کتاب جنگل | بررسی بازی Fe

چندین سالی است که کمپانی‌های بزرگ و مطرح دنیای بازی‌های ویدئویی به سراغ ساخت عناوین کم‌هزینه‌تر و سرمایه‌گذاری روی بازی‌های مستقل می‌روند. این روند را کمپانی الکترونیک آرتز که عمدتا آن را به خاطر تولید و انتشار عناوین پر سروصدا و پرهزینه می‌شناسیم نیز، دنبال کرده و اولین محصول این چنینی‌اش را با نام Unravel در سال ۲۰۱۷ به بازار عرضه کرد. این شرکت تصمیم گرفت تا اهمیتی دوچندان برای عناوین مستقل قائل شود و یک بخش جدید به نام الکترونیک آرتز اوریجینالز (EA Originals) را تاسیس کرد که در اصل، وظیفه‌اش شناسایی و سرمایه‌گذاری روی عناوین مستقل با پتانسیل بالاست. اولین بازی الکترونیک آرتز اوریجینالز، Fe محسوب می‌شود که توسط استودیوی زوئینک گیمز ساخته شده و از قضا بسیار هم خوش‌رنگ و لعاب است. اما آیا تنها جلوه‌های بصری می‌تواند Fe را تبدیل به یک بازی شاخص و سرآمد کند؟در Fe شما کنترل یک موجود روباه‌مانند را برعهده می‌گیرید که نام آن Fe است و در واقع نام بازی نیز برگرفته از نام شخصیت اصلی آن است. چیزی که مشخص است، آن است که دنیای اصلی بازی که در واقع یک جنگل است را موجوداتی عجیب و ربات‌مانند به نام Silent Ones تسخیر کرده‌اند و حالا این وظیفه‌ی Fe است که با برقراری ارتباط با دیگر موجودات جنگل، تلاش کنند تا محل زندگی خود را از چنگ آن موجودات در بیاورند. از آن جایی که Fe هیچ دیالوگی ندارد و حتی متون خاصی هم در ارتباط با داستان بازی نمایش داده نمی‌شود، گاها داستان بازی گیج‌کننده و عجیب به‌نظر می‌رسد. در اصل می‌توان Fe را یک بازی سکوبازی (پلتفرمر) سه‌بعدی نامید، ولی چیزی که Fe بیشترین مانور را روی آن دارد، ارتباط برقرار کردن با سایر موجودات جنگل به منظور رسیدن به هدف غایی یعنی نجات جنگل است. در واقع شاید بتوان گفت که بیش از هرچیز، Fe یک بازی در مورد برقراری ارتباط است و خود سازندگان هم به این منظور بازی را ساخته‌اند تا پاتکی به مقوله‌ی ارتباط انسان با طبیعت بزنند، هرچند بازی در مورد انسان‌ها نیست. سازندگان بازی را ساخته‌اند تا دیدگاه خود را در آن بیان کنند: «همه چیز در جهان به هم مرتبط است.»

با توجه به مدت زمان نه چندان بالایی که نیاز است تا بازی به اتمام برسد، شاید با اطمینان بتوان گفت که ویژگی‌های بازی «خسته کننده» نمی‌شود ولی می‌توانستند بیشتر روی آن‌ها مانور دهند تا ویژگی‌های بازی در حد ساده و ابتدایی باقی نمانند و گاها با چالش بیشتر، باعث شوند تا آدرنالین بیشتری در بدن بازیکن آزاد شود. البته اگر مسائل مربوط به آواز خواندن را کنار بگذاریم، با هسته‌ی اصلی گیم‌پلی بازی مواجه می‌شویم که همان سکوبازیست. بازی به عنوان یک اثر در سبک سکوبازی سه‌بعدی، عملکرد خیلی جالبی ندارد. در یک بازی در سبک سکوبازی چیزی که بیشترین اهمیت را دارد نحوه‌ی کنترل شخصیت اصلی است و اینجاست که بازی گاها با مشکلاتی در آن مواجه می‌شود. مثلا یکی از قابلیت‌های بازی آن است که می‌توانید از درخت‌ها بالا بروید تا به نوک آن‌ها برسید. در زمینه‌ی بالا رفتن از درخت و سپس، ایستادن روی نوک آن مشکلاتی وجود دارد و ممکن است ناخواسته از نوک آن به پایین بیفتید. حتی در پرش‌ها هم ممکن است گاهی اشتباه کنید یا وقتی که قابلیت پرواز را به دست می‌آورید و با آن می‌خواهید در یک نقطه‌ی خاص فرود بیایید، مشکلات موجود در زمینه‌ی کنترل شخصیت باعث شود تا در فرود آمدن خطا داشته باشید. چنین مواردی در بازی وجود دارند و تقریبا تا انتهای بازی که یاد بگیرید با آن‌ها کنار بیایید، اوقات شما را تلخ خواهند کرد. در بازی معماهایی هم وجود دارد که برای حل آن‌ها باید از مکانیزم‌های مختلف بازی مثل پرش یا آوازخوانی و … استفاده کرد و کنترل بازی در این مواقع نیز ممکن است با مشکلاتش راه شما را سد کند. همچنین هوش مصنوعی موجودات بازی هم برخی اوقات عجیب عمل می‌کند و همواره عملکرد مطلوبی ندارد.از لحاظ بصری بازی کاملا مخاطبانش را مدهوش می‌کند. سبک و سیاق گرافیکی خاص بازی باعث شده تا چشم‌اندازهای بسیار زیبایی پدید بیاید و از لحظه به لحظه‎‌ی حضور خود در جنگل Fe لذت ببرید. استفاده از رنگ‌های جذاب باعث شده تا هنگام تجربه‌ی بازی حسی رویاگونه داشته باشید. شاید بتوان به جرات گفت که این گرافیک هنری بازی است که به عنوان امضای آن عمل می‌کند و در نهایت، همان خصلتی است که با آن Fe را در آینده به یاد خواهید آورد. در ساخت جنگل بازی از جنگل‌های اسکاندیناوی الگوبرداری شده و خروجی، محیط‌هایی زیبا و به یاد ماندنی است. البته، شاید گاهی اوقات حس کنید که محیط‎‌ها تکراری می‌شوند و صرفاً برخی جزئیات مثل رنگ‌آمیزی و … در آن‌ها تفاوت پیدا کرده ولی با توجه به زیبایی‌های بصری بازی، این مورد خیلی هم آزاردهنده نیست.

Fe از آن دست عناوینی است که در نگاه اول به لطف گرافیک هنری فوق‌العاده بسیار دلربا به نظر می‌رسد، ولی آیا داشتن یک گرافیک هنری خوب به تنهایی می‌تواند یک بازی را ماندگار کند؟ پاسخ قطعا منفی است. البته، Fe نقاط قوت خودش را دارد، سعی هم می‌کند که فقط به گرافیک هنری‌اش متکی نباشد و به همین خاطر تمام تلاشش را می‌کند تا یک داستان درگیرکننده داشته باشد و از لحاظ گیم‌پلی هم تبدیل به یکی از بهترین مستقل‌های بازار شود؛ اما، خروجی یک بازی نسبتا جالب با پتانسیل‌های به هدر رفته است. Fe ایده‎‌های بلندپروازانه و جالبی داشته ولی در نهایت، سازندگان نتوانسته‌اند از آن ایده‌ها به نحو احسن بهره‌برداری کنند. بازی در زمره‌ی بهترین‌های ژانر خود مثل Journey قرار نمی‌گیرد ولی به هر حال نکات مثبت خودش را هم دارد و تجربه‌اش خالی از لطف نیست.


نقد و بررسی کامل Fe را می‌توانید در شماره‌ی ۱۲۷ بازی‌نما مطالعه نمایید

Fe

پلتفرم: PC, Mac, PS4, XOne, Switch
سازنده: Zoink
ناشر: Electronic Arts
تاریخ عرضه: ۲۷ بهمن ۱۳۹۶
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک: اکشن ماجرایی

حتما بخوانید