زمانی که کلاغ راه رفتن خودش را هم فراموش کرد! | بررسی بازی Fallout 76

سوگنامه‌ای برای یک فاجعه‌ی غیرطبیعی

انگار کافی نبود تماشای Fallout 4 و سلاخی تمام آن‌چه Fallout را به مجموعه‌ای خاطره‌انگیز تبدیل می‌کرد. حالا باید شاهد آزمایش‌های بتزدا برای ورود به دنیای Online Multiplayer Survival با عنوان Fallout 76 باشیم. جایی که بتزدا تلاش کرد راه رفتن کبک را بیاموزد؛ اما جایی در این میان راه رفتن خودش را هم به فراموشی سپرد. اگر می‌خواهید بدانید چرا Fallout 76 یک عنوان بی‌جا، بی‌معنی و حتی ناتوان در رقابت با بازاری که آن را هدف قرار داده بود است، این سوگنامه را تا انتها بخوانید و باور کنید به‌عنوان یکی از عاشقان سبک نقش‌آفرینی و طرفدار سرسخت سری Fallout نوشتن آن برای من هم بسیار سخت بود.

به گفته‌ی بازی، ساز زدن باعث آرامش اعصاب می‌شود ولی به‌طور کلی برای بازی کردن Fallout 76 نیاز به اعصابی فولادین خواهید داشت

خرده‌روایت‌های هیولای سوخته

داستان(‌اگر بتوان چنین جنایتی را در حق واژه‌ی داستان کرد!) از این قرار است که شما یکی از چندین بازمانده در والت ۷۶ هستید. والت ۷۶ در ویرجینیای غربی واقع شده و اولین والتی است که درهای خود را به دنیای ویران شده بر اثر جنگ اتمی باز می‌کند. بیست و پنج سال از جنگ اتمی که زمین را ویران کرد می‌گذرد و از قرار معلوم تمامی اعضای والت ۷۶ از بهترین و درخشان‌ترین مغزهای آمریکا هستند. کسانی که قرار بود تا با باز شدن درها آمریکا را از نو بسازند و رویای معروف آمریکایی را حفظ کنند. اولین ماموریت بعد از خروج از والت ۷۶ که به‌وسیله‌ی یک پیغام از پیش ضبط شده‌ی صوتی به شما محول می‌شود این است که با سرپرست والت تماس بگیرید. بعد از دنبال کردن سرنخ‌ها پیغام صوتی سرپرست والت را پیدا می‌کنید که ماموریت محرمانه‌ی والت ۷۶ را برایتان برملا می‌کند و آن ماموریت این است که تمام کلاهک‌های هسته‌ای که در منطقه آپالاشیا پراکنده شده‌اند را بیابید و آشیانه‌ی موجودی به‌نام Scorchbeast یا هیولای سوخته استفاده کنید. این جانور که بر اثر جنگ اتمی بیدار شده است تهدید جدیدی برای بازماندگان زمین محسوب می‌شود که باید به‌وسیله سلاح اتمی از بین برود.

از حق نگذریم، حداقل دنیای بازی بسیار خلاقانه طراحی شده است و نقاط دیدنی بسیاری در آن وجود دارد. نکته تاسف‌بار ماجرا این است که واقعا دلیلی برای گشت و گذار در این دنیای جالب برای بازیکن وجود ندارد. هیچ شخصیت جالبی برای پیدا کردن نیست. هیچ آیتم منحصربه‌فردی در فلان نقطه‌ی آپالاشیا نیست که با آن برخورد کنید، در واقع حتی یکی از بدترین سیستم‌های Looting در تاریخ بازی‌های نقش‌آفرینی – چه تک‌نفره و چه آنلاین – در Fallout 76 طراحی شده است. حتی اگر خوش‌شانس باشید تا سلاحی نظیر موشک‌انداز بیابید، به احتمال زیاد به دلیل نداشتن سطح (Level) کافی توانایی استفاده از آن را تا مدت‌ها نخواهید داشت. به‌طور خلاصه باید گفت که دنیای بازی به‌شدت خالی و بی‌روح است.

تمامی خط داستانی بازی از طریق پیام‌های صوتی دنبال می‌شود و هیچ‌گونه دیالوگ و انتخابی پیش‌رویتان نخواهد بود. در واقع داستان بازی را می‌توان به این خلاصه کرد که دیوانه‌ای دنبال علامت ماموریت در نقشه می‌دود، در حالی که پیام‌های صوتی در پس‌زمینه در حال پخش هستند و هیچ شخصیت دیگری برای تعامل خارج از ربات‌ها در بازی وجود ندارد و تنها انسان‌هایی که در بازی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید سایر بازیکنان دیوانه‌ای هستند که به‌دنبال علامت ماموریت خود در نقشه می‌دوند!

این انتظار وجود دارد که در یک بازی آنلاین چندنفره که بیش‌تر محتوای آن پیرامون فعالیت‌های PVE (Player Vs. Environment) می‌گذرد، افراد با هم گروهی تشکیل دهند و به انجام این فعالیت‌ها بپردازند. ولی اکثر افرادی که در بازی می‌بینید به دنبال کار خود هستند و اگر با دوستان خودشان بازی نکنند، به ندرت با غریبه‌ها هم‌بازی می‌شوند. این خود می‌تواند ناشی از چند دلیل باشد. یکی از دلایل این است که بازی به آن صورت چالش‌برانگیز نیست و اکثر دشمنانی که در بازی با آن‌ها برخورد می‌کنید را به راحتی شکست خواهید داد. حتی اگر سطح آن‌ها از شما بیشتر باشد با کمی دنبال خود کشاندن (Kitting) آن‌ها می‌توانید از پا درشان بیاورید و به راه خود ادامه دهید. از دلایل دیگر این است که مجبورید برای برداشتن آیتم‌های افتاده با هم‌گروهی‌های خود رقابت کنید. برای انجام ماموریت‌ها به‌صورت گروهی این نیاز وجود دارد که همه مشغول انجام همان ماموریت باشند. از طرف دیگر باید هم سطح باشید وگرنه سطح دشمنان و آیتم‌هایی هم که می‌اندازند بالاتر می‌رود که خود باعث می‌شود تا ارتقاء دادن اسلحه و زره دشوار شود.

واقعا کاربرد V.A.T.S در یک بازی چندنفره‌ی آنلاین را درک نمی‌کنم!

همان همیشگی با اشتباهات بیش‌تر

مبارزه و تیراندازی از Fallout 4 بهتر شده، مکانیزم‌های آن درست عمل می‌کنند و فرآیندی لذت‌بخش است.یکی از نکات بسیار عجیب در سیستم مبارزه مکانیزم V.A.T.S است که حضورش در Fallout 76 کاملا غیرضروری به نظر می‌رسد. در Falloutهای پیشین بتزدا با استفاده از این قابلیت می‌توانستید حالت مبارزه نوبتی Falloutهای قدیمی را در بازی داشته باشید و به این صورت بود که با کند شدن بازی و انتخاب اعضای بدن و فاصله شما از هدف می‌توانستید مبارزه کنید. در Fallout 76 این قابلیت سلاخی شده و فقط حالتی مانند هدف‌گیری خودکار عمل می‌کند و اعضای بدن را نمی‌توان انتخاب کرد. بازی آنلاین است و به‌طبع روندش کند نمی‌شود و اصلا عجیب است که چنین مکانیکی در ۷۶ وجود دارد!

از موارد سلاخی شده دیگر تجربه‌ی ارتقاء سطح یا Level Up است. در Falloutهای پیشین بعد از هر افزایش سطح می‌توانستید با خرج کردن امتیازات Perkهای به‌دست آمده مهارت‌های جدیدی به‌دست آورید. قفل‌های سخت‌تر را باز کنید، یا از پرکی مانند Helpful Stranger استفاده کنید و اگر میزان Luck بالایی داشتید، در Fallout 76 این پرک‌ها به‌صورت کارت‌های کاملا رندوم به شما داده می‌شوند که می‌توانید از میان آن‌ها یکی را انتخاب کنید. مسئله‌ای که کاملا حق انتخاب این‌که چه نوع شخصیتی داشته باشید را از شما می‌گیرد.

اگر Fallout 4 را تجربه کرده باشید، یکی از قسمت‌های آن که طرفداران خود را داشت ساخت Settlementها بود. بگذریم که اگر NPCهای انسان در بازی وجود داشتند این قابلیت می‌توانست تا حدی کمک کند تا دنیای خالی ۷۶ کمی جان به‌خود بگیرد و اجتماعات کوچکی را به‌وجود آورید. اجتماعاتی که با هدف اولیه بازی که از نوسازی آمریکاست در یک سو باشد و حتی شاید شخصیت‌هایی وجود داشتند که با پیدا کردن و دعوت آن‌ها به مقر خود اتفاقات جدیدی مانند ساخت یک آیتم منحصربه‌فرد را فراهم می‌کردند؛ اما در Fallout 76 این قابلیت هم با تبر بتزدا ملاقاتی داشته است و شما تنها قادر به ساخت یک مقر کوچک برای خودتان هستید. ساخت مقر محدودیت‌هایی دارد؛ ولی مهم‌ترین و کسل‌کننده‌ترین قسمت آن، این است که ساختن مقر بر اساس سلیقه زمان بسیاری خواهد گرفت؛ چرا که نیاز به جمع‌آوری منابع دارد و اندازه آن بسیار کوچک‌تر از چیزهایی است که در Fallout 4 می‌توانستید بسازید. از طرفی هم این مقرها دائمی نیستند و هربار که از بازی خارج می‌شوید، تمام اجزای آن به اینونتوری شما بازمی‌گردند و باید از نو مقرتان را بسازید! سیستم Crafting هم در Fallout 76 کوچکتر شده و از گستردگی نسخه‌ی پیشین برخوردار نیست.

در Fallout 76 همه مانند جناب آقای Giggedii سرشان به‌کار خودشان است و به ندرت کسی به خودش زحمت می‌دهد تا با بقیه تعامل کند. البته هر از گاهی یکی دو نفر پیدا می‌شوند که به مبارزه دعوت‌تان کنند، ولی اجابت یا عدم اجابت این درخواست معمولا سودی برای شما ندارد

رویکرد اشتباه، نتایج فاجعه‌بار

در Fallout 76 بازیکنان این امکان را دارند تا با هم مبارزه کنند. یکی از قسمت‌های مهیج بازی‌های Survival آنلاین این است که بازیکنان همیشه مشغول مبارزه با یک‌دیگر هستند. این مورد می‌تواند خیلی اوقات غیرعادلانه باشد. برای مثال شما تازه در سروری وارد شدید،بدون آن‌که کسی را بشناید سعی در جمع‌آوری منابع دارید تا سرپناهی برای خود درست کنید، خوراکی تهیه می‌کنید تا از گرسنگی نمیرید، لباسی مهیا می‌کنید که از سرما در امان باشید و ناگهان شخصی تا دندان مسلح از راه می‌رسد.دیدن این شخص اضطراب و نگرانی را درون شما به شدت بالا می‌برد؛ زیرا او می‌تواند بدون کوچکترین اخطاری با AK-47 خود شما را به گلوله ببندد و از اعضای بدن‌تان برای دکوراسیون داخلی مقرش استفاده کند. به همان میزان این شانس وجود دارد تا به شما کمک کند، چیزی به شما بدهد و یا راه و روشی را به شما بیاموزد که برای بقا از آن استفاده کنید. چنین صحنه‌هایی را بارها در عناوینی نظیر Rust، DayZ، Miscreated، Ark و … تجربه کردم و این موارد است که باعث می‌شود بازی‌های این سبک طرفداران پرشماری داشته باشند.

اما از آنجا که بتزدا، بتزداست، راهی برای از بین بردن لذت رقابت و مبارزه در چنین عنوانی را هم پیدا کرده است. در Fallout 76 مبارزه با سایر بازیکنان امری ارگانیک و پویا نیست، بلکه شما با وارد کردن یک ضربه به حریف او را از دعوت خود به مبارزه آگاه می‌کنید. بستگی به خلقیات شخص در آن لحظه دعوت شما به مبارزه ممکن است اجابت یا رد شود. قبول شدن این دعوت با وارد کردن ضربه متقابل انجام می‌شود و ۹۰ درصد اوقات کسی که مبارزه را درخواست کرده، محکوم به شکست است؛ چرا که اگر حریفش به اندازه گنجشکی تیزهوشی داشته باشد بهترین سلاح و زره خود را بر تن می‌کند و تا ابد دنبال آن شخص برای اجابت دعوت می‌دود وگرنه هیچ دلیل دیگری برای پذیرفتن دعوت به مبارزه نخواهد داشت!

از حق نگذریم نقشه‌ی بازی نسبت به نسخه‌های پیشین سری از خوانایی بالاتری برخوردار است و مانند نقشه Fallout 4 همه‌چیز در هم و بر هم نیست. از تمام چیزهایی که در Fallout 76 وجود دارد امیدوارم این تنها قسمتی باشد که به نسخه‌های بعدی منتقل شود

آپالاشیا، قتل‌گاه فال‌آوت

بتزدا با گرفتن عناصری که سری Fallout را به محبوبیت و جایگاهی خاص میان طرفدارن سبک نقش‌آفرینی تبدیل کرد، تلاش کرده است تا تجربه‌ای متفاوت از این سرای را در یک بازی آنلاین چندنفره به مخاطبان خود ارائه دهد. حال این سوال وجود دارد که اگر قرار بود این بازی تنها چیزی که از سری Fallout به این ژانر وارد می‌کند اسم آن باشد، اصلا چه نیازی به ساختن آن بود؟ بازی‌های بهتر و کامل‌تری در این ژانر وجود دارند و هر روز سعی می‌شود تا با عناوین جدیدتر خلاقیت بیشتری وارد آن شود. مثال بارز آن بازی‌ای نظیر SCUM است که طبق وعده‌های سازندگان، در آینده بخش داستانی هم خواهد داشت و در این مدت کمی که در فاز Early Access به سر می‌برد با هر به‌روزرسانی چیزهای بیشتر و تجربه‌ای متفاوت‌تر را برای طرفداران خود به ارمغان می‌آورد. Fallout 76 یک پروژه‌ی شکست خورده و غیرقابل بازیابی است. پروژه‌ای که ۶۰ دلار قیمت دارد ولی به اندازه یک بازی ۱۰ دلاری Early Access امکانات ندارد و با این حال در فروشگاه درون برنامه‌ای خود طلب هزینه‌ی بیشتر از مخاطب را دارد. اگر دو نکته‌ی قابل ستایش در تمامی لحظات تجربه‌ی Fallout 76 باشد موسیقی آن است که توسط Inon Zur ساخته شده و محیط متنوع و بسیار وفادار به منطقه آپالاشیا در ویرجینیای غربی که وام‌دار ست‌آپ داستانی سری است. باقی همه اشتباه است و اشتباه. اشتباهاتی که نام یکی از محبوب‌ترین سری بازی‌های تاریخ را خدشه‌دار کرده است.

Fallout 76

طراحی خلاقانه‌ی منطقه‌ی آپالاشیا. نقشه بازی بسیار خوانا است و بازیکن موقع استفاده از آن سردرگم نمی‌شود، موسیقی متن شنیدنی
مشکلات همیشگی سری به علاوه‌ی مشکلات جدید این نسخه که در متن گفته شد
پلتفرم: PC, PS4, XOne
سازنده: Bethesda Game Studios
ناشر: Bethesda Softworks
تاریخ عرضه: آبان ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده: PlayStation 4
سبک: اکشن، نقش‌آفرینی

حتما بخوانید