spot_img

آینده ی یک کهنه کار | قسمت پنجم

” این بازی در فلان بطن زیباشناختی، بودن‌ها را نبودن و هستی‌ها را نیستی می‌کند “. قبل از هر کلمه‌ی اضافه‌ای از جانب بنده باید بگویم اگر در نقدهای مختلف سیاسی، سینمایی و هر چیزی که به فکرتان می‌رسد شبیه جمله‌ی مزبور را دیدید، دست نوشته‌ی مورد نظر را یک‌پارچه راهی سطل زباله‌های خشک کنید. این نوع نقد کردن یا بهتر بگویم، این نوع نوشتن برای هر چیزی به کار می‌رود و جالب‌تر برای هر موضوعی نیز جواب نامفهومی را تحویل خواننده محترم می‌دهد. مثلاً فرض کنید همین جمله‌ی بالا را در باب مرض کلیه به کار ببرید:

“این بیماری در فلان بطن روحی بیمار، بودن‌ها را نبودن و هستی‌ها را نیستی می‌کند”

می‌بینید؟! برای هر چیزی جواب می‌دهد:

“ترنتینو در فلان بطن سینماشناسی، بودن‌ها را نبودن و هستی‌ها را نیستی می‌کند”

شاید به عناون یک مقدمه برای آینده نگری RE، پرداختن به این موضع خیلی پرت و ناموزون باشد ولی باید چنین گفت تا حداقل از پس مثلاً روشن فکران برآیید.

اما RE به کجا می‌رود؟! به شخصه بعید می‌دانم در نسل بعدی، مخصوصا حضور انواع و اقسام تکنیک‌های جدید سخت افزاری بازی‌هایی به سبک سری ندای وظیفه خوش فروش عمل کنند اما مطمئناً بیشتر نشر نیمه‌ی اول نسل بعد به چنین بازی‌هایی اختصاص می‌یابد. خیلی از برندهای حال حاضر جهان به سمت استفاده‌ی زیاد از سکانس‌های سینمایی مطلق پیش می‌روند و خب این گیم‌پلی را در رتبه‌ی دوم سرکوب می‌کند. در کنار این ساخته‌هایی با گیم‌پلی قوی در هر صورت خود را نشان می‌دهند. پس اگر شاهد نابودی اصالت برندهایی مثل RE هستید مطمئناً شاهد تولد گیم‌پلی‌هایی جدید و برندهایی بهتر نیز خواهید بود. من هنوز امیدوارم کپکام دوباره با برگشت نسبی به همان اصالت خود از تغییرات ناگهانی بپرهیزد. به هر حال می‌دانیم شرکت های مالی به سرعت تغییر جهت می‌دهند. اما از طرفی اگر روند فروش نسخه‌ی بعد (هفتم) بازی به مراتب بیشتر از قبل باشد دیگر روند اصلی این سری کاملاً مثل شاخه‌ی نازک درخت در جهت باد تغییر می‌کند و البته شاید بازسازی هایی مثل این دوره از نسخه‌های قبلی دیده شود ولی ادامه همان چیزی است که بازار به آن ابراز علاقه کند. در اقتصاد جدید جهانی، مصرف‌کننده جهت تولید را مشخص می‌کند، مخصوصا در الگوی اقتصادی لیبرال! برای توضیح بیشتر، سیستم‌های اقتصادی به طور کلی متشکل از سه دسته هستند:

اقتصاد آزاد (همان لیبرال): اقتصادی که مصرف‌کنند و بنگاه تولید‌کننده بدون هیچ دلالی با یکدیگر سر و کار دارند؛ پس مصرف کننده تصمیم می‌گیرد چه چیزی تولید شود(کشورهای جهان اول).

اقتصاد برنامه‌ای: اقتصادی که سیستم حاکم (حکومت) جهت تولیدات را مشخص می کند و به طبع نیاز مردم کمتر دیده می شود(تا حدودی کره شمالی و کوبا، البته باید گفت این دو کشور در حال تغییر راه خود به سمت سیستم آزاد می باشند).

اقتصاد مختلط: اقتصادی که ترکیبی از دو سیستم بالاست. یعنی تعدادی از بنگاه‌های تولید در دست حاکم است و تعدادی دیگر در دست مصرف‌کننده، البته این وضعیت بسیار وخیم و پر اشکال است.
 
اگر دقت کنید سیستم بازار بازی‌های ویدئویی بیشتر از دسته‌ی اول پیروی می‌کند. پس مصرف‌کننده می‌گوید جناب کپکام من این نوع بازی را دوست دارم و همانطور که می دانید درصد بیشتری از مصرف‌کننده‌ی امروز به بازی های شوتر خطی همسان سری GeOW یا COD تمایل بیشتری دارند. با این تفکر باید قبول کرد تصمیم کپکام کاملاً علمی و بر اساس قواعد اقتصادی و مدیریتی بوده است. در نمایی دیگر تمایل شرکت‌های شرقی به سمت بازار غرب به خاطر پتانسیل وحشتناک اروپا و آمریکا آرام آرام سلیقه‌ی گیمرهای شرقی را نیز عوض می‌کند. تنها شرکتی که تاکنون جلوی این تغییر مذاق ایستاده اسطوره‌ی سرگرمی ژاپن، نینتندو است. این شرکت بزرگ با ترکیبی همگون توانسته در این نسل بازار غرب و شرق را تا حدودی در احاطه خود بگیرد. با تمام این‌ها کپکام نیز پیش می‌رود. باید دید در آینده چه چیزی حکم برتری پیدا می کند. آینده‌ی حسگرهای حرکتی و تاثیر آن بر RE چگونه می‌شود. میل گیمرهای معروف به “عام” چگونه بر این روند تاثیر دارد یا حتی صنعت جهان تا کجا اجازه پیشروی به صنعت بازی‌های ویدئویی را می‌دهد. کپکام نیز در حال حاضر با این تغییرات افراطی و به دور از برنامه‌ریزی پتانسیل بسیاری را از بین برده ولی با تمام این هنوز هم رزیدنت اویل جزو برندهای شناخته شده‌ی جهان به شمار می‌رود و حداقلِ تعداد نسخه‌ی فروش آن هر ساله مشخص است. باز هم تاکید می‌کنم، به شخصه معتقدم شاید از لحاظ تئوری و علمی کار کپکام در زمان حال قابل قبول است ولی باید آینده را نیز دید. در ضمن افراط در انجام تغییرات تمام گذشته‌ی بازی را تحت شعاع قرار داده است. رزیدنت اویل می تواند در آینده فرنچایزی با سقف فروش ده‌ها میلیون نسخه باشد اما در این بازه‌ی زمانی کپکام به همان نهایت سود بدون ریسک رضایت داد. شاید این افراط از ته مانده‌ی فرهنگ شرقی این شرکت نشات می‌گیرد ولی به هر حال تغییر را باید قبول کرد! در نهایت راه رزیدنت اویل در اول نسل بعد کاملاً مشخص می گردد یا به احتمال کمتری به راه گذشته با کمی تغییرات حساب شده باز می‌گردد یا باید دیسک‌های نسخه‌های اول تا پنج بازی را برای خود نگاه دارید، چون مطمئنا برای خیلی چیزها دلتان تنگ می‌شود.

 

نویسنده: محمد اشراقی

ویراستار: پویا پورنصیر

حتما بخوانید