دعوا به نوبت | بررسی بازی Divinity: Original Si

Original Sin 2 بار دیگر جایگاه نقش‌آفرینی‌های نوبتی را روی کنسول‌های خانگی تثبیت کرده است

اگر علاقه‌مند به سبک نقش‌آفرینی باشید حتما نام Divinity به گوش‌تان خورده است. سری بازی که اولین نسخه‌اش در سال 2002 عرضه شد و توانست نظر مثبت علاقه‌مندان مشکل‌پسند سبک نقش‌آفرینی و منتقدان سخت‌گیرش را جلب کند. پس از چندین بازی متوسط و وقفه‌های چند ساله، این سری با انتشار Divinity: Original Sin در سال 2015 باز هم به ردیف اول بازی‌های موفق این سبک بازگشت. داستان عالی و آزادی عمل بالا در طراحی شخصیت اصلی و پیشبرد داستان، در کنار تجربه گیم‌پلی منحصر به فرد و دست‌آوردهای خلاقانه، سازندگان را دلگرم کرد تا پس از موفقیت‌های حاصل، سراغ ساخت قسمت دوم این بازی بروند. Divinity: Original Sin 2 به همراه نسخه قبلی هر دو پیش‌زمینه‌ای برای بازی‌های قبلی به شمار می‌روند. رقابت در سبک نقش‌آفرینی به عنوان یکی از سبک‌های قدیمی و مطرح صنعت بازی‌سازی همیشه دشوار بوده است، مخصوصا وقتی که میخواهید میراث از یاد رفته‌تان را احیا کنید. کاری که «لاریان استدیو» قصد انجامش را داشت و در این راه بسیار هم موفق ظاهر شد. موفقیت سریع و تثبیت شده Divinity: Original Sin نه تنها توانست بعد از چند نسخه ضعیف، دل مخاطبین حرفه‌ای و طرفداران قدیمی بازی را بدست بیاورد، بلکه توانست مخاطبین جدیدی را هم وارد دنیای جالب و درگیر کننده خود نماید. ساختار Divinity: Original Sin 2هم از اکثر جهات مشابه نسخه قبلی است، ولی اگر فکر می‌کنید کیفیت‌ها و ویژگی‌هایی که نسخه اول را ممتاز کرده بود در این شماره رنگ باخته‌اند، خیلی سریع و کوتاه: اشتباه نکنید!

ثابت بودن زاویه دوربین به معنی نبود نماهای فک‌ براندز نیست

پیشرفت، پیشرفت و پیشرفت

Original Sin 2 از همه نظر بهتر و جا افتاده‌تر از نسخه اول است، چه از نظر گیم‌پلی، چه از نظر داستان و حتی جنبه‌های گرافیکی و وسعت دنیای بازی. روابط و مکانیزم‌های بازی نسبت به قبل پیچیده‌تر شده‌اند و اگر فکر می‌کنید قسمت اول بهشت نقش‌آفرینی بود؛ باید گفت انتظار آزادی عمل و تنوع در روش‌های پیش بردن داستان را داشته باشید که دست کمی از بزرگان و ستاره‌های پر فروغ و دست نیافتنی این سبک ندارد. هر چقدر در بازی قبل دست‌تان در ارتقا و رشد کاراکترهای‌تان باز بود، اینجا هم با آزادی کامل می‌توانید ترکیبی از چندین نژاد مختلف، با مهارت‌های ترکیبی و اعجاب‌آور بسازید. برای روشن‌تر شدن قضیه تصور کنید یک نامیرای (بخوانید اسکلت) جادوگر هستید که حرف می‌زند و علاوه بر توانایی اجرای انواع و اقسام جادوهای رنگارنگ، قابلیت باز کردن قفل‌ها با انگشتان استخوانی خود و متقاعد کردن دیگران با فنون شفاهی را نیز دارید. همه‌ی این‌ها به کنار؛ در بازی مشخص می‌شود که شما و تمامی اعضای تیم‌تان از سوی خدایان انتخاب شده‌اید تا در مقابل پوچی/خلاء به مبارزه برخواسته و سرنوشت مخوف خدایان‌تان را عوض کنید. از این پایه اصلی داستان به بعد همه چیز دست خودتان است، هم می‌توانید مثل یک راهب پرهیزکار گوش به فرمان خدایان باشید و یا همه قدرت و اختیارات را برای خودتان برداشته و هرکسی که سر راه‌تان سبز می‌شود را افقی کنید. همه‌ی این کارها را در چندین و چند محیط پر از جزئیات و متنوع، شهرهای بزرگ و کوچک با ساکنین منحصر به فرد، تحت حاکمیت گروه‌های سودجو یا ظالم و با دنبال کردن انواع و اقسام ماجراهای سرگرم‌کننده با روایت عالی انجام دهید.

Divinity: Original Sin در سال 2014 تا حدودی با حمایت مالی مخاطبین خود عرضه شد، در این اوضاع آشفته صنعت و بازار سرمایه گذاری بهتری هم نمی‌شد انجام داد! پس از موفقیت کوبنده قسمت اول سازندگان دست به کار تولید قسمت دوم شدند و این‌بار هم با روش کیک‌استارت موتور بازی‌شان را به کار انداختند. قسمت دوم مثل سنت همیشگی اول بر روی پلتفرم اصلی یعنی PC منتشر شد و در ادامه راه خود را برای رسیدن به کنسول‌های خانگی در پیش گرفت. این خبر بسیار خوبی برای علاقه‌مندان به سبک نقش‌آفرینی بود که از موطن اصلی خود دور افتاده‌اند، یا کسانی که شماره اول را روی کنسول‌های خود تجربه کرده و مشتاقانه منتظر دنبال کردن باقی ماجرا نشسته بودند. اما همانطور که تاریخ نشان داده؛ پورت کردن یک بازی نقش‌آفرینی موفق از روی رایانه‌های شخصی بر روی کنسول‌ها همیشه ایده خوبی نیست. آزادی عملی که دکمه‌های پرتعداد کیبورد و کلیک‌های سریع ماوس برای بازیکنان نژاد برتر به ارمغان می‌آورند اولین پاشنه آشیل یک اقدام به پورت بر روی کنسول خانگی است. البته ظرفیت‌ و توانایی‌ سخت افزاری نزدیک به بی‌نهایت رایانه‌های شخصی هم برگ برنده همیشه حاضر و غیر قابل انکار دیگری است که نباید نادیده گرفته شود، مخصوصا در خلق دنیاهایی بی‌کران و وسیع و البته پر از جزئیات و سوراخ سنبه چون دنیاهای بازی‌های سبک نقش‌آفرینی. پس آیا لاریان استودیو توانسته این‌بار هم عملکرد موفقی داشته باشد؟ اولین گام در پورت یک بازی نقش‌آفرینی روی کنسول  داشتن رابط کاربری مناسب است؛ اولین دغدغه‌ی هر نقش‌آفریننده کنسولی! اولین سوالی که به ذهن هر بازیکن علاقه‌مند می‌رسد همین است: «با کنترلر راحت می‌شه بازیش کرد؟» پس از شکست‌های متوالی و پورت‌های ضعیف روی کنسول‌های خانگی، رفته رفته رشته کار دست سازندگان  طراحان بازی‌های نقش‌آفرینی آمده و پس از پورت‌های موفقی چون دیابلو 3، تقریبا مسیرهای سنگلاخ قبلی حالا دیگر به اتوبان‌ها چند بانده تبدیل شده‌اند. تکرار سوال بالا با تمرکز روی این مساله؛ آیا Original Sin 2، این معجون شگفت‌ انگیز روی رایانه ‌شخصی توانسته عصاره خود را به خوبی وارد پورت کنسولی‌اش بکند؟ پاسخ سریع یک «بله‌» پررنگ است.

ساختار منحصر به فرد بازی  Original Sin 2و گیم‌پلی و سیستم مبارزات حساب شده‌اش باعث شده بتوان با خیال راحت و چند تصمیم حساب شده آن را به خوبی روی کنسول‌ها پورت کرد. نه گیم‌پلی بازی به زوایای دوربین وسیع نیاز دارد و نه سیستم مبارزه بازی نیازمند بکار بردن سریع ترکیب‌های دکمه‌ای تکان دهنده است. پس برای گذشت و گذار در دنیای بازی و به خاک نشاندن تک تک دشمنانی که سر راه‌تان سبز می‌شوند کوچکترین کمبود و کاستی حس نخواهید کرد. می‌توانید دوربین را تا فاصله مناسبی نزدیک یا دور کنید ولی نمیتوانید زاویه دید را تغییر دهید و دوربین همیشه مثل خورشید از بالا بر سر شخصیت‌ها آویزان است. شاید در ابتدا این مساله کمی توی ذوق‌تان بزند ولی به مرور با این محدودیت سازگار خواهید شد. با کمی تمرین هم در حین مبارزات خواهید توانست پا به پای یک پی‌سی باز به جنگ دشمنان‌تان بروید. البته بر خلاف نقش‌آفرینی‌های سابق لازم نیست با هر جنبده‌ای در محیط بازی درگیر شوید. مساله‌ای که در سایر نقش‌آفرینی‌ها مشابه با سیستم مبارزات نوبتی اصلی‌ترین عامل ایجاد وقفه در روند بازی بودند. در Original Sin 2 تعادل خوبی بین گشت و گذار، مبارزه و پیشبرد روند داستان برقرار است. حتی در بسیاری از مواقع لازم نیست به مبارزه بپردازید؛ اگر سرخی زبان‌تان پررنگ‌تر از برندگی شمشیرتان باشد، قادر خواهید بود همه چیز را در حین مباحثه حل و فصل کنید تا در میانه میدان مبارزه.

در مبارزات می‌توانید آب، آتش، سم و خیلی عناصر دیگر را به خدمت بگیرید

صبرکن نوبتت برسد!

سیستم مبارزات نوبتی موفق عنوان قبلی به طور دقیق و کامل به این نسخه انتقال داده شده است. با هر بار شروع مبارزه هر کاراکتر شما به ازای تعداد محدودی نوبت قادر به انجام عمل مورد نظر خود است. بعضی کارها نوبت کمتری مصرف می‌کنند و همه چیز از راه رفتن در میدان مبارزه گرفته تا نوشیدن آیتم سلامتی نوبت مصرف می‌کند. هر چقدر کارهای‌ که انجام می‌دهید حماسی‌تر باشند، نوبت بیشتری مصرف خواهید کرد. تفاوتی که این سیستم مبارزه مدرن با سیستم‌های سنتی‌تر دارد این است که پس از کمی کسب تجربه و با انتخاب هوشمندانه هم‌تیمی‌هایتان خواهید توانست برتری کاملا محسوسی نسبت به دشمنان بدست آورید و در چند مرحله کوتاه مبارزات را به نفع خود پایان دهید. بازی قابلیت پشتیبانی از حالت کوآپ آنلاین تا چهار نفر و آفلاین دو نفره را دارد که لذت تجربه بازی را دو چندان می‌کند. گشت و گذار در محیط‌های بازی و مبارزه در حالت کوآپ بسیار جاافتاده و به‌یاد ماندنی‌تر از نسخه قبل کار شده و به‌شدت توصیه می‌شود بازی را در این حالت و با یک شریک حرفه‌ای در سبک نقش آفرینی تجربه کنید.

«آزادی عمل»؛ بدون شک سازندگان بازی این دو کلمه را با حروف بزرگ بر سر ورودی استودیو نصب کرده‌اند، چون در بازی تقریبا می‌توانید هر کاری را انجام دهید: هم می‌توانید شرافتمند باشید و به تجارت بپردازید، هم می‌توانید ملزومات خودتان را از راه دزدی بدست آورید. هم می‌توانید با کمک به دیگران درهای بسته را باز کنید، یا با شکستن در، در دیگری برای خودتان باز کنید. مبارزه یا مذاکره، دوستی یا دشمنی، بکار بردن سیاست یا یک‌دندگی، عبادت یا طغیان، بندگی یا سروری و انتخاب‌های ریز و درشتی پیرامون مسائلی از این دست؛ دنیا مال شماست.

گوش‌ها و چشمانم مال تو…

به طور منطقی سطح گرافیکی بازی در مقایسه با رایانه‌های شخصی کمی پایین آورده شده، اما نگران نباشید بافت‌ها همچنان عالی به نظر می‌رسند و وضوح و کیفیت لازم را دارند. بازی بدون کمترین ایرادی اجرا می‌شود و مدت زمان لازم برای بارگذاری بازی هم معقول و مناسب است. اما این دلیل نمی‌شود کمبود انیمیشن‌های باورپذیرتر و گرافیک تراز اول مطابق با نسل جدید بازی‌های ویدئویی احساس نشود. اندازه نوشته‌ها بزرگ‌تر شده‌اند و قابل تنظیم هم هستند تا از روی مبل راحتی اتاق نشیمن هم بتوانید متون و دیالوگ‌های بازی را مطالعه کنید. این مساله بسیار مهم است؛ چون بخش عمده‌ی تجربه بازی شما مربوط به مطالعه خواهد شد. مطالعه‌ی کتاب‌های مختلف و یا توضیحات آیتم‌هایی که دارید، گوش دادن به داستان‌هایی که اهالی دنیای بازی روایت می‌کنند و صد البته خواندن و شنیدن نظرات گهربار راوی داستان یکی از عناصر کلیدی و رموز موفقیت Original Sin 2به شمار می‌رود. البته صداپیشگی تقریبا جامعی برای تمامی شخصیت‌های بازی انجام شده است که یکی از چندین پیشرفت به جا در مقایسه با نسخه‌ی قبلی به حساب می‌آید. پس چندان نگران دنبال کردن متنی گفت‌وگو‌ها نباشید، این مورد با صداپیشگی عالی و دقیق پوشش داده شده است.

صحبت از برآورده کردن نیازهای شنوایی شد، موقع‌اش است از موسیقی متن زیبا و روح‌نواز بازی هم یادی کرد. اگر بازی قبل را تجربه کرده باشید حتما ملودی‌های دل‌فریب قدیمی همچنان تالارهای ذهن‌تان را درگیر خود نگه داشته است. خبر خوب برای پایانه‌های اعصاب شنوایی‌تان اینکه اینبار هم ساعت‌ها موسیقی شگفت‌انگیز و خارق‌العاده در حین انجام یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی چند سال اخیر منتظر ورود به مجاری گوش‌هایتان هستند.

جدا از جنبه‌های فنی و سمعی، جنبه‌های بصری بازی هم نیازی به معرفی ندارند. مثل شماره قبل این‌بار هم محیط‌هایی چشم‌نواز و مسحور کننده انتظارتان را می‌کشند تا نقطه به نقطه‌شان را کاوش کنید. انتقال گرافیک هنری و جلوه‌های بصری تنها کاری است که تلاش کمتری در پورت کردن نیاز دارد. تمامی رنگ‌بندی‌های شاد در سواحل نیلگون جزایر استوایی و یا آبی-تیره مخوف و سیاهی مطلق سرداب‌های نمور بازی به خوبی بر روی نمایشگر به انتخاب خودتان به رقص در خواهند آمد و شما را به درون دنیای خود خواهند کشید.

رنگ‌بندی عالی در کنار طراحی بی‌نظیر و صداگذاری بی‌نقس اتمسفری گیرا و منحصر به فرد ساخته است

در نهایت…

Divinity: Original Sin 2دومین گام مستحکم و موفق لاریان استودیو در جهت تبدیل کردن این سری بازی قدیمی به یکی از بهترین نمونه‌های نقش‌آفرینی مدرن است، اما هنوز در بخش‌های فنی و گرافیکی جای خالی پیشرفت‌های محسوسی احساس می‌شود. اما با صرف‌نظر از این مورد، چطور یک بازی می‌تواند در عین اصالت و آشنایی رنگ و بویی جدید به خود بگیرد و از هر منظر شما را غافل‌گیر کند؟ شاید گناه اصلی سازندگان همین باشد، دست یافتن به رمز جاودانگی عصاره نقش‌آفرینی؛ رفیع‌ترین جایگاه در مقام سرگرمی.

Divinity: Original Sin 2

راوی، سیستم مبارزات عالی و تنوع و آزادی عمل خارق العاده در تمامی جنبه‌ها
ناتوانی در دویدن، زاویه ثابت دوربین. بعضی اوقات مبارزات طولانی شوند
پلتفرم: PC, PS4, Switch, Xone
سازنده: Larian Studios
ناشر: Bandai Namco Entertainmen
تاریخ عرضه: شهریور ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک: نقش آفرینی/ماجراجویی

حتما بخوانید