نقد و بررسی بازی Halo: Combat Evolved Anniversary | بازگشت شکوهمند قهرمان

سال ۲۰۰۱، سال متفاوتی بود. در آن زمان Call of Duty هنوز منتشر نشده بود، مدال افتخار بازیی متوسط و طرفداران بازیهای سبک تیراندازی اول شخص به جای اینکه منتظر بازیابی سلامتیشان به صورت خودکار باشند، همچنان به دنبال جعبه های بازیابی سلامتی در بازی ها بودند، هنوز سیستم Melee جایگاهی در بازیهای FPS نیافته بود، در هر بازی FPSـی میتوانستید چندین و چند اسلحه را به صورت همزمان به همراه داشته باشید، وسایل نقلیه جایگاهی در عناوین FPS نداشتند و از همه مهمتر انجام دادن یک بازی FPS کنسولی با کیفیت عناوین مشابه بر روی PC ها امری غیر ممکن تلقی میشد. درست در همین دوران عنوانی با نام هیلو بر روی کنسول نو ظهوری به نام XBOX متولد می شود تا چهره ای جدید به عناوین FPS ببخشد.
 
Halo: Combat Evolved که اغلب با نام هیلو ۱ نیز مورد اشاره قرار می گیرد، یک بازی اکشن اول شخص علمی-تخیلی و محصول استودیو بانجی است که در سال ۲۰۰۱ در جمع استودیوهای وابسته به ماکروسافت بود. این بازی در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۱ برای کنسول XBOX Original منتشر شد و با دانلود یک محتوای اضافه به همراه کد رایگان با Xbox Live هم سازگار می‌شد. این بازی همچنین برای کامپیوتر‌های خانگی و Mac هم عرضه شد و با ۸ میلیون نسخه فروخته شده یکی از محبوب‌ترین بازی‌های XBOX لقب گرفت. انتشار نسخه بازسازی شده Halo: Combat Evolved Anniversary برای پانزدهم نوامبر ۲۰۱۱ برنامه ریزی شده بود. این نسخه برای گرامیداشت ۱۰ـمین سالگرد XBOX و این سری پر طرفدار ساخته و عرضه شد.
 
اکنون ۱۰ سال از آن زمان گذشته است و کمتر کسی پیدا می شود که نامی از هیلو نشنیده باشد، اکنون نام هیلو مترادف با XBOX و مستر چیف نمادی برای مایکروسافت است. به لطف استدیو ۳۴۳ شما می توانید تجربه ای HD از عنوان کلاسیک Halo: Combat Evolved داشته باشید.
 
در این بررسی سعی شده به پاسخ این سوال برسیم که آیا نسخه بازسازی شده این عنوان بعد از گذشت ۱۰ سال ارزش دوباره بازی کردن آن هم در طوفان بازی های اخر سال را دارد، یا خیر.
 
مهمترین چیزی که باید درباره CE Anniversary بدانید این است که دقیقا همان سلسله مبارزاتی را که در سال ۲۰۰۱ تجربه کرده اید، عیناً در این بازسازی نیز انتظار شما را خواهد کشید و تنها تفاوت عمده نسخه سال ۲۰۱۱ با نسخه سال ۲۰۰۱ بازسازی گرافیکی بازی است. اکنون زمینه ها و بافت های تاریک و تیره نسخه سال ۲۰۰۱، در این بازی حذف شده اند و جای خود را به محیطی با جزئیات فراوان و رنگهای متنوع داده اند. صحنه هایی که در آن چشم انداز های ساده و با جزئیات کم جای خود را به چشم اندازهایی زیبا و پوشیده از سرخس و دیگر پوشش های گیاهی و دور نماهایی با کیفیت و … داده اند و به شما این حس را منتقل میکنند که این دنیا، دنیایی زنده است و نفس میکشد. مدلهای بکار رفته برای شخصیت ها و اسلحه ها اکثراً مشابه مدلهای بکار رفته در آخرین عنوان از سری هیلو (یعنی Halo: Reach) بودند، برای مدل کورتانا از همان مدل Halo 3 استفاده شده بود و مدل چیف، خدمه کشتی Pillar of Autumn و اسلحه AR و پیستول معروف عنوان Halo: Combat Evolved جزو مدلهای جدید بازسازی شده در بازی بودند. 
ابتدا مهمترین وجه بازی که من رو به خود جلب کرد را برای دوستان باز گو می کنم، “تضاد” یکی از مشخصه های زیبایی شناسیست که در این بازی به زیبایی خود نمایی میکند، ما در این بازی بر روی همان زمینی نبودیم که با نظر افکندن به هر سویش صحنه ای آشنا در ذهنمان نقش ببندد، بلکه ما بر روی یک ساختار حلقوی و در دنیایی عجیب بودیم که میتوانستیم انرا به محیطهای خارجی موجود در چشم اندازهای دور دستش بسط دهیم. به نظر من این نسخه از بازی با گرد آوردن عناصری متضاد مانند چشم اندازهای طبیعی و زنده در یک ساختار فلزی عجیب، بیگانه و عظیم که توسط جمعیتی از موجودات ناشناخته بنا شده است، بهترین جو ممکن در این سری از بازی ها را خلق کرده است. این تضاد با جلوه های سراسری حتی خشن تر هم میشود. راندن یک سفینه Warthog در ساحل، ابتدای قسمت “The Silent Cartographer” مثالی اشکار از این دوگانگی بی نظیر است. مثال بعد و شاید مثال مورد علاقه من سرنگون شدن سفینه Pillar of Autumn در وسط بیابان در فصل پایانی بازیست.
هر مرحله از بازی دارای قسمتی مخفی برای کشف کردن است، از جمله ویدئو هایی که با دیدنشان قضاوت عمیق تری نسبت به داستان بازی خواهید کرد. من در ابتدا انتظار داشتم که انها بسیار ساده و ابتدائی تر از خط اصلی بازی باشند، اما حقیقتا ویدئوهای کاملی هستند که با ترکیب CGI و انیمیشن های نقاشی گونه غالبی فوق العاده خوش ساخت به خود گرفته اند، پس شک نکنید ارزش تلاش برای جستجو را دارند. اما Skull ها یا جمجمه هایی که تا قبل از هیلو ۲ در سری بازی های هیلو جایی نداشتند، در نسخه بازسازی شده شماره اول در مکانهای مبهم و تاریک مخفی شده اند و پیدا کردن انها این امکان را به شما میدهد که تجربه خود از گیم پلی بازی را بالاتر ببرید. به طور کلی، این جمجمه ها با انجام تغییراتی از قبیل افزایش سلامت دشمن یا کاهش تعداد مهماتی که بر روی زمین افتاده است ، بازی را دشوارتر میکنند البته یک لیست کامل از کارهایی که به شما کمک میکند امتیازتان را بالا ببرید نیز در بازی وجود دارد.
 
به شخصه علاقه شدیدی به اجرای بازی در حالت غیر بازسازی شده بازی دارم، اگر شما هم مانند من یک گیمر بر پایه نوستالژی هستید و میخواهید همان بازی ای که در سال ۲۰۰۱ انجام دادید را تجربه کنید، میتوانید با استفاده از دکمه برگشت به زمان عقب، گرافیک را به نسخه اصلی بازی در سال ۲۰۰۱ ببرید. همچنین گزینه ای برای بازگشت صدای بازی به نسخه های قبلی هم وجود دارد.
 
Halo: Combat Evolved Anniversary در واقع یک ریمستر بی نقص از عنوان سال ۲۰۰۱ است. ۳۴۳ تمام تلاش خود را برای بروز کردن گرافیک بازی بکار برده است. آنها برای این منظور از تمام هنر خود برای بازسازی گرافیک استفاده کرده اند و بیش از ۹۰% موفقیت خود را نیز به آرتیست های خود مدیون هستند. آنها به هیچ وجه نمیتوانسته اند به Geometry، هندسه و مکان اشیاء بکار رفته در مراحل مختلف بازی دست بزنند، چرا که چنین کاری مساوی بود با خراب شدن و دست خوردن گیم پلی بازی. اما آنها نماهای دور دست را به شدت دستخوش تغییرات ریز و درشت کرده اند، بافتهای بازی را بسیار متنوع تر و با کیفیت تر نموده و با استفاده از طراحی هنری بسیار زیبا محیط هایی بسیار متفاوت با آنچه قبلاً در ذهن شما نقش بسته بود خلق کرده اند. ۳۴۳ طوری این کار را انجام داده است که شما با عوض کردن گرافیک بازی و دیدن تفاوت های دو نسخه دو محیط بسیار متفاوت را در پیرامون خودتان حس خواهید کرد. 
 
سیستم ذرات بازی بسیار با کیفیت و شلوغ طراحی شده است، مدلسازی دشمنها و سربازها و همچنین مدلسازی اسلحه ها بروز و زیبا هستند. بازی از سیستم سایه زنی ریل تایم در بسیاری از قسمتها استفاده میکند و با حرکت انبوه دشمن ها و یاران خودی در مقابل این منابع نور جلوه های بصری چشم نوازی را اهد خواهید بود. همانند سایر عناوین هیلو در این شماره هم شاهد حضور منابع نور متغییر با تعداد زیاد در بازی هستیم. نور پردازی HDRI در بازی حضور پر رنگی دارد و جلوه های بصری جدید و متفاوت با چیزهایی که در Halo : Reach دیده اید انتظار شما را در بازی خواهند کشید. بازی از فیزیک جدیدی برای آب استفاده میکند، سطح آب کاملاً سه بعدی و با استفاده از پلیگونهای با تعداد بالا طراحی شده است و با حرکت Warthog در آب شما شاهد سیستم جدید طراحی شده برای فیزیک اب خواهید بود. 
 
در بازی شاهد لبه های بی کیفیت نخواهید بود و از این نظر بسیار چشم نواز است. همچنین ترکیب رنگ بکار رفته در بازی بسیار زیبا و شفاف است و از دیدن چند باره صحنه های بازی خسته نخواهید شد. ۳۴۳ برای دوربین بازی نیز از سیستم Motion Blur استفاده کرده است ( البته با حالت کادری مربعی ) اما برای اجسام متحرک از سیستم مشابه بکار رفته در Halo : Reach استفاده نشده است. مراحل شب بازی بخصوص مراحل برفی و همچنین مراحلی که در سفینه کاوننت ها رخ میدهند زیباترین مراحل بازی را تشکیل میدهند. اما در کنار این بهبود ها باید گفت در قسمتهایی که سوار بر وسایل نقلیه هستید و یا برخی صحنه های شلوغ شاهد افت فریم های متوالی خواهید بود و همچنین مشکل دیر لود شدن بافتها نیز در بازی به چشم میخورد و باید گفت که در مرحله نهم به اوج خود میرسد. 
 
و اما صدای بازی به عظمت همان چیزی است که همیشه به یاد داشتیم. اکنون نیز به دلیل مطابقت بیشتر موسیقی با تجربه کلی از بازی، موسیقی بازی را نیز دستخوش تغییراتی کرده اند. همانطور که قبلا اشاره کردم تضاد میان محیط زنده و موجودات بیگانه ، هیلو را به یک تجربه خاص برای بازی کردن مبدل می سازد، این تضاد را می توان در موسیقی بازی نیز کشف کرد. موسیقی هیلو با اهنگهای عرفانی با ترکیب لایه هایی از اصوات تار یا ضربات موسیقی قبیله ای و بومی که بر طبل ها و گیتارهای الکتریکی نواخته میشود، ترکیبی از موسیقی باستانی و مدرن را گرد هم اورده است.
کنترل هیلو بدون نقص و کاملاً نرم است. در این نسخه نیز مانند سایر نسخه ها بازی امکان زوم کردن برای نشانه گیری برای تمام اسلحه ها را به شما نخواهد داد. شاید این مورد برای طرفداران بازی مشکل بزرگی به حساب نیاید ولی اگر بخواهیم صادق باشیم باید بگوییم که فقدان وجود این قابلیت در بعضی نقاط بازی حس میشد. شما اگر از سیستم های کنترلی پیشرفته در بازیهای تیراندازی روز نظیر Modern Warefare 3 و Battlefield 3 استفاده کرده اید، احتمالا باید زمان بیشتری را نسبت به انها صرف عادت به گیم پلی هیلو بکنید.
 
با وجود همه نکات مثبت، نباید این حقیقت را کتمان کرد که مهندسی طراحی مراحل بازی کمی منسوخ شده به نظر میرسد. این امر به خصوص در قسمت میانی بازی مشهودست که صحنه های نمایشی از نمای اتاقهای دقیقا مشابه بارها و بارها تکرار میشود و نباید ازین حقیقت هم چشم پوشی کرد که نیمه دوم مبارزات در بازی افت می کند.
شاید نه در کشور ما اما در اقلب نقاط جهان که شرایط مطلوب است بسیاری افراد، تنها به خاطر تجربه بازی چند نفره است که به سمت هیلو آمده اند. با این حال؛ CE Anniversary دارای یک پکیج چند نفره با ۶ نقشه کلاسیک مختلف بازسازی شده از CE و هیلو ۲ است. این نقشه ها با استفاده از موتور پایه Reach و سازگار با خود عنوان Halo : Reach بازسازی شده اند. اما نکته قابل توجه این است که ۳۴۳ برای بخش چند نفره بازی در واقع از سیستم گیم پلی Halo: Reach استفاده کرده است.
به طور کلی این بازگشت خوشایند یک بازی ماجراجویی است که در زمان خود تصویر بازی ها را تغییر داده است، هم اکنون صحنه های جدید بازسازی شده حسی از بیم و حیرت را به بازیباز منتقل میکند، به طوریکه حس میکنیم برای بار اول است که انرا بازی میکنیم. تجربه بازی چند نفره محدود است اما با توجه به سازگاری ان با Reach مشکل حادی به حساب نمی آید.
 
شخصاً این نسخه از بازی را به ۲ گروه پیشنهاد خواهم کرد، گروه اول دوستانی که از اغاز انتشار این بازی هیچ گاه انرا بازی نکرده اند و یا به دلایل متعدد از این سری دوری کرده اند و اما گروه دوم، دوستانی که واقعاً از بازی های تیر اندازی اول شخص با پس زمینه سیاسی و القای هیجان کاذب به دلزدگی از این سبک رسیده اند.
در آخر جا داره از دوست خوبم جناب اقای محسن بیگی برای بازنویسی متن تشکر لازم را بیاورم.
حسین شعاری – آذر ۱۳۹۰ 

پلتفرم:

سازنده:
ناشر:

تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:

سبک:

حتما بخوانید