اول‌شخص رنگارنگ | بررسی بازی Mothergunship

شوترهای اول‌شخص آن‌قدر در چند سال اخیر دچار یکنواختی شده‌اند که اگر یک سازنده بتواند با کمی خلاقیت دست به خلق تجربه‌ای جدید بزند، همه نتیجه‌ی نهایی را دوست دارند. بازی Mothergunship که یکی از همین نتایج است، توسط Grip Digital ساخته شده که پیش از این ساخت بازی Tower of Guns را در کارنامه دارد. این بازی یکی از پروژه‌های حمایت‌شده توسط مجموعه‌ی هامبل باندل است و تلفیق هوشمندانه‌ای از یک شوتر اول‌شخص با المان‌های روگ‌لایک است.

چیزی که در برخورد اول نظر شما را به خود جلب می‌کند، سبک گرافیکی بازی است. برای یک محصول 25 دلاری که از گرافیک سل‌شید استفاده می‌کند، Mothergunship یک بازی خیره‌کننده است. در وهله‌ی اول، احتمالا به خاطر اسلحه‌های نافرم و غیرمعمول بازی، یاد سری Borderlands و سبک گرافیکی خاصش می‌افتید. در پس‌زمینه‌ی ماجرا، ما با یک شوتر اول شخص روبرو هستیم که از المان‌های روگ‌لایک مثل پرمادث و اتاق‌هایی که به‌صورت اتفاقی و رندوم جنریت می‌شوند، استفاده می‌کند.

دشمنانی که باید داخل بازی با آن‌ها روبرو شوید، اکثرا ربات‌های برنامه‌ریزی شده هستند. این ربات‌ها هم به‌صورت متحرک و هم ثابت در بازی حضور دارند و راه را برای عبورتان سد می‌کنند. هرچند که تمام مراحل بازی این امکان را دارند که بدون مبارزه سپری شوند و صرفا خودتان را از یک اتاق به اتاق دیگر برسانید، اما احتمالا در این روش هیچ پاداش اضافه‌ای هم از بازی دریافت نخواهید کرد. با از بین بردن هر نوع ربات، احتمال گرفتن سکه‌های طلا وجود دارد که برای خرید سلاح‌های بهتر در بیس اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. الگوریتم حمله‌ی ربات‌ها با یکدیگر متفاوت است. مثلا یک ربات ممکن است خیلی سریع به حضور شما واکنش نشان دهد و دیگری با سرعت پایین‌تر، اما قدرت ضربات بیشتر حمله کند.

بازی‌هایی مثل Mothergunship صرفا دشمن را به عنوان تنها خطراتی که شما را تهدید می‌کند، معرفی نکرده و محیط اطراف را هم به بخشی از این ماجرا تبدیل می‌کنند. در بطن ماجرا، Mothergunship مبانی یک بازی پلتفرمر را هم رعایت کرده است. مواردی مثل پورتال‌ها یا سطوحی که با ارتفاع‌های مختلف نسبت به همدیگر قرار گرفته‌اند، هم غافل‌گیری لازم را هنگام مقابله با دشمنان ایجاد می‌کنند و هم چالشی به نام پلتفرمینگ را به بازی اضافه کرده‌اند. مراحل بازی به مرور زمان سخت‌تر و پیچیده‌تر شده و عبور کردن از موانع را با چالش بزرگتری روبرو می‌کند. از طرفی هرچه جلوتر می‌روید، اتاق‌های بازی موانع بیشتری مثل مواد مذاب یا پلتفرم‌های دور از دسترس را جلوی شما قرار می‌دهد. تمایز Mothergunship با روگ‌لایک‌هایی مثل The Binding of Issac این است که علاوه بر ورود به یک اتاق، باید فکر راه خروجش را هم پس ذهنتان داشته باشید. با پیچیده‌تر شدن اتاق‌ها، پیدا کردن دری که شما را به اتاق بعدی وصل می‌کند، سخت‌تر از قبل می‌شود.

پس از گذراندن هفت یا هشت اتاق، به اتاق نهایی می‌رسید که اگر خوش‌شانس باشید بازی فقط همین را از شما می‌خواهد. اما در قسمت‌های خاصی از بازی، باس‌فایت‌ها انتظارتان را می‌کشند. طولی نمی‌کشد که باس‌فایت‌ها به چالش بزرگی تبدیل شوند که هر کدام الگوریتم خاصی برای حمله دارند و معمولا قبل از رسیدن به اتاق بعدی، چندبار طعم شکست را از آن‌ها می‌چشید. این روند آزمون و خطا می‌تواند به‌راحتی انگیزه‌تان را از بین ببرد یا باعث شود قید ادامه‌ی بازی را بزنید. به عبارتی Mothergunship سیستم پاداش خوبی برای بازیکنش ندارد و صرفا همه‌چیز را به تعدادی سکه در ازای از بین بردن دشمنان معمولی و باس‌ها محدود می‌کند. سکه‌هایی که در خط داستانی بازی فقط برای خریدن قطعات جدید سلاح‌ها استفاده می‌شوند و کاربرد عجیبی ندارند.

سلاح‌ها تعدادی زیادی را شامل می‌شوند چرا که آن‌ها را بازی به شما نمی‌دهد؛ بلکه ذهن شما آن‌ها را می‌سازد. معادله‌ی ساده‌ای که طی آن شما به تعداد زیادی عضو مکانیکی دسترسی دارید و باید آن‌ها را طوری روی دو دست خود سوار کنید که سلاح‌هایی با استایل بازی خودتان را داشته باشید. بازی از همان ابتدا تعدادی قطعه مثل شعله‌افکن یا شات‌گان‌های مختلف را به شما می‌دهد. به مرور زمان قطعات بیشتر با سرپیچ‌های بهتر و کارآمدتری به شما داده می‌شود که کارتان را در برابر ربات‌های بازی آسان‌تر می‌کند. در مجموع باید گفت که Mothergunship بازی سرگرم‌کننده‌ای برای چند ساعت سر و کله زدن برای یک شوتر نوآورانه است و ارزش وقت و هزینه‌‌ای که برای آن می‌کنید را دارد.

Mothergunship

سلاح‌های متنوع. ایده‌های جدید در روگ‌لایک‌ها
گاهی ممکن است پاداش با سختی اتاق هم‌خوانی نداشته باشد
پلتفرم: PC, PS4, XOne
سازنده: Grip Digital
ناشر: Grip Digital
تاریخ عرضه: تیر ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک: تیراندازی اول‌شخص

حتما بخوانید