نقد و بررسی بازی Ghost Recon: Future Soldier | ارواح نمی‌میرند

با دستان و پیشانی عرق کرده به بیرون از ماشین نگاهی می‌اندازد. هوای گرم و پر از غبار گلویش را می‌آزارد. از بی‌سیم ماشین مرتب دستوراتی نامفهوم به گوشش می‌رسد. در حالی که سوار بر یک ماشین جیپ، آهسته از میان جاده‌های مرگ‌بار آفریقا می گذرد. پیش خود فکر می‌کند : “چه جهنمی” سپس تنها در چند متر جلوتر، با برخورد یک RPG به جاده، راننده کنترل ماشین را از دست می‌دهد و به پایین جاده سقوط می‌کند. در این هنگام، جهنم واقعی چهره‌ی خود را نمایان می‌کندٰ؛ به سرعت رشد کرده و تمامی افراد را در خود می‌بلعد! امروزه در میان جامعه‌ی گیمر‌ها، کمتر کسی را می‌توان یافت که نام تام کلنسی را نشنیده و حداقل یکی از آثار آن را بازی نکرده باشد. توماس لئو کلنسی جونیور (به انگلیسی: ‎Thomas Leo Clancy Jr.‎ – زاده ۱۲ آوریل ۱۹۴۷) نویسنده آمریکایی است که بیشتر به‌خاطر نوشتن جزئیات تکنیکی طرح‌های داستانی جاسوسی، فنون نظامی مربوط به دوران جنگ سرد و پیامدهای پس از آن، شناخته شده‌است. این‌بار هم شرکت Ubisoft با همکاری تام‌کلنسی قسمت جدیدی را از این سری عرضه نموده که مطمئناً با المان‌های قدرتمند خود در گیم‌پلی، توانسته استاندارد‌های جدیدی را برای هم‌سبکان خود تعریف کند.
گروهی از سربازان فوق‌ویژه به نام Predator به منطقه‌ای در نیکاراگوئه اعزام می‌شوند تا جلوی یک سری از جابجایی‌های غیرقانونی اسلحه در منطقه را متوقف کنند. اما پس از غافلگیری به یک بمب عظیم برخورد می‌کنند که با انفجار آن، تمامی اعضای تیم نابود می‌شوند. به دنبال این موقعیت، گروه جدیدی به نام Hunter متشکل از کاپیتان (Cedric Ferguson)، گروهبان دوم (John Kozak)، استوار ارشد (Robert “Pepper” Bonifacio) و گروهبان اول(Jimmy “۳۰K” Ellison) مامور می‌شوند تا ماجرای این قضیه را روشن کنند. در ابتدا سرپرست تیم، Scott Mitchell به آنان می‌گوید تا شخصی به نام Paez در بولیوی را که احتمالاً در مورد بمب اطلاعاتی دارد را نجات دهند. گروه موفق می‌شود تا پایز را نجات دهد و با استفاده از اطلاعات او گروه موفق می شود دنباله جریان را در مناطق مختلفی نظیر زامبیا، نیجریه، پاکستان، نروز و در نهایت تا روسیه دنبال کند. این داستان نیز نظیر بسیاری از داستان‌های تام‌کلنسی، به درگیری‌های میان آمریکا و روسیه و در نهایت دوستی میان آنها و نابودی یک گروه تروریستی می‌انجامد! اما به اندازه‌ی کافی برای چنین عنوانی مناسب می‌باشد؛ هر چند که پایان آن کاملاً واضح است. اما یکی از ایرادات این مجموعه، بی‌روح و خشک بودن دیالوگ‌ها و کمبود آنهاست به طوری که شاید اگر از جملات کلیشه‌ای صرف‌نظر کنیم، تمامی دیالوگ‌ها در یک صفحه جای می‌گیرد که در نقطه‌ای از بازی، گویی که خود یوبی سافت به این مسئله پی‌برده باشد، تلاش می‌کند تا همان داستان بی‌مزه ی نبود پدر سرباز در کنار کودک و همسر خود آن هم درست روز تولد فرزندش را در یک گفتگوی تلفی پیاده کند که مسلماً تنها تا پایین کات‌سین در خاطره می‌ماند! بزرگترین مشکل داستان، عدم وجود یک پیشیه‌ی خوب برای افراد گروه است، هرچند که آنها سرباز هستند و تنها چیزی که بازی‌باز به آن نیاز دارد همین است، اما شاید تنها نمایش یک بخش کوچک از زندگی شخصیت اصلی (John Kozak) می‌توانست کمک زیادی به این بخش بکند.

بازی تا حدودی توانسته انتظارات مختلف از گرافیک خود را برآورده کند.  تنوع بسیار بالای محیط، طراحی خوب چهره‌های گروه و گرافیک هنری نسبتاً خوب ارزش آن‌را بالا برده‌ است. جزئیات کلی محیط هم زیاد است و تخریب‌پذیری بسیار خوبی در بازی وجود دارد؛ به‌طوری که با برخورد گلوله به تمامی سازه‌ها، تخریب سازه مشاهده می‌شود، اما کیفیت چشم‌انداز‌های بازی متغیر است؛ به‌طوری که در برخی مراحل نظیر فرودگاه روسیه چشم انداز‌ها بسیار زیبا است اما در برخی مراحل دیگر تنها سایه‌ای در افق مشاهده می‌شود. افکت‌هایی نظیر پاشیدن خون، انفجارات و دود، چشم‌نواز و بدون ایراد هستند. یکی از نکات برجسته‌ی گرافیک، طراحی فوق العاده‌ی اسلحه‌های آن می‌باشد. علاوه بر نتوع بسیار بالا، قابلیت شخصی‌سازی تک تک قطعات اسلحه و انتخاب رنگ اسلحه از بین ده‌ها رنگ، نشان‌دهنده‌ی وسواس بالای سازندگان روی جزئیات گرافیکی این قسمت می‌باشد. نرخ فریم‌ریت ثابت از ویژگی‌هایی می‌باشد که سازندگان در مورد آن هیچ ریسکی را نپذیرفته‌اند، زیرا که هر فاز از مبارزات تنها در یک منطقه کوچک و نهایتاً با حضور ۲۰ نفر صورت می‌گیرد و تا پایان نیافتن مبارزه بازی‌باز حق خروج از منطقه را ندارد. اما متاسفانه کیفیت بافت‌های بازی مطلوب نیست و با کمی زوم‌کردن روی یک بافت خاص نظیر یک جعبه چوبی به راحتی می‌توان به این مسئله پی‌برد و در کمال ناباوری اجساد بلافاصله بعد از پاکسازی محیط کاملاً محو می‌شوند! انیمیشن‌های مربوط به گروه طبیعی و نرم کار شده است؛ اما انیمیشن‌های مربوط دشمنان (نظیر حرکت، کاور‌گیری و صورت) خشک و غیرطبیعی هستند. انجین استفاده شده برای بازی نسخه بهبود یافته‌ی YETI می‌باشد که به‌طور اختصاصی و با همکاری Ubisoft Tiwak و Ubisoft Paris ساخته و تکمیل شده است. این موتور تنها یک بار آن هم در Tom Clancy’s Ghost Recon: Advanced Warfighter در بوته آزمایش قرار گرفته است. پس شاید بتوان کمی در باب ایرادات آن تخفیف قائل شد. هر چند شاید با کمی پولیش بیشتر این مشکلات کمتر به چشم می‌آمد. صداگذاری و موسیقی‌های بازی موارد خاصی برای ذکر کردن ندارند. اکثر مواقع خصوصاً در مواقع مخفی‌کاری، برای افزایش تمرکز هیچ موسیقی به گوش نمی رسد و در هنگام درگیری هم صدا های مختلف مانع از رسیدن صدای موسیقی می شوند.  اما صداگذاری بازی خصوصاً صدای اسلحه‌ها کاملاً طبیعی می‌باشند و درصورت شخصی‌سازی سلاح (نظیر افزایش قدرت یا گذاشتن صداخفه کن) می‌توان تغییر را به وضوح احساس کرد. صدای شخصیت‌ها هم در حد قابل‌قبول قرار دارد اما به سرعت تکراری و فراموش می‌شوند. صدای افکت‌های مختلف نیز کاملاً مطابق با واقعیت می‌باشد.
مهم‌ترین مزیت Future Soldier، احترام به شعور مخاطب می‌باشد! هیچ‌گاه این موقعیت به وجود نمی‌آید که بازی‌باز مجبور باشد تک و تنهایی و با استفاده از یک ماشین‌گان ارتش روسیه را نابود کند! زیرا که در صورت قرار گرفتن در میدان دید دشمن نمی‌توان بیش از چند ثانیه دوام آورد. البته در صورت زخمی‌شدن تا دوبار، دوستانتان توانایی احیا‌کردن شما را دارند (نظیر همان سیستمی که درون Gears OF War پیاده شد). مزیت اصلی بازی در این بخش، یک بالانس عالی بین بخش شوتر و مخفی‌کاری می‌باشد. ممکن است بازی‌باز در حال پیش‌برد تاکتیک‌های مختلف در میدان نبرد برای به‌پایان بردن مرحله به‌صورت مخفی باشد، اما ناگهان یکی از اجساد توسط دشمنان شناسایی شود. در این صورت بلافاصله ریتم بازی تغییر می‌کند، فریاد‌ها از هر طرف بلند می‌شوند و بازی تبدیل به یک شوتر بی‌نظیر می شود که باید با استفاده از کاورگیری و با زمان‌بندی مناسب، دشمنان را به سرعت از پای درآورد. البته می‌توان گفت که ۹۰ درصد مراحل را می‌توان به صورت مخفی‌کاری پیش برد. در ابتدای هر مرحله پیشنهاداتی به بازیکن مبنی بر راه‌های پیش‌برد مرحله و انتخاب سلاح می‌دهد. بازیکن می‌تواند به راحتی بین حالت اکشن و مخفی‌کاری یکی را انتخاب نموده و حتی این انتخاب را در میانه مرحله تغییر دهد که این مسئله تمایز بزرگی بین این بازی و هم سبکان خود ایجاد می‌کند. همانطور که در بخش قبل اشاره شد، یکی از لذت‌بخش‌ترین کارهای بازی، شخصی‌سازی سلاح‌ها می‌باشد، در این بخش بازی‌باز پس از انتخاب سلاح موردنظر وارد یک محیط مجازی می‌شود. در این محیط از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترین قسمت سلاح قابلیت تعویض دارند و این مسئله بر قابلیت های سلاح نظیر قدرت،بُرد، کنترل و… تاثیرگذار می باشد و باید براساس سلیقه تنظیم گردد.خوشبختانه از نظر تعداد و تنوع اسلحه کمترین کم و کاستی وجود ندارد و آن‌لاک کردن تمامی اسلحه‌ها، خود انگیزه‌ای برای اتمام دوباره‌ی بازی می‌باشد. یکی دیگر از نکات مثبت این بخش، هوش مصنوعی بالای یاران و دشمنان شما می‌باشد. از آنجایی که همانند سری‌های قبل بازیکن فرمانده تیم نیست، بنابراین توانایی دستور دادن به افراد برای تغییر موقعیت را ندارد؛ اما این مسئله ابداً مشکل‌ساز نیست. زیرا یاران شما با سرعت و دقت و باتوجه به موقعیت دشمنان و بازی‌باز، تغییر موقعیت می‌دهند. دشمنان نیز از هوش‌مصنوعی پیشرفته‌ای برخوردارند؛ نسبت به سروصدا واکنش نشان می‌دهند و میدان دید گسترده‌ای دارند. از این رو کشتن دشمنان باید بادقت انجام شود و نمی‌توان هر کس که بر سر راه قرارگرفته را به کام مرگ فرستاد! توجه زیاد سازندگان به جزئیات یکی از قسمت‌هایی است که ارزش بازی را بالا می‌برد. هنگامی که از پشت به دشمنی نزدیک شوید، نشانه به طور خودکار روی جمجه تنظیم می‌شود و با شلیک‌کردن، برای جلوگیری از ایجاد سروصدا، جان به سرعت جنازه را می‌گیرد و آهسته روی زمین قرار می‌دهد.از قابلیت‌های اصلی بازی‌کنان در این قسمت، وجود گجت‌های بسیار متنوع برای پیشبرد مراحل است؛ از نارنجک و EMP Grenade و FlashBang گرفته تا حس‌گرهایی که با پرتاب آن‌ها موقعیت دشمنان تا برد مشخصی تعیین می‌شود. اما می‌توان گفت که مهم‌ترین گجت موجود در بازی، دستگاه کوچکی به نام Drone می‌باشد. این وسیله کوچک و بسیار کاربردی دارای یک دوربین کوچک، چهار پروانه و یک بمب می‌یاشد. با به پرواز درآوردن آن، می‌توان به راحتی موقعیت دشمنان را شناسایی نمود و تاکتیک‌های لازم رسیدن به اهداف را پیاده کرد. هم‌چنین هنگام نزدیک‌شدن به زمین، می‌توان آن‌را فرود آورد و چهار پروانه‌ای که به کمک آن‌ها پرواز می‌کرد، تبدیل به چهارچرخ شده و می‌توان با کمک آن وارد مکان‌های غیرقابل دسترسی شد. هنگام فرود روی زمین قابلیتی به  EMP PULSE فعال می‌شود که با کمک آن می‌توان برای چند لحظه دستگاه‌های الکترونیکی را از کار انداخت و دشمنان را گیج نمود.

یکی از نوآوری‌های جالب، وجود سیستمی به نام Active Camouflage است. این سیستم، درصورت بی‌حرکت ایستادن برای چند لحظه فعال می‌شود و رنگ محیط را بازتاب می‌دهد تا بازی‌باز از دید دشمن حفظ شود. در صورت دویدن سیستم غیرفعال می‌شود و تنها در حالت نشسته و سینه‌خیز عمل می‌کند. واضح است که در صورت نزدیک‌شدن به دشمن، احتمال شناسایی شدن هم بالا می‌رود. از دیگر قابلیت‌های که می‌توان نام برد، توانایی نشانه گذاری(Mark) کردن تعداد محدودی از دشمنان می‌باشد (نظیر سیستمی که در Splinter Cell مشاهده شد). بازی‌باز می‌تواند حداکثر چهار نفر را مارک کند تا هرکدام از هم تیمی‌ها روی یکی از آن‌ها تمرکز کند، و با دستور بازیکن هر ۴ نفر در یک لحظه به تاریخ می‌پیوندند. هم‌چنین می‌توان با استفاده از Drone نیز دشمنان را مارک کرد. یکی از بخش‌هایی که سازندگان روی آن مانور زیادی می‌دهند، بخش Co-op و مولتی‌پلیر بازی می‌باشد. Co-op بازی فوق‌العاده است، تمامی بخش Campaign بازی را می‌توان با ۴ نفر به‌پایان برد که حس بسیار بهتر و متفاوت‌تری را ایجاد می‌کند. اما متاسفانه اگر یکی از افراد تیم کشته شود، بازی به اتمام می‌رسد. بخش Multiplayer بازی نیز بی‌عیب و نقص است. ۴ مد مختلف با نام‌های Decoy ،Conflict ،Saboteur ،Siege و  Guerilla در این بخش یافت می‌شود. در قسمت Decoy، (که جالب‌ترین نیز می‌باشد) ۲ تیم رودروی هم قرار می‌گیرند و ۳ هدف برای آنان تعیین می‌شود. نکته اینجاست که از میان این ۳ هدف تنها یکی واقعی است و ۲ تای دیگر غیرواقعی می‌باشند. از این رو، جنگ‌های سختی بین ۲ تیم صورت می‌پذیرد. البته نباید انتظار داشته باشید که تمامی گجت‌های و ابزار‌های موجود در Campaign در اختیار بازیکن قرار بگیرد. در مُد Siege، بازی‌کنان باید در یک فضای خاص در برابر موج‌های حملات دشمن مقاومت کنند. درکل، بخش گیم‌پلی یک سروگردن از بخش‌های دیگر بالاتر است و می‌تواند تجربه‌ی لذت بخشی را برای بازی‌باز و دوستانش فراهم آورد.

شاید Ghost Recon:Future Soldier در تمامی موارد در سطح عالی کار نشده باشد و جزء بهترین ها نباشد، اما می تواند تجربه ای(کوتاه در Campaign و طولانی در مولتی پلیر) لذت بخش را برای همگان، چه طرفدار اکشن باشید و چه طرفدار مخفی کاری، پدید آورد. مسلما” در بسیاری از زمینه ها نظیر گرافیک و داستان می توان ایراداتی را بر آن وارد نمود اما با گیم پلی عالی خود، می تواند لحظات فراموش نشدنی را در ذهن افراد حک کند.

[toc-rate]

پلتفرم:
سازنده:
ناشر:
تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:
سبک:

حتما بخوانید