تئوری هرج‌ومرج | بررسی بازی Crackdown 3

ترکیب نامتعارف Crackdown 3؛ همزمان سرگرم‌کننده و خسته‌کننده!

بدون شک، باید پرحاشیه‌ترین بازی نسل هشتم را Crackdown 3 دانست. از ابتدای معرفی در E3 2014 تا همین اواخر و انتشار بازی، حدود ۵ سال انحصاری جدید مایکروسافت درگیر حواشی عجیب و غریبی بوده است. از ساخت بازی توسط «دیوید جونز» مشهور، خالق GTA تا ترک کردن تیم توسعه، از درگیری ۶ استودیو در مراحل تولید بازی تا ۴ بار تاخیر در عرضه از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹، همه موارد عجیبی هستند که Crackdown 3 از معرفی تا عرضه‌اش تجربه کرد. در آخر هم توسعه‌ی بازی به شکل کامل به «سومو دیجیتال» متوسط‌‌ساز واگذار شد و مایکروسافت از «جوزف استتن» خواست تا ساخت آن را مدیریت کند. نتیجه اثری متوسط را باعث شده که لذت بردن یا تنفر از آن، منوط بر دیدگاه شماست.

نگاه کردن به طلوع و غروب خورشید از بالای یک آسمان‌خراش حس خوبی دارد

سرکوب ایده‌های نو

اگر بخواهیم تمام نقد را در یک جمله خلاصه کنیم و حرف آخر را اول بزنیم، باید گفت که Crackdown 3 بیشتر از این‌که یک ادامه‌ی مستقیم برای سری باشد، یک بازسازی از نسخه‌ی اول مجموعه است. همان اکشن سوم شخص جهان‌باز را در نظر بگیرید که به سبب حرکات عمودی، زیرسبک جدیدی را در سال ۲۰۰۷ ابداع کرد. سبکی که بعدها در Prototype، inFamous و آثار مشابه به کار گرفته شد. حالا پس از ۱۲ سال، نسخه‌ی سوم همان فاکتورهای Crackdown را بدون ایده‌های جدید با گرافیکی به روز شده، تکرار کرده است.از همین جهت، گویی بازی جدید نقل قول از عصری است که در آن عناوین Open World نوظهور بودند. عصری که نسخه‌ی اول در آن عرضه شد و توانست تا حدودی موفق باشد و البته نباید دسترسی به نسخه‌ی بتای Halo 3 افسانه‌ای را در محبوبیت آن اثر نادیده گرفت. حالا اما خبری از دسترسی به بتای عنوانی محبوب نیست و قیمت‌گذاری ۶۰ دلاری بازی سوم، کمی مخاطب را برای عنوانی که به ظاهر تاریخ مصرف گذشته است، مردد می‌کند. این‌بار هم ایده‌ی جدید مایکروسافت به داد Crackdown رسیده و آن هم عرضه‌ی همزمان روی سرویس گیم‌پس است. جایی که شما می‌توانید تنها با پرداخت ده دلار به شکل ماهانه، Crackdown 3 و ده‌ها بازی دیگر را تجربه کنید.

ده سال از وقایع نسخه‌ی دوم می‌گذرد، یک حمله‌ی تروریستی از منبعی ناشناس قدرت‌های جهان را نابود کرده است. پس از حمله به شهر «نیو پراویدنس»، آژانس بار دیگر علیه سازمان عجیبی با نام «ترا نوا» اقدام می‌کند. پس از شکست اولین اقدام آژانس، نماینده‌ی آن از ابرسرباز‌هایی که توسط «تری کروز» رهبری می‌شوند، در خواست کمک می‌کند. حال وظیفه‌ی شماست که به عنوان یکی از این ابرسربازها وارد شهر شوید و با تضعیف دشمنان و شکست باس‌های هر منطقه، سرانجام قدرت را پس بگیرید. نکته‌ی جالب اینجاست که روند پیشبرد بازی با رویکرد سندباکس آن هم‌جهت است و ترتیب خاصی برای پیشبرد مراحل و شکست باس‌ها وجود ندارد. البته مراحل به شکلی که امروزه در بازی‌های Open World تعریف شده‌اند، در بازی جای ندارند. همین مورد باعث می‌شود تا در برخورد اول، Crackdown 3 برای شما بسیار سطح پایین جلوه کند. به شکلی که حتی برای نگارنده هم در ساعت اولیه، نسخه‌ی دوم از نظر سطح کیفی رو سفید شده بود!محتوایی که به عنوان فعالیت‌های محیطی در دیگر جهان‌بازها به کار گرفته می‌شود، در Crackdown 3 نقش بخش‌های اصلی برای پیشروی در بازی را دارد.مثلا در بازی‌های یوبی‌سافت، علاوه بر ماموریت‌های اصلی و فرعی، فعالیت‌های محیطی چون حمله به پایگاه‌های دشمن در نظر گرفته شده است. حالا Crackdown 3 را در نظر بگیرید که در آن خبری از دو بخش اول نیست و کل محتوای بازی به فعالیت‌های محیطی خلاصه شده. شاید ۱۲ سال پیش و در ابتدای ظهور جهان‌بازهای مدرن، این رویکرد قابل دفاع بود؛ اما حالا می‌تواند برای بسیاری از مخاطبان بسیار پرتکرار و خسته‌کننده باشد. تمام نقشه از برج‌ها، پایگاه‌های دشمن، معدن‌ها و کارخانه‌های تولید مواد شیمیایی پر شده که تنها وظیفه‌ی شما طی بازی، انجام اهداف آن‌هاست. این فعالیت‌های یک‌شکل، گاها یادآور MMOها یا عناوین آنلاینی است که بیش از حد بر گرایند کردن تاکید دارند! خوشبختانه این تکرار در طراحی هر بخش وجود ندارد و هر قسمت دیزاین خاص خود را دارد. مثلا باید ابزار مکانیکی هر معدن را نابود کنید؛ ولی نوع طراحی هر معدن متفاوت است و بازی با این‌که هدف را برای شما مشخص می‌کند؛ برای انجامش، دستتان را باز می‌گذارد.

برج‌های پروپاگاندا را باید بهترین بخش‌های بازی دانست که در حد یک پلتفرمر نسبتا خوب سه بعدی هستند

انتقادهای بسیاری به این بخش وارد است، اما اکشن‌ها و آزادی عمل برای کسانی که سرگرمی را از Crackdown 3 انتظار دارند، پاسخگو خواهد بود. بهترین مراحل بازی را باید برج‌های پروپاگاندا دانست. در این مراحل باید خود را به بالاترین نقطه‌ی برج برسانید و سپس با هک کردن سیستم کامپیوتری برج، پروپاگاندا را خنثی کنید و ورق را به نفع خود برگردانید. در شرایطی که اکشن‌های دیوانه‌وار در این قسمت‌ها حضور ندارند، اما پلتفرمینگ به نقطه‌ی عطف خود می‌رسد و صعود را بسیار جذاب می‌کند. مخصوصا وقتی به بالای برج می‌رسید، پاداش شما نمایی زیبا از شهر نیو پراویندس است که جذابیت‌های بصری خاص خود را دارد.

خوشبختانه Crackdown 3 هیچ مشکلی در بخش فنی ندارد و از نظر بصری هم عنوانی زیباست. نیو پراویدنس طراحی زیبایی دارد که گاه به آثار علمی تخیلی و سایبرپانکی سرک می‌کشد. شاید شهر همچون آثار راک‌استار زنده و پویا نباشد، اما حرکت منوریل بین آسمان خراش‌ها و چرخش توربین‌های بادی، در کنار نورپردازی زیبا، استفاده‌ی درستی از توانایی‌های آنریل انجین ۴ را نشان می‌دهد. نکته‌ی قابل تقدیر، در فریم‌ریت بازی‌ست که برخلاف انتظار در صحنه‌های شلوغ افت محسوسی ندارد و لذت اکشن‌ها را از بین نمی‌برد.

گیم‌پلی نسخه‌ی سوم همچنان وابسته به تیراندازی، حرکات محیطی، رانندگی و ارتقای سطح است. تیراندازی همچنان به شکل خودکار انجام می‌شود که برای سبک Crackdown 3 و با توجه به شلوغی هر بخش، سیستم درستی به کار گرفته شده. برای رفت‌وآمد در محیط، بهتر است روی رانندگی حساب باز نکنید. اولا کنترل خودروها چندان خوب از کار در نیامده و ثانیا سیستم حرکتی ابرسربازها، از پشت‌بام‌ها خیلی راحت‌تر شما را به مقصد می‌رساند. با انجام مداوم هر کار، گوی‌هایی دریافت می‌کنید که توانایی کارکتر را در همان بخش بالا می‌برند. البته در سراسر شهر، گوی‌های مخفی هم در نظر گرفته شده که با دریافت آن‌ها می‌توان سریع‌تر ارتقا پیدا کرد. همواره دریافت گوی‌ها و ارتقای سطح پیدا کردن، اولین محرک شما در Crackdown 3 خواهد بود، تا جایی که اواخر بازی به یک ابرقهرمان نامیرا تبدیل می‌شوید. همین ساده بودن بازی در بسیاری از بخش‌ها چالش را از بین برده است. اگر می‌خواهید تجربه‌ای چالش‌انگیزتر داشته باشید، حتما روی درجات سختی بالاتر از معمولی بازی کنید.

هرج‌ومرج و اکشن‌های دیوانه‌وار همیشه بخشی از Crackdown بوده‌اند

تجربه‌ی ارزان

همان‌طور که ابتدای متن اشاره شد، دیدگاه شما نسبت به بازی، تجربه‌تان را از آن شکل خواهد داد. اگر به دنبال یک انحصاری بزرگ در لاین‌آپ مایکروسافت هستید، قطعا Crackdown 3 بازی مورد انتظار شما نخواهد بود؛ اما اگر فقط به دنبال سرگرم شدن چند ساعته با عنوانی مفرح هستید، تجربه‌ی Crackdown 3 می‌تواند برایتان جالب باشد. هرچند اگر آن تخریب‌پذیری که ابتدا قول داده بودند در بخش تک‌نفره هم به کار گرفته می‌شد، شاید جذابیت‌ها را چند برابر می‌کرد. سیستمی که با استفاده از تکنولوژی کلاود قرار بود قدرتی معادل ۲۰ اکس‌باکس وان را تحویل دهد؛ ولی در آخر به بخش چندنفره‌ی محدود بازی راه پیدا کرد. بخش چندنفره‌ای که حتی امکانات ابتدایی را هم همراه ندارد. در آخر باید گفت که نقد Crackdown 3 با دید بر دسترسی ارزان بازی روی گیم‌پس نوشته و ارزش‌گذاری شده است. پس اگر قصد دارید بازی را تجربه کنید، قیمت ۶۰ دلاری ابتدایی آن را فراموش کنید و سراغش بروید. شاید Crackdown 3 یک ویژگی جذب‌کننده‌ی بارز نداشته باشد؛ اما ویژگی منفی دفع کننده هم ندارد. بازی یک تجربه‌‌ی پرتکرار، اما آرامش‌بخش است.

Crackdown 3

طراحی زیبای شهر، گیم‌پلی سیال و روان، آزادی عمل در انجام فعالیت‌ها
فعالیت‌های تکراری و درجا زدن در محدوده‌ی استانداردهای ده سال پیش
پلتفرم: PC, Xone
سازنده: Sumo Digital
ناشر: Xbox Game Studios
تاریخ عرضه: بهمن ۹۷
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک: اکشن سوم شخص

حتما بخوانید