نقد و بررسی بازی Sleeping Dogs | سگ‌ها برمی‌خیزند

بدون شک انقلاب کردن در صنعت بازی‌های رایانه‌ای کار سختی است؛ امری که سازندگان بسیاری چون Silicon Knights در آن شکست خورده‌اند. با این حال این کار محال هم نیست و اگر به سوابق شرکتی چون Rockstar نیم‌نگاهی داشته باشیم در‌میابیم که این شرکت، مدام در حال انقلاب کردن است! بارزترین نمونه برای این مسئله، عنوان به یادماندنی GTA III است، بازی‌ای که حتی پس از گذشت ۱۱ سال از عرضه‌ی آن، به عنوان یکی از برترین بازی‌های تاریخ شناخته می‌شود (این بازی به همراه سومین قسمت از Tony Hawk’s Pro Skater تنها عناوین کنسول PS2 هستند که توانسته‌اند میانگین نمره‌ی ۹۷ را در وبسیات Meta Critic کسب کنند.) عنوانی که توانست دید و سبک جدیدی را در بازی‌های سه بعدی پایه‌گذاری کند که تا امروز عناوین بسیاری سعی در تقلید از آن داشته‌اند که اکثر آن‌ها مثل Total Overdose نتوانستند توفیق چندانی کسب کنند. سری True Crime که از ساخت اولین قسمت آن ۹ سال می‌گذرد از معدود عناوینی بودند که توانستند به موفقیت GTA نزدیک شوند. پس از انتشار قسمت دوم بازی (True Crime: New York City) سازندگان بازی عنوان کردند که قسمت بعدی در این سری یک ریبوت خواهد بود و در جزیره‌ی زیبای هنگ کنگ جریان خواهد داشت؛ با این حال Activision که سودی در این بازی نمی‌دید پروژه‌ی ساخت آن را متوقف کرد و True Crime به خوابی موقتی رفت، تا این که در ماه آگوست سال گذشته شرکت Square Enix اعلام کرد که تمام حقوق این بازی را خریده و قصد انتشار آن را دارد. با این حال به این دلیل که SE تنها حقوق مربوط به این قسمت را خریده بود، قرار شد تا نام قبلی حذف گردیده و عنوان جدید با نام Sleeping Dogs متولد شد. داستان بازی در هنگ کنگ مدرن و امروزی به وقوع می‌پیوندد. مخاطب در نقش پلیسی مخفی به نام Wei Shen، وظیفه دارد تا در شاخه‌ی مافیایی Sun On Yee نفوذ و آن را تضعیف کرده، در نهایت موجب فروپاشی آن شود. بدبختانه این که “وی” با برخی از کسانی که در این پرونده روبرو می‌شود، آشنا بوده و با برخی از آنها خصومت شخصی دارد. به هر حال “وی” توسط یک دوست قدیمی به نام جکی وارد SOY شده و زیر نظر شخصی به نام وینستون مشغول به کار می‌شود. در طول بازی “وی” از لحاظ مقام و رتبه در SOY به قدری پیشرفت می‌کند که در نهایت مخاطب متوجه می‌شود که او بیشتر از نقش یک پلیس، در حال ایفای نقش یک گانگستر مافیایی است! عمده تمرکز داستانی SD، بر روی روابط بین اعضای مافیایی و کشمکش “وی” بین پلیس ماندن و وابستگی‌اش به خانواده‌ی مافیایی‌ او است. یکی از نکات ضعف بازی که به طور جالبی یاد‌آور فیلم X-Men 3 است، ازدیاد بیش از حد کاراکتر و در نتیجه، عدم پرداخت مناسب به همه‌ی آن‌هاست. حتی قهرمان بازی هم شخصیت پردازی متزلزلی داشته و تشخیص حرکت بعدی او، به واقع دشوار است که تا حدی همذات پنداری با “وی” را مشکل می‌کند. پایان بازی هم یکی از قابل پیش‌بینی‌ترین پایان‌ها در بازی‌های اکشن، در چند سال اخیر است. در کل داستان SD را می‌توان یک داستان کلیشه‌ای و عام‌پسند دانست که بدون پیچیدگی خاصی دنبال شده و نسبت به عناوین راک‌استار در سطح پایین‌تری قرار دارد.

گیم‌پلی بازی را می‌توان ترکیبی خوب از سری بازی‌های جدید Batman و المان‌های پارکور به همراه اندکی گان‌پلی ضعیف دانست. عمده تمرکز بازی بر روی مبارزات تن به تن است؛ این مبارزات با وام‌گیری عنصر کار‌آمد Counter Attack از خفاش محبوب Rocksteady و کمبوهای مناسب به همراه عنصر استفاده از محیط که یاد آور سری یاکوزاست، خوب و سرگرم‌کننده طراحی شده و با وجود یک سیستم شبه RPG و کمبوهای جدیدتر، تکراری نمی‌شوند. سیستم فوق در غالب یک عامل جمع آوری مجسمه‌های پراکنده در محیط ظاهر شده و ارزش عنصر جستجو در محیط را نیز افزایش می‌دهند. علاوه بر مجسمه‌های بودایی استاد Sifu تعدادی جعبه‌های آبی رنگ و معابدی سر راهی تحت عنوان Health Shrine نیز در بازی وجود دارند که افزون بر نقش خود در جمع‌آوری Achievement و Trophy تاثیرات دیگری نیز دارند که اولی در غالب لباس‌ها و پول بیشتر و دومی در غالب افزایش خط سلامتی، به عنصر جستجو و گشت و گذار در محیط بازی ارزش و اهمیت می‌بخشند. علاوه بر مبارزات، تعداد زیادی بخش تعقیب و گریز در بازی وجود دارد که اغلب آن‌ها دارای یک روند مشخص بوده و جذابیت خود را پس از مدتی از دست می‌دهند. دیگر بخش بازی که به طرز خنده‌داری مشابه عنوان تحسین‌شده‌ی L.A.Noir است و به عنوان یکی از ضعف‌های اندک آن اثر محسوب می‌شد، بخش تیراندازی سطحی بازی است که برای یک اثر سوم‌شخص و در مقایسه با عناوینی چون GTA IV و RDR بسیار ناقص به نظر می‌رسد. همچون کول در عنوان یاد شده، “وی” در جیب‌هایش جایی برای اسلحه و مهمات ندارد و حتی به عنوان عضوی از اداره‌ی پلیس یا مافیا، توانایی حمل یک اسلحه کمری را ندارد که در نوع خود بسیار خنده‌دار و عجیب است. علاوه بر این گویا “وی” کلا با اسلحه گرم مشکل دارد زیرا حتی وقتی با مشقت یک اسلحه را از دستان دشمنان به دست می‌آورید، او که گویا می‌ترسد به شرافتش بر بخورد، پس از اتمام مهماتش آن را دور می‌اندازد؛ به نظر می‌رسد که سازندگان بخش‌های پارکور بازی را بیش‌ازحد جدی گرفته‌اند و گمان کرده‌اند که در حال ساخت قسمت دوم Mirror’s Edge هستند! علاوه بر درخت ارتقای مخصوص مبارزات تن به تن که پیش‌تر به آن اشاره کردیم، دو درخت دیگر نیز مخصوص مهارت‌های پلیسی و مافیایی “وی” وجود دارند که برخلاف عامل قبلی تنها بسته به عملکرد شما در طول مراحل بازی کسب می‌شوند و به بازی نوعی حس پیشرفت جالب نیز می‌دهند که از تکراری شدن شدید آن، جلوگیری می‌کند. اما فراموش نکنیم که این بازی در سبک open-world است و عناصر رانندگی نیز در آن به اندازه‌ی بخش اکشن دارای اهمیت هستند. United Front Games به لطف تجربه‌ی پیشینش با ModNation Racers، توانسته بخش رانندگی بازی را بسیار نرم و خوب طراحی کند و بازی در این بخش نسبت به چهارمین GTA، در سطح بالاتری قرار می‌گیرد. یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر بازی Open-world ماموریت‌های جانبی خوب و متنوع است که این مهم در SD به خوبی رعایت شده و در این بازی شاهد ماموریت‌های جانبی متنوع و پرتعداد هستید که به دسته‌های مختلفی از جمله دستگیری‌ پخش‌کننده‌های مواد مخدر، کمک به دوستان و اعضای مختلف Son On Yee و … تقسیم می‌شوند که تنوع خوبی داشته و می‌توان از این لحاظ بازی را نسبت به سایر بازی‌های هم‌سبکش برتر دانست. همانند GTA در این بازی نیز یک شبکه اجتماعی وجود دارد که در بخش‌های مختلفی عمل‌کرد شما را در بازی را با دوستانتان در XBL و PSN مقایسه کرده و نوعی رقابت جالب پدید می‌آورد. ماموریت اصلی بازی نهایتاً در ۸ ساعت تمام می‌شود، اما اگر مخاطب اهل کامل کردن بازی‌ها باشد، ماموریت‌ها و اعمال جانبی ساعت‌های ارزش‌مند بازی را به راحتی به ۱۵ و حتی بیشتر می‌رسانند.

گرافیک در SD کاملاً متوسط و در مقایسه با GTA IV، شانس زیادی ندارد. مدل سازی “وی” و سایر شخصیت‌ها به خوبی صورت گرفته و انیمیشن‌های صورت و بدن علی‌رغم اندک خشکی که دارند، آزار‌دهنده نیستند. در واقع چیزی که ارزش گرافیک بازی را تا این حد پایین می‌اورد، باگ‌های فراوان و مشکلاتی از بارگذاری دیر بافت‌هاست که تاثیری مستقیم در گیم‌پلی دارد، باگ‌های بازی در اکثر قسمت‌های بازی وجود دارند و در بسیاری از مواقع باعث Reload های بی‌جا و اعصاب خرد‌کن می‌شوند. در واقع در این بازی، باگ‌ها دشمنانی به مراتب خطرناک‌تر از گانگسترها محسوب می‌شوند و اگر حواستان نباشد، ممکن است در اثر باگی که پل روبرویتان را نصف کرده درون آب بیفتید! این‌چنین اتفاقات در بازی کم نیستند و گاهی بازی‌باز را تا مرز پرتاب کنترلر پیش‌میبرند. رنگ‌آمیزی و طراحی هنری بازی خوشبختانه وضع بهتری دارند و تماشای مناطق مرکزی هنگ کنگ از دور در شب و در حالی که چراغ‌های پرتعداد آن خیابان‌ها را نورانی کردند بسیار لذت بخش است. در واقع طراحان در شبیه‌سازی هنگ‌کونگ بسیار زیبا عمل‌کرده‌اند و هنگ‌کنگ درون بازی را می‌توان نسخه‌ی دیجیتالی و کپی برابر اصل هنگ‌کنگ واقعی محسوب کرد. خیابان‌های شلوغ و پرتعداد، مهاجران خوش‌گذران متعدد و کلوپ‌های پر زرق و برق فراوان، همگی به خوبی هرچه تمام‌تر شبیه‌سازی شده‌اند و گاهی موجب می‌شوند که مخاطب بازی را رها کرده و افرادی نگاه کند که در پیاده‌روهای شلوغ بازی قدم می‌زنند. بخش صوتی بازی نیز بسیار خوب عمل‌کرده و SD در این بخش به جز اندکی مشکلات در هماهنگی لب و صدا، کاستی مهم دیگری مشاهده نمی‌شود. صداگذاری “وی” و دیگر شخصیت‌های بازی بسیار خوب و متناسب صورت گرفته و مخلوط شدن صدا‌هایی با زبان انگلیسی و هنگ‌کنگی در برخی قسمت‌ها، لحظات جالبی را برای بازی‌باز رقم می‌زند. صدا‌ی شخصیت‌های غیرقابل بازی نیز خوب و البته تکراری طراحی شده است؛ نکته‌ی جالب این که یکی از لباس‌های بازی تاثیر جالبی بر شخصیت‌های غیرقابل بازی مونث گذاشته که در نوع خود خنده‌دار و جالب است! افکت‌های صوتی بازی نیز خوب و مناسب طراحی شده و صدای شکستن استخوان در بازی تقریبا دردی معادل درد ضربات معروف X-Ray در آخرین Mortal Kombat برای بازی‌باز به ارمغان می‌آورند. موسیقی هم در اکثر مواقع پخش می‌شود و وقتی هم که پخش می‌شود،کاری چندان جالب توجه نیست و به چشم نمی‌آید.

درنهایت Sleeping Dogs را می‌توان عنوانی خوب و قابل قبول از استدیوی نسبتاً جدید United Front Games به حساب آورد که گرچه در حد و اندازه‌‌ی استاندارد‌های بالای GTA و راکستار قرار نمی‌گیرد، اما عنوان خوبی بوده و می‌تواند در این برهه از زمان که عنوان چندان مهمی منتشر نمی‌شود، مهمان خانه‌ی اکثر بازی‌بازان باشد. [toc-rate]

پلتفرم:

سازنده:
ناشر:

تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:

سبک:

حتما بخوانید