نقد و بررسی بازی Split Second | ملاقات ریسینگ‌های آرکید با مایکل بی!

در میان انبوهی از بازی های رنگارنگ موجود در بازار , گه گاه عناوینی با هدف سرگرم کردن مخاطبانشان به بازار عرضه می شوند که تا مدت ها در ذهن بازی دوستان باقی می مانند. سال گذشته استودیوی Black Rock یکی از همین عنوان ها را به بازار عرضه کرد . Pure از همه لحاظ یک بازی کامل محسوب میشد که هر فردی را به خود جذب می کرد.پس از موفقیت Pure که تحسین منتقدان را در پی داشت و از لحاظ تجاری نیز خوب عمل کرد Black Rock بازگشته است تا اینبار نیز یک ریسینگ دیگر را به خانه ی طرفداران ریسینگ های آرکید بیاورد. افرادی که خاطرات خوبی از ساخته ی قبلی این استودیوی نسبتا” کوچک دارند بدون هیچ درنگی Split/Second را تهیه کرده اند.اما آیا S/S می تواند خریداران را راضی و البته سرگرم کند؟

کسالت , در نهایت هیجان!

قبل از تجربه کردن گیم پلی S/S انتظار داشتم با معجونی عجیب از المان های چند ریسینگ مختلف رو به رو شوم. حال به این نتیجه رسیده ام که کاملا درست حدس زده بودم. برای اولین بار در NFS : Most Wanted بود که ایده ی استفاده از عوامل محیطی برای از بین بردن رقیبان در یک بازی به طور بی نقص اجرا شد.هنوز هم خراب کردن یک پمپ بنزین روی سر رقیبان یکی از لذت بخش ترین کارهایی است که می توان در یک ریسینگ انجام داد.با این مثال می توان متوجه شد که حتی بزرگترین نو آوری بازی نیز قبلا در بازی های دیگر وجود داشته است.شاید این سوال برایتان به وجود آمده باشد که اگر این ویژگی در بازی های دیگر وجود داشت پس چرا به عنوان نوآوری S/S از آن نام میبرم!جواب سوال ساده است!تا به حال هیچ بازی نبوده که گیم پلی خود را به این قابلیت محدود کند که در نوع خود حرکت شجاعانه ای به حساب می آید!Black Rock با انتخاب این مکانیزم به عنوان هسته ی اصلی گیم پلی ریسک بزرگی را کرده اما خوشبختانه تا حدودی از پس اجرای آن به خوبی برآمده است.گیم پلی S/S به این صورت است که با شروع هر مسابقه درجه ای در زیر ماشین به نمایش در می آید.با انجام حرکات ویژه مثل Drift و یا پریدن از روی سکو ها این درجه پر می شود و پس از اینکه به حد معینی رسید می توان رقیبان را با استفاده از عوامل محیطی از سر راه برداشت.درست مانند Pure این قدرت ها ۳ نوع مختلف دارند : معمولی , مخرب و ویژه . قدرت معمولی بازی تنها توانایی محدودی در تاثیر گذاشتن روی عوامل محیطی دارد.برای مثال می توان باعث انفجار یک مخزن گاز در کنار جاده شد.قدرت های مخرب می توانند خطر ساز تر باشند و دامنه ی تخریب بیشتری را شامل می شوند. با پر شدن کامل این درجه می توان از قدرت ویژه استفاده کرد که بسیار مخرب است و ممکن است با استفاده از آن بخشی از مسیر مسابقه برای دور بعدی تغییر کند که یکی از جذابیت های گیم پلی بازی به شمار می رود.بدون شک استفاده از این قدرت های ویژه جذاب ترین بخش گیم پلی S/S است که تا به حال در کمتر ریسینگی سابقه داشته است.فرود آمدن یک هواپیما درست در میان پیست و از این قبیل سورپرایز ها تنها برای نخستین بار جالب به نظر می رسد و با گذشت زمان این قدرت ها برای مخاطب عادی می شود.ویژگی دیگری که S/S دارد روند نسبتا سخت آن است اما سازندگان مطابق روال اکثر بازی هایی که در این نسل عرضه شده اند با استفاده از تقلب سعی دارند بازی خود را سخت نشان دهند! در ابتدای بازی باید با حریفانی رقابت کنید که ماشینی چندین برابر بهتر از وسیله ی شما در اختیار دارند.هوش مصنوعی رقیبان هم به طرز مضحکی همیشه طوری برنامه ریزی شده است که از قدرت های خود تنها بر علیه شما استفاده کند و وجود رقیبان دیگر را انکار می کند. برای اینکه عمق فاجعه را درک کنید هوش مصنوعی را تصور کنید که به کمک تقلب سازنده ها در همه حال چسبیده به ماشین شما حرکت می کند!حتی اگر در طول مسیر هیچ اشتباهی مرتکب نشوید و تمامی رقیبان را چندین بار از دور خارج کنید باز هم در صورت برخورد با یک مانع کوچک در انتهای مسابقه تمامی رقیبان از شما جلو خواهند زد!

قسمت تک نفره بازی دارای مسابقات مختلفی است که تعدادی از آن ها جدید و بقیه همان مود های آشنایی هستند که در بازی های هم سبک شاهد حضورشان بوده ایم.در این قسمت سیزده اپیزود وجود دارد که در هر اپیزود شامل ۶ مسابقه می شود. (یک مسابقه ی نهایی , یک مسابقه ی پاداش و ۴ مسابقه ی معمولی دیگر)۷ نوع مسابقه در SS وجود دارد شاید جالب ترین لحظات بازی هنگامی باشد که مشغول سر و کله زدن با مسابقات Detonator هستید.در این مسابقات باید در زمان مشخصی به خط پایان برسید در حالی که انواع و اقسام تخریب های از پیش تعیین شده در مسیرتان اتفاق خواهد افتاد. البته مشکلات درجه ی سختی در این نوع مسابقات نیز به چشم می خورد و بعضا طی کردن مسیر در زمان مورد نظر سازنده ها غیر ممکن به نظر می رسد!درجه ی سختی نامتعادل در تمامی قسمت های بازی وجود دارد و به شدت به تجربه ی بازی آسیب می زند.علاوه بر این نکته ی منفی ایراد اصلی گیم پلی عادی شدن اکثر ویژگی های آن بعد از یکی دو ساعت نخست است که برای یک بازی ریسینگ مشکلی حاد به نظر می رسد.سازنده ها تمامی برگ های برنده ی خود را در چند ساعت ابتدایی بازی رو می کنند و شاید تنها تجربه ی پیست های متنوع است که باعث می شود مخاطب از بازی دست نکشد.طراحی مسیر ها درست مانند Pure ساخته ی قبلی این استودیو به نحو احسنت انجام شده است و انواع راه های میان بر هوشمندانه و تله های حساب شده باعث می شوند گیم پلی بازی تا حدی از سقوط فاصله بگیرد و بتواند مخاطبناش را راضی کند. S/S اصرار دارد که خود را یک سریال حادثه ای جلوه دهد که مخاطب بازیگر و یا به نوعی کارگردان آن است.کار هایی مثل گذاشتن لوگوی یک شبکه ی تلویزیونی خیالی در کنار تصاویر بازی و یا اپیزودیک کردن مرحله های مختلف قسمت Career نمونه هایی از این اصرار سازندگان است که تنها به همین ویژگی های ظاهری اکتفا کرده اند , در حالی که در Blur (رقیب S/S در بازار که تقریبا همزمان با هم عرضه شدند) حس بودن در یک سریال تلویزیونی بیشتر به مخاطب منتقل می شود. ماشین هایی که برای بازی طراحی شده اند همه خیالی هستند و حتی سازندگان به خود زحمت انتخاب نام های متفاوت را نداده اند , به همین دلیل تمامی ماشین های موجود در بازی ساخته ی سه کارخانه ی خیالی Ryback , Cobretti و Hanzo هستند که که تنها تفاوت میان نام آن ها چند پیشوند و پسوند است!اما حتی در دیگر ویژگی ها نیز این ماشین های پر تعداد تفاوت چندانی با هم ندارند.به طوری که می توان تمامی مسابقات را تنها با یک ماشین (و البته اعصاب پولادین) به پایان رساند! بخش چند نفره ی بازی به دلیل حذف شدن عاملی به اسم هوش مصنوعی چند پله بالاتر از قسمت تک نفره ی S/S قرار می گیرد!در این بخش دیگر خبری از رقیبان بالانس نشده نیست و میتوان با خیال راحت به رقابت با ۷ رقیب انسانی دیگر پرداخت.این بخش نیز شامل مد های همیشگی انگونه بازی ها و همچنین چند مد جدید است که البته تنوع بخش تک نفره را ندارد.قسمت چند نفره ی آفلاین بر روی یک کنسول(Split Screen )نیز وجود دارد که واقعا سرگرم کننده و هیجان انگیز طراحی شده است. کنترل بازی بسیار ضعیف است و همین ویژگی ارزش گیم پلی بازی را پایین می آورد.انگار نیروی جاذبه چند برابر شده است و ماشین را به سمت زمین می کشد .نکته ی عجیب دیگر در رابطه با کنترل , پیچ ها هستند.عمل پیچیدن در بازی بدون ترمز کردن نیز سرعت ماشین را بسیار پایین می آورد که پیروز شدن در مسابقات را باز هم سخت تر می کند! Black Rock به خوبی نتوانسته ایده ی جالب بازی را بسط و گسترش دهد و به همین دلیل گیم پلی به نقطه ضعف اصلی تبدیل شده است.

پر زرق و برق با چاشنی ایراد!

گرافیک S/S درست همان چیزی است که این روز ها مخاطبان از یک ریسینگ آرکید انتظار دارند.نورپردازی زیبا و افکت های تماشایی باعث شده اند در نگاه اول همه جذب بازی شوند.با وجود چندین اتفاقی که در هر صحنه به طور همزمان در حال رخ دادن است نرخ فریم بازی تقریبا در اکثر موارد ثابت است که این مورد ارزش های کار Black Rock را بیشتر می کند.این استودیو در منتقل کردن حس سرعت نیز خوب عمل کرده و تجربه ی بصری لذت بخشی را پیش روی بازی کننده ها قرار می دهد.ساخته ی قبلی Black Rock به خاطر Draw Distance استثنایی اش مشهور بود اما این مورد در S/S چندان مورد توجه قرار نگرفته است که البته به دلیل سبک خاصی که گیم پلی S/S و محیط های آن دارد نمی توان به عنوان نکته ی منفی از آن نام برد.طراحی پیست ها به بهترین شکل صورت گرفته اما تنوع لازم در آن ها وجود ندارد که یکی از عوامل تکراری شدن بازی بعد از چند ساعت می شود.جزییات ماشین ها خیلی خوب نیست و البته شکل کلی ماشین ها هم تفاوت چندانی با هم ندارد و از این لحاظ می توان گفت سازنده کمیت را به کیفیت ترجیح داده است.البته همانطور که اشاره شد افکت های تماشایی تقریبا تمامی ایرادات گرافیکی بازی را تحت تاثیر قرار می دهد و نهایتا سبب بالا رفتن ارزش های گرافیکی S/S می گردد.تصادفات در حد عنوانی مثل Burnout : Paradise نیستند اما با این حال S/S از بسیاری از بازی هایی که این روز ها میبینیم در این زمینه بهتر عمل می کند هر چند به خاطر استفاده از ماشین های غیر واقعی انتظار می رفت وقت بیشتری روی این بخش گذاشته شود.هر مسابقه پر از حوادث و تخریب های از پیش تعیین شده است که انجین بازی به خوبی از پس پردازش آن برامده است. در کل گرافیک S/S با وجود ایراداتی که دارد یکی از نکات قوت است و می تواند امتیازی نزدیک به امتیاز کامل بگیرد.

 
زمان لرزیدن شیشه ها

بزرگترین نکته ی مثبت بازی افکت های صوتی آن است.انواع اقسام صدا های مختلف در طول مسابقه به گوش می رسند که در نهایت مجموع آن ها هیجان مسابقات را چندین برابر بالا تر می برند.اگر از نعمت سیستم صوتی مناسب برخوردارید, می توانید هنرنمایی Black Rock در این زمینه را درک کنید.صدای تصادفات به قدری واقعی هستند که تفکیک آن از صدا های واقعی غیر ممکن به نظر می رسد.با این که ماشین های بازی خیالیست اما هر یک صدای موتور منحصر به خود را دارند که جالب توجه است. یکی از عواملی که باعث می شود حس سرعت به خوبی منتقل گردد همین افکت های صوتی است که نقش مهمی در این زمینه دارد.البته گاهی ایراداتی در صداگذاری بازی رخ می دهد.برای مثال گاهی افکت ها با تاخیر به گوش می رسند که در مواردی می توانند مشکل ساز باشد. موسیقی نیز مکمل صداگذاری است و هیجان بازی را بالا می برد.البته ترک ها تنوع لازم را ندارند و خیلی سریع تکراری می شوند اما با وجود سر و صدا های زیاد محیطی و سرعت سرسام آور کمتر کسی می تواند بر روی موسیقی تمرکز کند!

نتیجه …

مایکل بی (Michel Bay) کارگردان پر آوازه ی هالیوودی به ساخت آثار پر زرق و برق اما با کیفیت نازل و بی محتوا مشهور است.مثالی بر این ادعا هم عنوان پرفروش Transformers است که با وجود داشتن صحنه ی های خیره کننده و جلوه های ویژه ی استثنایی اثری سطحی و فراموش شدنی است که در بسیاری از زمینه ها کاندید عنوان بدترین فیلم سال شد!اگر مایکل بی می خواست از هالیوود خداحافظی کرده و پا به عرصه ی بازی سازی گذارد , شاید بازی این کارگردان در بسیاری از زمینه ها شبیه Split/Second می شد!بازی که با وجود داشتن صحنه های خیره کننده و البته سرگرم کننده بودن , اثری سطحی و پر ایراد است که تنها در ساعات اولیه لذت بخش است و پس از آن تکراری می شود.اگر می خواهید بعد از ظهر گرم تابستانی خود را با یک عنوان پر زرق و برق و سرگرم کننده سپری کنید و بر اعصاب خود نیز تسلط کافی دارید , S/S انتخاب مناسبی است , اما اگر انتظار دارید این بازی انقلابی در ریسینگ های آرکید به وجود آورد سخت در اشتباهید! نکات مثبت : گرافیک دیدنی , صداگذاری و موسیقی مناسب , بخش چند نفره ی سرگرم کننده نکات منفی : کنترل ضعیف , هوش مصنوعی غیر منطقی , درجه ی سختی نامتعادل , تکراری شدن , گیم پلی سطحی

امتیاز نهایی ۷٫۱ / ۱۰

پلتفرم:

سازنده:
ناشر:

تاریخ عرضه:
نسخه‌ی بررسی شده:

سبک:

حتما بخوانید