نقد و بررسی بازی F.E.A.R. 3 | افت محسوس یک ترس

تلفیق دو سبک محبوب Horror و FPS چگونه خواهد بود؟ احتماالاً این سوالی است که قبل از خرید سومین نسخه از سری بازی های F.E.A.R در ذهن داشته اید و شاید هم تنها برای یافتن پاسخ این سؤال بازی را خریداری کرده اید. سری F.E.A.R از آن دسته فرانچایز هایی است که هیچ یک از نسخه های آن نتوانستند به یک عنوان به یاد ماندنی و درجه یک تبدیل شوند –البته نسخه اول بازی تا حدودی توانست انتظارات را بر آورده کند- و به جرأت می توان گفت هر نسخه از آن نسبت به نسخه قبل یک پسرفت به حساب می آید. ولی می توان F.E.A.R 3  را هم مانند نسخه های پیشین یک عنوان قابل قبول به حساب آورد. در نقد و بررسی این بازی با ما همراه باشید.

داستان F.E.A.R 3 طوری است که برای پی بردن به آن باید نسخه های قبلی را نیز بازی کرده باشید و یا در سایت های معتبر آن را مطالعه کرده باشید. Point Man ( شخصیت اصلی بازی ) به همراه برادرش Paxton Fettel در پی یافتن Alma ( شخصیت مؤنت اسرار آمیز سری FEAR ) هستند تا از تولد فرزند وی که می تواند دنیا را به نابودی بکشاند جلوگیری کنند. البته رسیدن به این هدف اصلاً کار آسانی نیست و آنان باید با موانع زیادی در طول راه روبرو شوند. لازم به ذکر است که در پایان نسخه اول بازی، Point Man برادر خود را کشته بود و اکنون او از مرگ برگشته (!) و در حال کمک به وی می باشد.

داستان F.E.A.R 3 به اندازه نسخه اول بازی عمیق نیست و زیاد بازیکنان را درگیر نمی کند. نبود شوک های داستانی و همچنین عدم وجود شخصیت پردازی مناسب کاری کرده اند که داستان F.E.A.R 3 در مقابل نسخه اول، آبکی به نظر برسد. از آن لحظات دلهره آور نسخه های پیشین بازی هم خبری نیست که این موضوع برای عنوانی که نام Horror را یدک می کشد اصلاً خوب نیست.

گیم پلی F.E.A.R 3 بر پایه مبارزات طولانی و گاه خسته کننده شکل گرفته است. با هر ۳۰ ثانیه گشت و گذار در محیط بازی و پیش روی، شاهد هجوم تعدادی از دشمنان خواهید بود که می خواهند  به شما آسیب بزنند. اگر می خواهید از این مبارزات حد اکثر لذت را ببرید، اول اینکه بازی را بر روی آخرین درجه سختی یعنی Fearless قرار دهید و دوم اینکه حتماً به همراه یکی از دوستانتان در حالت co-op بازی را انجام دهید.

در کل نباید با توجه به تخصصتان در عناوین FPS درجه سختی را انتخاب کنید. چرا که در ۲ درجه سختی اول خیلی راحت می توانید در میان دشمنان جولان داده و آنان را از میان بردارید که در این صورت دیگر هیجان مبارزات را تجربه نخواهید کرد. ولی در آخرین درجه حد اقل دشمنان تیر اندازی هایشان مرگ بار تر می شود و شما را مجبور به کاور گیری و کمی دقت هم می کنند. البته باز هم گاهی اوقات در این حالت می توان به سرعت از میان دشمنان رد و شد و در رفت یا آنان را از بین برد.

کاور گیری در بازی شبیه به گیرز آو وار است. حتی کاور به کاور کردن و پریدن از روی آنان هم مانند گیرز طراحی شده. قابلیت کاور به کاور کردن تنها در بازی وجود دارد که سازندگان بگویند در بازی ما هم وجود دارد! یعنی این قابلیت آنطور که در گیرز دیده بودیم به درد بخورد نیست و با توجه به ساده بودن مبارزات، نیازی به استفاده از آن نخواهید داشت. برخی از کاور ها ارتفاع بسیار کمی دارند و برخی مواقع واقعاً اعصاب بازیکن را خرد می کنند! چرا که پس از کشتن تعداد زیادی از دشمنان، یک دفعه یکی از آن ها که در تقطه ای بالاتر قرار دارد، حتی زمانی که کمین هم کرده باشید به راحتی می تواند شما را بزند.

در طول انجام مراحل چلنج هایی را می توانید انجام دهید. برای مثال کشتن ۵۰ دشمن بدون مردن و از بین بردن چندین تن از آنان با اسلحه ای خاص. از پس بسیاری از این چلنج ها بدون توجه به آن هم می توان بر آمد. ولی چند مورد از آن ها هم هستند که شما را با چالش مواجه می کنند و برای انجام آن ها باید تلاش زیادی کنید. با انجام این چلنج ها مقدار قابل توجهی XP دریافت می کنید. این XP ها با رسیدن به مقدار خاصی شما را Level Up می کنند و ارزش دیگری ندارند. با هر Level Up قابلیت هایی را به دست می آورید؛ برای مثال مدت زمان Slow Motion زیاد می شود. این قابلیت، هنگامی که بسیاری از دشمنان همزمان به شما حمله ور می شود، بسیار کارساز خواهد بود. درجه مقدار زمان Slow Motion به طور خودکار و با گذشت زمان پس از کم شدن، دوباره پر می شود.

تنوع سلاح ها در بازی زیاد نیست ولی خوش بختانه همین تعداد محدود نیز کار آمد هستند و به همین دلیل می توان از این مشکل چشم پوشی کرد. مقدار زوم اسلحه ها پایین است و این مورد گاهی اوقات مشکلاتی را برای از بین بردن دشمنانی که در فواصل دور قرار دارند، ایجاد می کند. یکی از نکات اعصاب خرد کن راجع به سلاح ها، به طور صحیح عمل نکردن نارنجک ها می باشد. برای مثال فرض کنید که دو نفر از دشمنان کنار یکدیگر ایستاده اند و شما یک نارنجک به سمت آنان پرتاب می کنید. چند لحظه بعد در کمال تعجب خواهید دید که فقط یکی از آن ها مرده ( تازه اگر بازی به شما لطف کند! ) و دیگری به دنبال پیدا کردن کاور و تیر اندازی به سمت شماست!

با تمامی این مشکلات، باز هم بخش داستانی F.E.A.R لذت بخش است و گاهی اوقات هدشات کردن دشمنان لذت خاصی به بازیکن می دهد. واکنش پذیری جسد های روی زمین فوق العاده است و با هر شلیک به سر و یا دیگر اعضای بدن آن ها، خواهید دید که آسیب بیشتری به آن ها وارد می شود تا در نهایت برای مثال از سر آن ها چیزی جز جمجمه باقی نمی ماند. البته پیش نهاد می کنم این تجربیات را یک بار انجام دهید تا گلوله هایتان هدر نروند.

هم در بخش تک نفره و هم دو نفره، برای به پایان بردن بازی باید هشت مرحله ( که Interval نام دارند ) را انجام دهید. تجربه co-op بازی واقعاً لذت بخش است و می توان گفت لذت آن با تک نفره بازی اصلاً قابل مقایسه نیست. در بخش دو نفره، یک نفر در نقش Point Man و یک نفر در نقش Fettel ظاهر می شود. ترکیب ویژگی های این دو شخصیت با یکدیگر بخش دو نفره را بسیار جذاب می کند.

هوش مصنوعی دشمنان در برخی مواقع بسیار ظعیف عمل می کند. برای مثال بار ها خود من کاملاً در محدوده ای بودم که آنان می توانستند مرا ببینند ولی هیچ واکنشی نشان ندادند. این گونه مشکلاتِ به اصطلاح کوچک، از تبدیل شدن F.E.A.R 3 به عنوانی درجه یک جلوگیری می کنند. امیدواریم در قسمت های بعدی F.E.A.R سازندگان توجه بیشتری در این موارد به خرج دهند تا بازی با این قابلیت هایی که دارد، بتواند به یکی از بهترین عناوین FPS این نسل تبدیل شود.

در مورد مولتی پلیر F.E.A.R 3 فقط می توانم واژه فوق العاده را به کار ببرم. سازندگان به جای قرار دادن مد های تکراری عناوین FPS مانند Deathmatch و … ، مد هایی شبیه به Horde گیرز آو وار و همچنین Nazi Zombie کال آو دیوتی های تری آرک را در بازی قرار داده اند. در مد Contractions بازیکن باید با بستن راه پنجره ها و جمع آوری سلاح، در مقابل حملات دشمنان ایستادگی کند. مد دیگر F..king Run نام دارد که با توجه به نام آن، می توانید حدس بزنید باید در آن چه کاری آنجام دهید! رسیدن از نقطه A به B و فرار از دست دشمنان و از بین بردن آنان. اگر می خواهید به همراه دوستانتان نهایت هیجان در بخش چند نفره بازی را تجربه کنید، مد دوم را پیش نهاد می کنم. لازم به ذکر است که هر دو مد ذکر شده، حد اکثر تا ۴ نفر بازیکن را ساپورت می کنند. دو مد دیگر نیز در بخش چند نفره وجود دارند که ارزش آن ها به اندازه مد های نام برده شده نمی باشد.

گرافیک F.E.A.R 3 تاریخ گذشته است. استودیوی Day 1 به فکر تنها چیزی که نبوده، همین گرافیک است. انگار بازی نسبت به نسخه قبل هیچ تغییری نکرده. با دیدن بافت ها امکان ندارد به یاد بازی های ۵-۶ سال پیش نیفتید. افکت انفجار و دود نا امید کننده است. نسخه اول بازی در زمان خود، از این حیث یکی از بهترین ها بود و از سوی منتقدین بسیار ستایش شد ولی گرافیک F.E.A.R 3 اصلاً از این لحاظ در حد و اندازه های عناوین سال ۲۰۱۱ نیست.

 در حالی که گرافیک تکنیکی بازی اصلاً قابل قبول نیست، می توان به گرافیک هنری F.E.A.R 3 نمره قبولی داد. فضاهای تاریک و ترسناک بازی طراحی خوبی دارند. دیدن انسان های خونینی که آویزان شده اند، ایده زیاد جدیدی نیست و آن را در عناوین Horror دیگر نیز دیده ایم ولی باز هم حس وحشت را به خوبی به بازیکن القاء می کنند. رنگ بندی فضا های روشن نیز خوب است. مراحلی که در روز اتفاق می افتند گاهی اوقات تکراری می شوند و خسته شدن بازیکن را به همراه دارند.

فضا های تاریک بازی در حد Condemned ترسناک نیستند که دلیلش هم نبود آن تاریکی عذاب آور Condemned است. به شخصه محیط های تاریک F.E.A.R 3 را بیشتر ترجیح می دهم. زیرا در Condemned آن قدر محیط ها تاریک بودند که بیشتر اوقات بازیکن مسیر اصلی اش را گم می کرد ولی خوش بختانه F.E.A.R 3 اصلاً اینگونه نیست و در این بازی می توانید با خیال راحت در محیط های تاریک قدم گذارید.

موسیقی F.E.A.R 3 کار آقای Jason Graves است که در کارنامه اش نام بازی های درخشانی مانند Dead Space و Dead Space 2 به چشم می خورند. ولی این بازی از لحاظ موسیقی اصلاً در حد و اندازه های DS نیست. البته نه اینکه موسیقی بازی بد باشد. اتفاقاً قابل قبول است ولی از این آهنگساز، انتظارات بیشتری می رفت. با ورود به درگیری ها، موسیقی هیجان انگیزی پخش می شود که تنها در لحظات اول این خاصیت مهیج بودن را دارد و پس از دقایقی مبارزه، به دلیل تکرار پشت سر هم، واقعاً اعصاب خرد کن می شود.

صدای کاراکتر ها آن قدر خوب نیست که بتوان آن ها را به یاد ماندنی توصیف کرد. در عوض صدای شلیک اسلحه ها کاملاً بی نقص از آب در آمده و در مبارزات بسیار تأثیر گذار است. دشمنان گزارش لحظه به لحظه مبارزه را به شما می دهند که برای مثال گلوله به آن ها اصابت کرده یا نه! که این مورد در مبارزات به شما بسیار کمک می کند.

در پایان باید بگویم اگر به دنبال عنوانی هستید که می خواهید به همراه دوستانتان از بخش چند نفره اش لذت ببرید، F.E.A.R 3 انتخاب بسیار خوبی است و در این زمان که عنوانی درجه یک در بازار وجود ندارد، می تواند شما را بسیار سرگرم کنید. اگر هم آن را برای بخش تک نفره می خرید، توجه داشته باشید که F.E.A.R 3 نه ارزش تکرار دارد و نه بخش داستانی زیاد طولانی ای دارد. شاید برای تجربه یک بخش تک نفره جذاب، Alice  Madness Returns و یا Shadows of The Damned انتخاب های بهتری باشند.

پلتفرم:

سازنده:
ناشر:

تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:

سبک:

حتما بخوانید