نقد و بررسی بازی Silent Hill: HD Collection | بازگشت آن همه خاطره‌ی ترسناک

نسل جدید بازی‌ها را می‌توان بازگشت به ریشه‌ها دانست. عناوین کلاسیک زیادی به صورت HD بازسازی شدند. بازی‌هایی که اکثرا در زمان خود، طرفداران زیادی داشتند. برای بازی‌بازانی که خاطرات زیادی با این عناوین داشتند، این بازسازی‌ها، خبر بسیار خوبی بود. Metal Gear Solid ،Resident Evil ،Devil May Cry ،God of War و … هر کدام نام‌های بزرگی هستند. به واقع دل هر بازی‌باز برای این عناوین تنگ می‌شود. چه کسی است که نخواهد دوباره MGS را بازی نکند؟ کیست که نخواهد با لیان به آن دهکده نفرین شده برگردد؟ البته باید در نظر داشت که عمده این بازسازی‌ها، یک دلیل بزرگ دارد و آن هم کسب در آمد زیاد بدون تلاش مضاعف است. وقتی عنوانی قبلا فروش زیادی کرده و پس از سال‌ها دوباره عرضه می‌شود، تا حدودی فروش خود را تضمین می‌کند. HD شدن هم دلیل خوبی برای خالی کردن جیب بازی‌بازان است. اینک عنوان بزرگی که به صورت HD منتشر شده است. Silent Hill نام عنوانی است که به تازگی به جمع HD Collectionها پیوسته است! در این بسته‌ها، شماره‌های ۲ و ۳ دیده می‌شوند. شاید بتوان گفت کونامی با این کار، ادای دینی کرد به Team Silent که روزگاری، بر قله ژانر Horror حکومت می‌کرد.

داستان را تقریبا همه می‌دانند. اما برای کسانی که دو عنوان یاد شده را تجربه نکرده‌اند، قسمتی از داستان دو نسخه را بازگو می‌کنیم. در SH2، بازی‌باز در نقش James Sunderland ظاهر می‌شود. مرد تقریبا جوانی که با دریافت نامه‌ای از همسر خود، به تپه خاموش فراخوانده می‌شود. او حیرت زده است چون همسر وی، ۳ سال است که از دنیا رفته است. داستان بازی خیره کننده است. بهترین داستان در سری سایلنت هیل، متعلق به همین عنوان است. آنقدر مفاهیم فلسفی در این عنوان وجود دارد که از بیان تک تک آن‌ها عاجزم. وجود شخصیت ماریا و آنجلا بر بار فلسفی داستان می‌افزاید؛ به خصوص آنجلا و پایان داستان این شخصیت (این قسمت را برای کسانی که بازی نکرده اند، لو نخواهیم داد). اما داستان در SH3 متفاوت است. داستان، پیرامون دختر جوانی با نام Heather Mason است. او، دختر Harry Mason است. همان قهرمان شماره اول. نام دختر وی، Cheryl بود ولی با اتمام بازی، Cheryl به صورت نوزادی در می‌آمد. حالا Harry نام وی را Heather گذاشته است. بزرگ‌ترین اشتباه کونامی، قرار ندادن شماره یک این بازی است. چون کسانی که این عنوان را تجربه نکرده‌اند، از ارتباط دو نسخه به هم با خبر نمی‌شوند. Heather با دیدن کابوس عجیبی، از خواب بلند می‌شود. او که ترسیده است، به خانه تلفن می‌زند و با پدر خود صحبت می‌کند و به سمت منزل می‌رود. پس از به خانه رسیدن، جسد پدرش را می بیند و … داستان این عنوان هم دارای استحکام بالایی است. تنها عنوان این سری که دارای قهرمان زن است، همین عنوان است. سازندگان تمام تلاش خود را برای ارائه فضایی بکر، کرده‌اند که انصافا هم در کار خود موفق بوده‌اند.

نباید از یک عنوان بازسازی شده، انتظار بالایی داشت. آن هم عنوانی که حداقل برای ۸ سال پیش است. سایلنت هیل در آن زمان، با استفاده از سخت افزار PS2 همگان را متعجب کرد. اثری به واقع زیبا و چشم نواز. بازی پس از گذر از فیلتر HD زیباتر هم شده است. رنگها واضح‌تر شده اند. تصاویر، شارپ شده‌اند و می‌توان از آن‌ها لذت زیادی برد. CG دمو‌ها هنوز خوب به نظر می‌آیند. نکته‌ ی مثبت، طراحی چهره‌ها است. چهره آنجلا و کلاودیا بسیار خوب انتخاب شده است. چهره آنجلا بسیار خاص است، رنج کشیده ولی جذاب. در مقابل کلاودیا ظاهر بسیار مرموزی دارد. طراحی دشمنان واقعا جای تحسین دارد. در راس این طراحی‌ها Pyramid Head قرار دارد که مو بر تن سیخ می‌کند. البته نباید از بازی انتظار افکت‌های روز را داشت. با این حال، نور پردازی‌ها بسیار خوب انجام شده است. هر چند سایه کاراکترها ایراد دارد اما باید در نظر داشت که این عنوان، یک ریترو است و دوباره تاکید می‌کنم که نباید انتظار تکنیک‌های روز را داشت. هر چند بازی، در جاهایی، از بعضی عناوین این نسل، بهتر عمل می‌کند. به هر شکل باید به استودیوی Hijinx برای چنین بازسازی، تبریک گفت. وظیفه خطیری که آن‌ها به خوبی از پسش بر آمده‌اند. می‌خواهم در این مورد، اندکی بیشتر صحبت کنم. سال‌های سال است که برای بازی‌ها موسیقی ساخته می‌شود. هر کدام به نوعی تاثیر گذار بوده‌اند. آهنگ سازان بزرگی چون Geremy Soule ،Nobou Uematsu ،Yuzo Koshiro و … همواره با قطعات خود، ما را دگرگون کرده‌اند. اما سهم Akira Yamaoka جدا است. می‌دانید چرا؟ چون ترس در بازی‌های کامپیوتری، با موسیقی وی معنا گرفت. Yamaoka که می‌دانست عنوان سایلنت هیل تا چه حد ترسناک است، تصمیم گرفت این موضوع را صد چندان کند. نتیجه آن، یک اثر دراماتیک شد که شنونده را تا عمق وجودش می‌ترساند. استفاده از ساز ماندولین و متعاقبا تکنیک ترمولو (Tremolo – نواختن یک نت به صورت مداوم و بسیار سریع) باعث شد تا موسیقی، کار خودش را بکند. وی توانست با ادغام یک ملودی قدیمی ژاپنی با موسیقی راک، اثری بدیع خلق کند. هنوز هم با شنیدن تیتراژ SH1 می‌ترسیم. خبر بسیار خوب برای طرفداران این موسیقی، این است که در قسمت Credits که در منوی اصلی نسخه HD وجود دارد، می‌توان اجرای بسیار زیبای این موسیقی را با ساز پیانو شنید. موسیقی این دو بازی هم اثر استاد بزرگ، Yamaoka هست که می‌تواند مو بر تن هر بازی‌باز را سیخ کند. صداگذاری‌ها در بالاترین حد کار شده‌اند (برای زمان خود!)، صدای هیولا‌ها، صدای باز شدن درها و … واقعا عالی هستند. دوبله بازی، قوی کار شده است. می‌توان به دوبلورهای بازی آفرین گفت. به خصوص گوینده نقش ادی که بسیار خوب صحبت کرده است. ضمن اینکه در آخر باید افزود که صداها با تصویر منطبق هستند.

سایلنت هیل دارای دوجنبه کلی است. مبارزه و معما. در سیستم مبارزه، SH همیشه دچار مشکلات خود بوده است. مبارزات عمق کافی ندارند. ضربه‌ها مصنوعی زده می‌شوند. شاید اگر سایلنت هیل به سبک بازی‌هایی چون Clock Tower و Haunting Ground ساخته شود، بهتر باشد. مبارزه در کار نباشد و صرفا فرار برای بقا. این موضوع می‌تواند چالش برانگیزتر باشد. کما اینکه در قسمتی از SH2 بدون اسلحه باید از چنگال دشمنان گریخت. این قسمت از بازی، هیجان بیشتری دارد. سلاح‌هایی که به دست می‌آورید، اکثرا گلوله‌های کلت و یا شاتگان است. بر عکس بازی‌های امروزی سایلنت هیل، بازی‌باز بیشتر با سلاح گرم مبارزه می‌کند. ضمن اینکه سلاح سرد تخریب نمی‌شوند. اما برسیم به معماها. معماهای بازی در نهایت خلاقیت ساخته شده‌اند. از معمای پیدا کردن ساعت درست گرفته تا استفاده از یک جا لباسی برای دسترسی به نردبان! در هر معما، قسمتی از هنر سازندگان برای بازی‌باز رو می‌شود. به خصوص معما‌هایی که برای راهنمایی، از قطعه شعر کمک گرفته‌اند. سختی معما‌ها در ابتدای بازی، قابل تعیین است. گفتنی است که سختی درجه آسان و معمولی بسیار متفاوت است. می توان معمولی را همان سخت فرض کرد. با این اوضاع، حساب کنید که برای حل کردن معماها در درجه سخت چقدر فسفر خواهید سوزاند؟

به هیچ عنوان نباید از این دو بازی گران‌بها گذشت. فرصتی دوباره برای تجربه ناب سایلنت هیل. اثری که امروزه هیچ ردی از گذشته خود به همراه ندارد. این اثر می‌تواند یادآور آن همه خاطره ترسناک باشد. برای تجربه بازی، یک قدم بیشتر فاصله ندارید. پس زودتر، آن را به آرشیو خود اضافه کنید. چشمانتان را ببندید. یک نفس عمیق بکشید. حالا چشمانتان را باز کنید. به Silent Hill خوش آمدید! [rate]

پلتفرم:

سازنده:
ناشر:

تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:

سبک:

حتما بخوانید