن‌ها به همین راحتی‌ها نیست. برای مثال احتمالا با من هم‌عقیده‌ هستید که می‌شود پای پیانوی ساخته‌ی دست خودتان، ساعت‌های زیادی سرگرم نواختن و یا حتی آموزش موسیقی شد! پیانویی که رامین جوادی (آهنگ‌ساز معروف ایرانی-آلمانی و سازنده‌ی موسیقی گیم‌ آف ترونز) نیز با آن به نواختن آهنگ پرداخت و Ariana Grande‌ (خواننده‌ی مشهور امریکایی) نیز با این وسیله یک اجرای جالب انجام داد.

در سمت دیگر ماجرا، Robot Kit‌ را داریم که با توجه به قیمت بالاتر و وجود تنها یک توی‌کان قابل ساخت، احتمالا محصولی است که مشتریان بعد از خرید و لذت بردن از Variety Kit آن را انتخاب می‌کنند. در هر صورت این کیت نیز کیت جالبی است و باید گفت سخت‌ترین توی‌کان میان توی‌کان‌های مختلف Labo‌ است. توی‌کانی که در نهایت در اختیار خواهید داشت هم یک کوله‌پشتی مخصوص است که توسط دو دست‌گیره به دستان و دو قلاب که به پاهایتان وصل است. یکی از جوی‌کان‌ها روی سرتان و در فریمی که ساخته‌اید و مانند یک نقاب روباتی است قرار دارد و دیگری در کوله پشتی جای گرفته است. به این ترتیب و با توجه به ارتباط میان دست‌ها و پاهایتان با توی‌کان داخل کوله و قرارگیری جوی‌کان داخل نقاب، اکثر حرکات بدن شما به سوییچ ارسال می‌شود و همین نکته، اتفاقی است که شما را به یک روبات تبدیل می‌‌کند. 

کینکت و PS Camera کجایند؟

بازی موجود در قسمت Play این بسته، شما را وارد شهری می‌کند که دارای ساختمان‌ها و تاسیسات مختلفی است. شما در نقش یک روبات ویرانگر، باید با حرکات دست و پا‌، سازه‌های شهر را ویران کنید و امتیاز جمع کنید. البته این بازی مُدهای هیجان‌انگیز دیگری هم دارد که از جمله‌ی آن می‌توان به امکان تبدیل شدن به یک ماشین با جمع‌کردن بدن و دست و پایتان و یا مبارزه‌ی رو در رو با ربات‌های دیگر اشاره کرد.

و اما…

بخش سوم و از نظر من هیجان‌انگیز‌ترین، آموزنده‌ترین و خلاقانه‌ترین بخش Nintendo Labo، موسوم به Discover است. در این بخش خالقان Labo شما را وارد یک محیط برنامه‌نویسی ساده، اما به شدت عمیق و کاربردی می‌کنند که با استفاده از آن می‌توانید بازی‌ها و حتی توی‌کان‌های مربوط به خودتان را بسازید. ماجرا به این شکل است که ابتدا با منطق ساخت بازی‌ها در پکیج خریداری شده آشنا می‌شوید و با استفاده از راهنمای تصویری، کاملا متوجه خواهید شد که اگر فلان قطعه در توی‌کان حرکت کرد، با چه منطق و توسط چه مکانیزمی منجر به نتیجه‌ای شد که در بازی مشاهده کردید. مشخص است که رسیدن به این مرحله مستلزم شناخت خوب شما از نحوه‌ی ساخت توی‌کان، و در ادامه شناخت کافی از بازی مورد نظر همان توی‌کان است. به همین علت قبل‌تر اشاره شد که منطق و شعار Labo به این شکل است: Make, Play, Discover.

محیط برنامه‌نویسی قرار داده شده در این پکیج موسوم به Toy-Con Garage است که با یک ساختار اگر-آنگاه یا Cause & Effect، مشخص می‌سازد که اگر حرکت A‌ انجام شد، اثر B در بازی انجام شود. این زبان منطقی ساده، با جایگشت‌های مختلفی که بین «اگر»ها و «آنگاه»ها صورت می‌گیرد، می‌تواند منجر به ساخت اثری منحصر به فرد و کاملا برآمده از خلاقیت ذهنی هر شخص شود. این موضوع،‌ چیزی است که واقعا من را شگفت‌زده کرد؛ اتفاقی به شدت عمیق و خلاقانه که نشان می‌دهد تیم توسعه دهنده‌ی این محصول تا چه اندازه عمیق و هوشمندانه در خلق این محصول عمل کرده‌اند.

ویژگی منحصر به فرد آن چیست؟

همانطور که اشاره شد، ساخت قطعات پازل مانند اتفاق جدیدی نیست و نمونه‌ی آن‌‌ را در اسباب‌بازی‌های مختلفی دیده‌ایم. همچنین ارتباط یک جسم حقیقی با دنیای بازی‌های ویدیویی هم اصلا چیز جدیدی نیست؛ کما اینکه از اولین نسل‌های بازی‌های ویدیویی مفهومی به نام کنترلر (پرونده ویژه بازی‌نما ۱۲۸ در همین خصوص است)، مفهومی آشنا است. حسگرهای حرکتی هم چندین سال است که وارد بازار شده‌اند و اتفاقا همین نینتندو موفق‌ترین تجربه‌ی پیاده‌سازی ارتباط این حسگرها با بازی‌های ویدیویی را داشته است و این مساله نیز چیز عجیبی نیست. گفتیم که ساخت بازی منحصر به فرد هر شخص در Labo یکی از نقاط عطف این محصول است. اگر با بازی Dreams آشنا باشید، می‌دانید که در دنیای این بازی مهم‌ترین کاری که باید بکنید، ساخت بازی است و انواع و اقسام مکانیزم‌های مختلف برای انجام این کار در اختیارتان قرار دارد. پس حتی این موضوع هم اتفاق چندان جدیدی نیست. اما Labo با یکپارچه‌سازی تمامی این ایده‌ها، به نوعی روی قله‌ای ایستاده است که تمامی این مفاهیم را زیر پرچم خود در اختیار دارد. نکته‌ی جالب توجه این است که این اتفاق به ساده‌ترین شکل ممکن و با استفاده از یک‌سری اسباب‌بازی مقوایی به وقوع پیوسته است. حالا پس از گذشت زمان نسبتا کمی که از عرضه‌ی این محصول گذشته است، افراد مختلفی در دنیا شروع به ساخت بازی‌ها و حتی توی‌کان‌های شخصی خودشان کرده‌اند که ویدیوی آن‌ها در وب فراوان است. یکی از جالب‌ترین ویدیوهایی که دیدم، ساخت یک گیتار توسط شخصی بود که مانند پیانوی موجود در Variety Kit، یک ابزار موسیقی تمام‌عیار بود. تصور این‌که با گذشت زمان و درگیر شدن تعداد بیشتری از کسانی که در جامعه‌ی مخاطبان این محصول قرار دارند، بسیار هیجان انگیز است و به طور قطع با نوآوری‌های بسیار جذابی از افراد سراسر دنیا در ساخت بازی‌ها و توی‌کان‌های مختلف طرف خواهیم بود.

 نینتندو، پلتفرمی در اختیارتان قرار می‌دهد که در آن سرگرمی، وسیله‌ای باشد برای یادگیری یکی از هیجان‌انگیز‌ترین کارهای دنیا؛ بازی‌سازی و سرگرم‌سازی دیگران!

نقاط قوت و ضعف آن چیست؟

خلاقیت در طراحی توی‌کان‌ها، سرگرم کننده بودن روند ساخت آن‌ها و مدت زمان منصفانه‌ای که برای تجربه‌ی این سرگرمی غیرویدیویی در اختیارمان قرار می‌گیرد، از جمله‌ی پایه‌ای‌ترین نقاط قوت این محصول به ‌شمار می‌آیند. بازی‌های ویدیویی ساخته شده بر مبنای هر توی‌کان،‌ علی‌رغم سادگی به نوعی طراحی شده‌اند که ساعاتی با توی‌کان خلق شده به دست خودتان سرگرم شوید. جنس خوب مواد اولیه‌ی ساخت تو‌ی‌کان‌ها هم از دیگر نقاط قوت این محصول به حساب می‌آید. اما به نظر می‌رسد نقطه عطف خوبی‌های فراوان این محصول سرگرمی-آموزشی فوق‌العاده، بخش Discover آن باشد که با محیط برنامه‌نویسی ساده‌اش، می‌تواند دلیل خوبی برای رفع نگرانی والدینی باشد که از بازی‌های ویدیویی دل خوشی ندارند.

در طرف دیگر ماجرا اما ساده بودن بازی‌های مربوط به توی‌کان‌ها، به شکلی است که پس از مدت کوتاهی جذابیت خود را از دست داده و چیز جدیدی برای مخاطب به همراه ندارند. عدم درنظر گرفتن قطعات یدکی در کیت‌ها برای اشتباهات احتمالی و یا گم‌کردن برخی قطعات در حین ساخت، یکی دیگر از ضعف‌های این بسته‌ی ۷۰-۸۰ دلاری است.

آیا ارزش خرید دارد؟

راستش را بخواهید، تا چند هقته پیش تصور می‌کردم این محصول یک پکیج لوکس است برای سرگرمی کودکان. با توجه به قیمت ۷۰-۸۰ دلاری، ساخت‌ چند اسباب‌بازی مقوایی چیزی نبود که بتواند من را متقاعد کند تا این محصول را به کسی پیشنهاد دهم. اما این ذهنیت، به این دلیل بود که آگاهی چندانی از عمق این محصول نداشتم و از این موضوع مطلع نبودم که Labo تا چه حد می‌تواند سرگرم کننده و البته آموزنده باشد. از نظر من، هرکس و در هر رده سنی که علاقه‌ای به ساخت بازی دارد، با توجه به پتانسیل‌های موجود در بخش Garage، می‌تواند از خرید Labo احساس رضایت کند. ضمن اینکه اگر در خانه سوییچ‌ و کودک بالای ۳-۴ سال (و ۷۰-۸۰ دلار پول اضافه بر سازمان) دارید، توصیه‌ی من این است که در خرید این محصول به هیچ وجه تعلل نکنید!

جمع بندی نهایی: نینتندو یک‌بار دیگر خلاقیت‌های تمام‌نشدنی‌اش را در قالب Nintendo Labo به نمایش گذاشته است. نتیجه، محصولی کاملا کاربردی است که می‌تواند برای هر شخص و در هر رده سنی مناسب باشد. Variety Kit با پنج توی‌کان مختلف و Robot Kit با یک توی‌کان بزرگ و به نسبت پیچیده، انتخاب‌هایی است که برای خرید این محصول در اختیار دارید. علاوه بر سرگرم‌‌ کنندگی روند ساخت، بازی‌هایی که توسط محصولات خلق‌شده به دست خودتان انجام می‌شود نیز جذاب است. اما مهم‌ترین و عمیق‌ترین بخش Nintendo Labo، محیط برنامه‌نویسی ساده و کاربردی آن است که بار آموزشی این پکیج و ارزش خرید آن را بسیار بالا می‌برد.

حتما بخوانید